بانوی کرامت https://satari313.kowsarblog.ir/ fa-IR http://blogs.law.harvard.edu/tech/rss 60 ﭼﮕﻮﻧﻪ ﻳﻚ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﻋﻠﻤﻲ ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻧﺪﻧﻲ ﺗﺮ ﺑﻨﻮﻳﺴﻴﻢ؟(ﺩﻭﻡ ) https://satari313.kowsarblog.ir/ﭼﮕﻮﻧﻪ-ﻳﻚ-ﻣﻘﺎﻟﻪ-ﻋﻠﻤﻲ-ﺭﺍ-1 10:13:00 +0430 پنجشنبه، 14 اردیبهشت 1396 اعظم ستاری اصول یادگیری 476424@https://kowsarblog.ir/ <p>- ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﮔﺎﻥ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻫﺮ ﻧﻮﻉ ﺍﻃﻼﻋﺎﺕ ﺧﺎﺹ ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺩﺭ ﻳﻚ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻣﺤﻞ ﻣﺨﺼﻮﺹ ﺁﻥ ﭘﻴﺪﺍ ﻛﻨﻨﺪ. ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺗﻲ‌ ﻛﻪ ﺟﺎﺑﺠﺎﻳﻲ‌ﻫﺎﻱ ﺯﻳﺎﺩﻱ ﺩﺭ ﻣﺤﻞ‌ﻫﺎﻱ ﺍﺭﺍﻳﻪ ﺍﻃﻼﻋﺎﺕ ﺍﻳﺠﺎﺩ ﺷﻮﺩ، ﻣﺜﻼً ﺑﺮﺧﻲ ﻧﺘﺎﻳﺞ ﺑﺪﻭﻥ ﺁﻥ‌ﻛﻪ ﺩﺭ ﻗﺴﻤﺖ ﻳﺎﻓﺘﻪ‌ﻫﺎﻱ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﺫﻛﺮ ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﺩﺭ ﺑﺤﺚ ﻣﻮﺭﺩ ﺍﺭﺯﻳﺎﺑﻲ ﻭ ﺗﻔﺴﻴﺮ ﻗﺮﺍﺭ ﮔﻴﺮﻧﺪ، ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ ﺭﺍ ﺳﺮﺩﺭﮔﻢ ﻣﻲ‌ﻛﻨﻨﺪ. ﻣﻄﺎﻟﺒﻲ ﻛﻪ ﻗﺮﺍﺭ ﻧﻴﺴﺖ ﺩﺭ ﻗﺴﻤﺖ ﺑﺤﺚ ﻣﻄﺮﺡ ﺷﻮﺩ ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺳﺖ ﺍﺯ ﻗﺴﻤﺖ ﻧﺘﺎﻳﺞ ﺣﺬﻑ ﺷﻮﺩ.</p> <p>- ﻋﻨﻮﺍﻥ ﻣﻬﻢ‌ﺗﺮﻳﻦ ﻋﺒﺎﺭﺕ ﻳﻚ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﺍﺳﺖ. ﺍﮔﺮ ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ‌ﺍﻱ ﺍﻫﻤﻴﺖ ﻧﻮﺷﺘﻪ‌ﺍﻱ ﺭﺍ ﺍﺯ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﺁﻥ ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﻧﻜﻨﺪ ﺑﻪ ﺧﻮﺍﻧﺪﻥ ﺁﻥ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻧﻤﻲ‌ﺩﻫﺪ. ﻋﻨﻮﺍﻥ‌ﻫﺎﻱ ﻃﻮﻻﻧﻲ ﺣﺎﻣﻞ ﺍﻃﻼﻋﺎﺕ ﺑﻴﺸﺘﺮﻱ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭﻟﻲ ﺗﻮﺟﻪ ﻛﻤﺘﺮﻱ ﺟﻠﺐ ﻣﻲ‌ﻛﻨﻨﺪ، ﺑﻪ‌ﺧﺼﻮﺹ ﺩﺭ ﺍﻓﺮﺍﺩﻱ ﻛﻪ ﺑﺎ ﻧﮕﺎﻩ ﺳﺮﻳﻊ ﻭ ﮔﺬﺭﺍ ﺍﺯ ﺭﻭﻱ ﻋﻨﺎﻭﻳﻦ ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺩﺭ ﻓﻬﺮﺳﺖ ﻣﺠﻼﺕ، ﻣﻘﺎﻟﻪ ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮﺷﺎﻥ ﺭﺍ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﻣﻲ‌ﻛﻨﻨﺪ. ﻋﻨﻮﺍﻥ‌ﻫﺎﻱ ﻛﻮﺗﺎﻩ ﺟﺬﺍﺏ‌ﺗﺮ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭﻟﻲ ﻣﻤﻜﻦ ﺍﺳﺖ ﻣﻔﻬﻮﻡ ﻛﺎﻣﻞ ﺭﺍ ﻧﺮﺳﺎﻧﻨﺪ. ﻋﻨﺎﻭﻳﻨﻲ ﻛﻪ ﺍﺯ ﻟﻐﺎﺕ ﺍﻳﻬﺎﻡ‌ﺩﺍﺭ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻣﻲ‌ﻛﻨﻨﺪ، ﺟﺬﺍﺑﻴﺖ ﺑﻴﺸﺘﺮﻱ ﺑﺮﺍﻱ ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﮔﺎﻥ ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﻭﻟﻲ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﺗﺒﻴﻴﻦ ﻣﺤﺘﻮﺍﻱ ﺍﻃﻼﻋﺎﺗﻲ ﻣﻄﻠﺐ ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ. ﺩﺭ ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺩﺭ ﻫﻨﮕﺎﻡ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﻣﻨﺎﺳﺐ، ﺑﺎﺯ ﻫﻢ ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺳﺖ ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺟﺎﻳﮕﺎﻩ ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﻫﺪ.<br /> - ﺧﻼﺻﻪ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﻧﻴﺰ ﺩﺍﺭﺍﻱ ﺍﻫﻤﻴﺘﻲ ﺗﻘﺮﻳﺒﺎً ﻣﺴﺎﻭﻱ ﺑﺎ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﺍﺳﺖ، ﮔﺎﻫﻲ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺮ ﺍﺳﺎﺱ ﺧﻼﺻﻪ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﻳﻚ ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ ﺗﺼﻤﻴﻢ ﻣﻲ‌ﮔﻴﺮﺩ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﺭﺍ ﺑﺨﻮﺍﻧﺪ ﻳﺎ ﺁﻥ ﺭﺍ ﻛﻨﺎﺭ ﺑﮕﺬﺍﺭﺩ. ﻫﺮ ﻗﺪﺭ ﻫﻢ ﻳﻚ ﻣﻄﻠﺐ ﺣﺎﻭﻱ ﺍﻃﻼﻋﺎﺕ ﻗﻴﻤﺘﻲ ﻭ ﻣﻬﻢ ﺑﺎﺷﺪ، ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺗﻲ‌ ﻛﻪ ﺩﺭ ﺧﻼﺻﻪ ﻣﻄﺮﺡ ﻧﺸﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ، ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ ﻋﻼﻗﻪ‌ﺍﻱ ﺑﻪ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﺍﺩﻥ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﭘﻴﺪﺍ ﻧﻤﻲ‌ﻛﻨﺪ. ﺧﻼﺻﻪ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﺑﻪ ﺩﻭ ﺷﻜﻞ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻣﻲ‌ﺷﻮﺩ؛ ﻧﻮﻉ ﺁﺯﺍﺩ ﻛﻪ ﺷﺎﻣﻞ ﻳﻚ ﭘﺎﺭﺍﮔﺮﺍﻑ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺩﺭ ﻣﻘﺎﻻﺕ ﻣﻮﻟﻜﻮﻟﻲ ﻭ ﺑﻴﻮﻟﻮﮊﻱ ﺳﻠﻮﻟﻲ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻣﻲ‌ﺷﻮﺩ ﻭ ﻧﻮﻉ ﺳﺎﺧﺘﺎﺭﻱ ﻛﻪ ﻫﺮ ﭼﻬﺎﺭ ﻗﺴﻤﺖ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﺩﺭ ﺁﻥ ﺭﻋﺎﻳﺖ ﻣﻲ‌ﺷﻮﺩ ﻭ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺩﺭ ﻣﻘﺎﻻﺕ ﻛﻠﻴﻨﻴﻜﺎﻝ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻣﻲ‌ﺷﻮﺩ. ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺍﻳﻦ‌ﻛﻪ ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺳﺖ ﺧﻼﺻﻪ ﭘﻴﺶ ﺍﺯ ﻧﻮﺷﺘﻦ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﺗﻬﻴﻪ ﺷﻮﺩ ﻳﺎ ﭘﺲ ﺍﺯ ﺍﺗﻤﺎﻡ ﺁﻥ، ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﻫﺮ ﺩﻭ ﺭﻭﺵ ﻳﻚ‌ﺑﺎﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺍﺭﺯﻳﺎﺑﻲ ﻭ ﺁﺯﻣﺎﻳﺶ ﻗﺮﺍﺭﮔﻴﺮﺩ ﻭ ﺳﭙﺲ ﺭﻭﺵ ﻣﻨﺎﺳﺐ‌ﺗﺮ ﺭﺍ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﻛﻨﻴﻢ.<br /> - ﺑﻴﻦ ﺑﺮﺭﺳﻲ ﻣﺘﻮﻥ ﻭ ﻣﻘﺪﻣﻪ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﺍﺧﺘﻼﻑ ﺯﻳﺎﺩﻱ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ، ﻣﻘﺪﻣﻪ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺗﺎ ﺟﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺍﻣﻜﺎﻥ ﺩﺍﺭﺩ ﺑﻪ ﻣﺮﻭﺭ ﻣﺘﻮﻥ ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﺩ ﻫﺪﻑ ﺍﺻﻠﻲ ﺁﻥ ﻃﺮﺍﺣﻲ ﻳﻚ ﻧﻘﺸﻪ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ ﺍﺑﺘﺪﺍ ﺑﻪ ﻃﻮﺭ ﻋﺎﻡ ﻟﺰﻭﻡ ﺑﺮﺭﺳﻲ ﻣﻮﺿﻮﻉ ﺭﺍ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﻣﻲ‌ﻛﻨﺪ ﻭ ﺳﭙﺲ ﺑﺎ ﻧﺸﺎﻥ ﺩﺍﺩﻥ ﺭﻭﺵ‌ﻫﺎ ﺑﻪ ﻳﻚ ﺳﺆﺍﻝ ﺍﺻﻠﻲ ﻛﻪ ﻫﻤﺎﻥ ﻫﺪﻑ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﺍﺳﺖ، ﻣﻲ‌ﺭﺳﺪ. ﻳﻚ ﺗﺎﺭﻳﺨﭽﻪ ﻛﻮﺗﺎﻩ ﻛﻪ ﺍﻫﻤﻴﺖ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﺭﺍ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﻣﻲ‌ﻛﻨﺪ ﻭ ﺍﻃﻼﻋﺎﺕ ﻗﺒﻠﻲ ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺯﻣﻴﻨﻪ ﺭﺍ ﺑﻴﺎﻥ ﻛﺮﺩﻩ ﻭ ﻧﻘﺎﻳﺺ ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺭﺍ ﻧﻤﺎﻳﺎﻥ ﻣﻲ‌ﺳﺎﺯﺩ، ﻋﻤﻮﻣﺎً ﺩﺭ ﻣﻘﺪﻣﻪ ﺁﻭﺭﺩﻩ ﻣﻲ‌ﺷﻮﺩ.<br /> - ﻗﺴﻤﺖ ﻣﻮﺍﺩ ﻭ ﺭﻭﺵ‌ﻫﺎ ﺩﺭ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﻃﻮﺭ ﺗﺨﺼﺼﻲ ﻭ ﺑﺎ ﺟﺰﺋﻴﺎﺕ ﻛﺎﻣﻞ ﻣﻄﺮﺡ ﺷﻮﺩ. ﺑﻪ ﻧﺤﻮﻱ ﻛﻪ ﻣﺤﻘﻘﺎﻥ ﺩﻳﮕﺮ ﻧﻴﺰ ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﺁﻥ ﺭﺍ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺩﻫﻨﺪ. ﻳﻚ ﺍﺷﺘﺒﺎﻩ ﺷﺎﻳﻊ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﻗﺴﻤﺖ، ﺑﻴﺎﻥ ﻧﺸﺪﻥ ﺑﺮﺧﻲ ﺟﺰﺋﻴﺎﺕ ﺿﺮﻭﺭﻱ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺩﺭﻙ ﺻﺤﻴﺢ ﺭﻭﺵ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﺑﺎﺯ ﻣﻲ‌ﺩﺍﺭﺩ، ﺑﻨﺎﺑﺮﺍﻳﻦ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺩﻥ ﺧﻮﺩ ﺑﻪ ﺟﺎﻱ ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﻗﺴﻤﺖ ﻧﻴﺰ ﺑﺴﻴﺎﺭ ﻣﻔﻴﺪ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﺷﺮﻛﺖ‌ﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﻣﺤﺼﻮﻻﺕ ﺁﻥ‌ﻫﺎ ﻣﻮﺭﺩ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻗﺮﺍﺭ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻪ ﻃﻮﺭ ﺧﻼﺻﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﻟﻴﺴﺖ ﺷﻮﻧﺪ.<br /> - ﻧﺘﺎﻳﺞ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎ ﻳﻚ ﻧﻈﻢ ﻭ ﺗﻮﺍﻟﻲ ﻣﻨﻈﻢ ﺍﺭﺍﻳﻪ ﺷﻮﻧﺪ، ﺑﻴﺎﻥ ﻧﺘﺎﻳﺞ ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺯ ﺗﻮﺍﻟﻲ ﻣﻨﻄﻘﻲ ﭘﻴﺮﻭﻱ ﻛﻨﺪ ﻭ ﻧﻪ ﺍﺯ ﺗﺮﺗﻴﺐ ﺯﻣﺎﻧﻲ. ﺩﺭ ﻏﻴﺮ ﺍﻳﻦ ‌ﺻﻮﺭﺕ ﺩﺭﻙ ﺁﻥ‌ﻫﺎ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﭼﻴﺪﻥ ﻗﻄﻌﺎﺕ ﭘﺎﺯﻝ ﺩﺭ ﻛﻨﺎﺭ ﻫﻢ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﻣﻲ‌ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺑﺴﻴﺎﺭ ﮔﻴﺞ‌ﻛﻨﻨﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﺍﺯ ﺍﺭﺍﻳﻪ ﻧﺘﺎﻳﺞ ﻏﻴﺮ ﺿﺮﻭﺭﻱ ﻛﻪ ﺗﺄﺛﻴﺮ ﭼﻨﺪﺍﻧﻲ ﺩﺭ ﺑﺤﺚ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ ﺑﺎﻳﺪ ﭘﺮﻫﻴﺰ ﺷﻮﺩ ﺗﺎ ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ ﺳﺮﺩﺭﮔﻢ ﻧﺸﻮﺩ ﻭ ﭘﻴﺎﻡ ﺍﺻﻠﻲ ﻧﻴﺰ ﻛﻢ‌ﺭﻧﮓ‌ﺗﺮ ﻧﺸﻮﺩ. ﻫﺪﻑ ﺍﺯ ﻧﻮﺷﺘﻦ ﻳﻚ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﺗﺤﻘﻴﻘﺎﺗﻲ، ﺍﺭﺍﻳﻪ ﻳﻚ ﻓﺮﺿﻴﻪ ﻭ ﺑﺤﺚ ﻭ ﺗﻔﺼﻴﻞ ﻭ ﺗﻔﺴﻴﺮ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺁﻥ ﺍﺳﺖ. ﺑﻨﺎﺑﺮﺍﻳﻦ ﺑﺤﺚ ﻳﻚ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﻛﺎﻣﻼً ﺭﻭﺍﻥ ﻭ ﻣﺮﺗﺒﻂ ﺑﺎ ﻧﺘﺎﻳﺞ ﻭ ﺑﺎ ﺗﻔﺴﻴﺮﻫﺎﻱ ﻛﺎﻣﻞ ﻭ ﺫﻛﺮ ﻣﻨﺎﺑﻊ ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺑﺎﺷﺪ. ﺗﻔﻜﺮﺍﺕ ﻭ ﺍﻧﺪﻳﺸﻪ‌ﻫﺎﻱ ﺗﺤﻘﻴﻘﺎﺗﻲ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎ ﺩﻻﻳﻞ ﻣﺴﺘﺪﻝ ﻭ ﻣﺴﺘﻨﺪ ﺣﻤﺎﻳﺖ ﺷﻮﻧﺪ ﻭ ﺑﻪ ﻃﻮﺭ ﻛﺎﻣﻼً ﻭﺍﺿﺢ ﻭ ﺭﻭﺷﻦ ﻣﻮﺭﺩ ﺍﺭﺯﻳﺎﺑﻲ ﻗﺮﺍﺭ ﮔﻴﺮﻧﺪ ﺗﺎ ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﺎ ﺁﻥ ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﺑﺮﻗﺮﺍﺭ ﻛﻨﺪ.<br /> - ﺩﺭ ﻧﻬﺎﻳﺖ، ﺍﻓﺰﺍﻳﺶ ﺗﻌﺪﺍﺩ ﻣﻘﺎﻻﺕ ﺗﺤﻘﻴﻘﺎﺗﻲ ﻭ ﻣﻘﺎﻻﺕ ﻣﺮﻭﺭﻱ ﻧﺸﺎﻥ‌ﺩﻫﻨﺪﻩ ﺍﻓﺰﺍﻳﺶ ﻓﺸﺎﺭ ﺑﺮ ﻣﺤﻘﻘﺎﻥ ﺍﺳﺖ ﺗﺎ ﺩﺭ ﺯﻣﻴﻨﻪ‌ﻫﺎﻱ ﻣﻮﺭﺩ ﻋﻼﻗﻪ ﺧﻮﺩ ﻫﻤﮕﺎﻡ ﺑﺎ ﻣﻘﺎﻻﺕ ﺭﻭﺯ ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﺍﮔﺮﭼﻪ ﺭﻭﺯﺍﻧﻪ ﺑﺮ ﺗﻌﺪﺍﺩ ﺍﻟﮕﻮﻫﺎ ﻭ ﺭﺍﻫﻨﻤﺎﻫﺎ ﺑﺮﺍﻱ ﻧﻮﺷﺘﻦ ﻳﻚ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﮔﻮﻳﺎ ﻭ ﻗﺎﺑﻞ ﺩﺭﻙ ﺍﻓﺰﻭﺩﻩ ﻣﻲ‌ﺷﻮﺩ، ﺩﺍﻧﺸﻤﻨﺪﺍﻥ ﺍﺯ ﻣﻴﺎﻥ ﺣﺠﻢ ﺯﻳﺎﺩﻱ ﺍﺯ ﻣﻘﺎﻻﺕ ﺍﺯ ﻫﻤﻴﻦ ﺍﻟﮕﻮ‌ﻫﺎ ﺟﻬﺖ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮﺷﺎﻥ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻣﻲ‌ﻛﻨﻨﺪ. ﺩﺍﻧﺸﻤﻨﺪﺍﻥ ﻛﻤﺎﻛﺎﻥ ﻣﻘﺎﻻﺕ ﺭﺍ، ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺗﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﺁﻥ‌ﻫﺎ ﻋﻼﻗﻪ‌ﻣﻨﺪ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﻳﺎ ﭘﺮﺳﺶ ﻭ ﭘﺎﺳﺦ‌ﻫﺎﻱ ﻣﻬﻤﻲ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ، ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﻣﻲ‌ﻛﻨﻨﺪ ﻭ ﻫﺮ ﻗﺪﺭ ﻳﻚ ﻣﻄﻠﺐ ﺑﻬﺘﺮ ﻭ ﻣﻨﻄﻘﻲ‌ﺗﺮ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺷﻮﺩ ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﮔﺎﻥ ﺑﻴﺸﺘﺮﻱ ﺭﺍ ﺟﺬﺏ ﻣﻲ‌ﻛﻨﺪ ﻭ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻣﻮﺭﺩ ﺍﺭﺟﺎﻉ ﺳﺎﻳﺮ ﻣﻘﺎﻻﺕ ﻭﺍﻗﻊ ﻣﻲ‌ﺷﻮﺩ.<br /> - ﻭ ﺑﺎﻻﺧﺮﻩ ﺍﻳﻦ ﻛﻪ ﺩﺭ ﻧﻈﺮ ﮔﺮﻓﺘﻦ ﺩﻭ ﻧﻜﺘﻪ ﻫﻨﮕﺎﻡ ﻣﻘﺎﻟﻪ‌ﻧﻮﻳﺴﻲ ﺑﺴﻴﺎﺭ ﻣﻬﻢ ﺍﺳﺖ: ﭘﻴﺎﻡ ﺍﺻﻠﻲ ﻭ ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ ﻣﻘﺎﻟﻪ، ﭼﺮﺍ ﻛﻪ ﺗﻤﺎﻡ ﻫﺪﻑ ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ ﻣﺘﻘﺎﻋﺪ ﻛﺮﺩﻥ ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ ﺑﻪ ﺍﺭﺯﺵ ﻭ ﺍﻫﻤﻴﺖ ﺗﺤﻘﻴﻖ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺍﮔﺮ ﺍﻭ ﺑﻪ ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ‌ﻫﺎ ﺑﻲ‌ﺗﻮﺟﻬﻲ ﻛﻨﺪ، ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ‌ﻫﺎ ﻧﻴﺰ ﺑﻪ ﻧﻮﺷﺘﻪ‌ﻫﺎﻱ ﺍﻭ ﺑﻲ‌ﺗﻮﺟﻬﻲ ﻣﻲ‌ﻛﻨﻨﺪ.</p><div class="item_footer"><p><small><a href="https://satari313.kowsarblog.ir/ﭼﮕﻮﻧﻪ-ﻳﻚ-ﻣﻘﺎﻟﻪ-ﻋﻠﻤﻲ-ﺭﺍ-1">مطلب اصلی</a> در <a href="http://kowsarblog.ir/">کوثربلاگ </a>ارسال شده است.</small></p></div> - ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﮔﺎﻥ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻫﺮ ﻧﻮﻉ ﺍﻃﻼﻋﺎﺕ ﺧﺎﺹ ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺩﺭ ﻳﻚ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻣﺤﻞ ﻣﺨﺼﻮﺹ ﺁﻥ ﭘﻴﺪﺍ ﻛﻨﻨﺪ. ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺗﻲ‌ ﻛﻪ ﺟﺎﺑﺠﺎﻳﻲ‌ﻫﺎﻱ ﺯﻳﺎﺩﻱ ﺩﺭ ﻣﺤﻞ‌ﻫﺎﻱ ﺍﺭﺍﻳﻪ ﺍﻃﻼﻋﺎﺕ ﺍﻳﺠﺎﺩ ﺷﻮﺩ، ﻣﺜﻼً ﺑﺮﺧﻲ ﻧﺘﺎﻳﺞ ﺑﺪﻭﻥ ﺁﻥ‌ﻛﻪ ﺩﺭ ﻗﺴﻤﺖ ﻳﺎﻓﺘﻪ‌ﻫﺎﻱ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﺫﻛﺮ ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﺩﺭ ﺑﺤﺚ ﻣﻮﺭﺩ ﺍﺭﺯﻳﺎﺑﻲ ﻭ ﺗﻔﺴﻴﺮ ﻗﺮﺍﺭ ﮔﻴﺮﻧﺪ، ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ ﺭﺍ ﺳﺮﺩﺭﮔﻢ ﻣﻲ‌ﻛﻨﻨﺪ. ﻣﻄﺎﻟﺒﻲ ﻛﻪ ﻗﺮﺍﺭ ﻧﻴﺴﺖ ﺩﺭ ﻗﺴﻤﺖ ﺑﺤﺚ ﻣﻄﺮﺡ ﺷﻮﺩ ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺳﺖ ﺍﺯ ﻗﺴﻤﺖ ﻧﺘﺎﻳﺞ ﺣﺬﻑ ﺷﻮﺩ.

- ﻋﻨﻮﺍﻥ ﻣﻬﻢ‌ﺗﺮﻳﻦ ﻋﺒﺎﺭﺕ ﻳﻚ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﺍﺳﺖ. ﺍﮔﺮ ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ‌ﺍﻱ ﺍﻫﻤﻴﺖ ﻧﻮﺷﺘﻪ‌ﺍﻱ ﺭﺍ ﺍﺯ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﺁﻥ ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﻧﻜﻨﺪ ﺑﻪ ﺧﻮﺍﻧﺪﻥ ﺁﻥ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻧﻤﻲ‌ﺩﻫﺪ. ﻋﻨﻮﺍﻥ‌ﻫﺎﻱ ﻃﻮﻻﻧﻲ ﺣﺎﻣﻞ ﺍﻃﻼﻋﺎﺕ ﺑﻴﺸﺘﺮﻱ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭﻟﻲ ﺗﻮﺟﻪ ﻛﻤﺘﺮﻱ ﺟﻠﺐ ﻣﻲ‌ﻛﻨﻨﺪ، ﺑﻪ‌ﺧﺼﻮﺹ ﺩﺭ ﺍﻓﺮﺍﺩﻱ ﻛﻪ ﺑﺎ ﻧﮕﺎﻩ ﺳﺮﻳﻊ ﻭ ﮔﺬﺭﺍ ﺍﺯ ﺭﻭﻱ ﻋﻨﺎﻭﻳﻦ ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺩﺭ ﻓﻬﺮﺳﺖ ﻣﺠﻼﺕ، ﻣﻘﺎﻟﻪ ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮﺷﺎﻥ ﺭﺍ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﻣﻲ‌ﻛﻨﻨﺪ. ﻋﻨﻮﺍﻥ‌ﻫﺎﻱ ﻛﻮﺗﺎﻩ ﺟﺬﺍﺏ‌ﺗﺮ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭﻟﻲ ﻣﻤﻜﻦ ﺍﺳﺖ ﻣﻔﻬﻮﻡ ﻛﺎﻣﻞ ﺭﺍ ﻧﺮﺳﺎﻧﻨﺪ. ﻋﻨﺎﻭﻳﻨﻲ ﻛﻪ ﺍﺯ ﻟﻐﺎﺕ ﺍﻳﻬﺎﻡ‌ﺩﺍﺭ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻣﻲ‌ﻛﻨﻨﺪ، ﺟﺬﺍﺑﻴﺖ ﺑﻴﺸﺘﺮﻱ ﺑﺮﺍﻱ ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﮔﺎﻥ ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﻭﻟﻲ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﺗﺒﻴﻴﻦ ﻣﺤﺘﻮﺍﻱ ﺍﻃﻼﻋﺎﺗﻲ ﻣﻄﻠﺐ ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ. ﺩﺭ ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺩﺭ ﻫﻨﮕﺎﻡ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﻣﻨﺎﺳﺐ، ﺑﺎﺯ ﻫﻢ ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺳﺖ ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺟﺎﻳﮕﺎﻩ ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﻫﺪ.
- ﺧﻼﺻﻪ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﻧﻴﺰ ﺩﺍﺭﺍﻱ ﺍﻫﻤﻴﺘﻲ ﺗﻘﺮﻳﺒﺎً ﻣﺴﺎﻭﻱ ﺑﺎ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﺍﺳﺖ، ﮔﺎﻫﻲ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺮ ﺍﺳﺎﺱ ﺧﻼﺻﻪ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﻳﻚ ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ ﺗﺼﻤﻴﻢ ﻣﻲ‌ﮔﻴﺮﺩ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﺭﺍ ﺑﺨﻮﺍﻧﺪ ﻳﺎ ﺁﻥ ﺭﺍ ﻛﻨﺎﺭ ﺑﮕﺬﺍﺭﺩ. ﻫﺮ ﻗﺪﺭ ﻫﻢ ﻳﻚ ﻣﻄﻠﺐ ﺣﺎﻭﻱ ﺍﻃﻼﻋﺎﺕ ﻗﻴﻤﺘﻲ ﻭ ﻣﻬﻢ ﺑﺎﺷﺪ، ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺗﻲ‌ ﻛﻪ ﺩﺭ ﺧﻼﺻﻪ ﻣﻄﺮﺡ ﻧﺸﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ، ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ ﻋﻼﻗﻪ‌ﺍﻱ ﺑﻪ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﺍﺩﻥ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﭘﻴﺪﺍ ﻧﻤﻲ‌ﻛﻨﺪ. ﺧﻼﺻﻪ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﺑﻪ ﺩﻭ ﺷﻜﻞ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻣﻲ‌ﺷﻮﺩ؛ ﻧﻮﻉ ﺁﺯﺍﺩ ﻛﻪ ﺷﺎﻣﻞ ﻳﻚ ﭘﺎﺭﺍﮔﺮﺍﻑ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺩﺭ ﻣﻘﺎﻻﺕ ﻣﻮﻟﻜﻮﻟﻲ ﻭ ﺑﻴﻮﻟﻮﮊﻱ ﺳﻠﻮﻟﻲ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻣﻲ‌ﺷﻮﺩ ﻭ ﻧﻮﻉ ﺳﺎﺧﺘﺎﺭﻱ ﻛﻪ ﻫﺮ ﭼﻬﺎﺭ ﻗﺴﻤﺖ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﺩﺭ ﺁﻥ ﺭﻋﺎﻳﺖ ﻣﻲ‌ﺷﻮﺩ ﻭ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺩﺭ ﻣﻘﺎﻻﺕ ﻛﻠﻴﻨﻴﻜﺎﻝ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻣﻲ‌ﺷﻮﺩ. ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺍﻳﻦ‌ﻛﻪ ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺳﺖ ﺧﻼﺻﻪ ﭘﻴﺶ ﺍﺯ ﻧﻮﺷﺘﻦ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﺗﻬﻴﻪ ﺷﻮﺩ ﻳﺎ ﭘﺲ ﺍﺯ ﺍﺗﻤﺎﻡ ﺁﻥ، ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﻫﺮ ﺩﻭ ﺭﻭﺵ ﻳﻚ‌ﺑﺎﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺍﺭﺯﻳﺎﺑﻲ ﻭ ﺁﺯﻣﺎﻳﺶ ﻗﺮﺍﺭﮔﻴﺮﺩ ﻭ ﺳﭙﺲ ﺭﻭﺵ ﻣﻨﺎﺳﺐ‌ﺗﺮ ﺭﺍ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﻛﻨﻴﻢ.
- ﺑﻴﻦ ﺑﺮﺭﺳﻲ ﻣﺘﻮﻥ ﻭ ﻣﻘﺪﻣﻪ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﺍﺧﺘﻼﻑ ﺯﻳﺎﺩﻱ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ، ﻣﻘﺪﻣﻪ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺗﺎ ﺟﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺍﻣﻜﺎﻥ ﺩﺍﺭﺩ ﺑﻪ ﻣﺮﻭﺭ ﻣﺘﻮﻥ ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﺩ ﻫﺪﻑ ﺍﺻﻠﻲ ﺁﻥ ﻃﺮﺍﺣﻲ ﻳﻚ ﻧﻘﺸﻪ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ ﺍﺑﺘﺪﺍ ﺑﻪ ﻃﻮﺭ ﻋﺎﻡ ﻟﺰﻭﻡ ﺑﺮﺭﺳﻲ ﻣﻮﺿﻮﻉ ﺭﺍ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﻣﻲ‌ﻛﻨﺪ ﻭ ﺳﭙﺲ ﺑﺎ ﻧﺸﺎﻥ ﺩﺍﺩﻥ ﺭﻭﺵ‌ﻫﺎ ﺑﻪ ﻳﻚ ﺳﺆﺍﻝ ﺍﺻﻠﻲ ﻛﻪ ﻫﻤﺎﻥ ﻫﺪﻑ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﺍﺳﺖ، ﻣﻲ‌ﺭﺳﺪ. ﻳﻚ ﺗﺎﺭﻳﺨﭽﻪ ﻛﻮﺗﺎﻩ ﻛﻪ ﺍﻫﻤﻴﺖ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﺭﺍ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﻣﻲ‌ﻛﻨﺪ ﻭ ﺍﻃﻼﻋﺎﺕ ﻗﺒﻠﻲ ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺯﻣﻴﻨﻪ ﺭﺍ ﺑﻴﺎﻥ ﻛﺮﺩﻩ ﻭ ﻧﻘﺎﻳﺺ ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺭﺍ ﻧﻤﺎﻳﺎﻥ ﻣﻲ‌ﺳﺎﺯﺩ، ﻋﻤﻮﻣﺎً ﺩﺭ ﻣﻘﺪﻣﻪ ﺁﻭﺭﺩﻩ ﻣﻲ‌ﺷﻮﺩ.
- ﻗﺴﻤﺖ ﻣﻮﺍﺩ ﻭ ﺭﻭﺵ‌ﻫﺎ ﺩﺭ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﻃﻮﺭ ﺗﺨﺼﺼﻲ ﻭ ﺑﺎ ﺟﺰﺋﻴﺎﺕ ﻛﺎﻣﻞ ﻣﻄﺮﺡ ﺷﻮﺩ. ﺑﻪ ﻧﺤﻮﻱ ﻛﻪ ﻣﺤﻘﻘﺎﻥ ﺩﻳﮕﺮ ﻧﻴﺰ ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﺁﻥ ﺭﺍ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺩﻫﻨﺪ. ﻳﻚ ﺍﺷﺘﺒﺎﻩ ﺷﺎﻳﻊ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﻗﺴﻤﺖ، ﺑﻴﺎﻥ ﻧﺸﺪﻥ ﺑﺮﺧﻲ ﺟﺰﺋﻴﺎﺕ ﺿﺮﻭﺭﻱ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺩﺭﻙ ﺻﺤﻴﺢ ﺭﻭﺵ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﺑﺎﺯ ﻣﻲ‌ﺩﺍﺭﺩ، ﺑﻨﺎﺑﺮﺍﻳﻦ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺩﻥ ﺧﻮﺩ ﺑﻪ ﺟﺎﻱ ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﻗﺴﻤﺖ ﻧﻴﺰ ﺑﺴﻴﺎﺭ ﻣﻔﻴﺪ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﺷﺮﻛﺖ‌ﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﻣﺤﺼﻮﻻﺕ ﺁﻥ‌ﻫﺎ ﻣﻮﺭﺩ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻗﺮﺍﺭ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻪ ﻃﻮﺭ ﺧﻼﺻﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﻟﻴﺴﺖ ﺷﻮﻧﺪ.
- ﻧﺘﺎﻳﺞ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎ ﻳﻚ ﻧﻈﻢ ﻭ ﺗﻮﺍﻟﻲ ﻣﻨﻈﻢ ﺍﺭﺍﻳﻪ ﺷﻮﻧﺪ، ﺑﻴﺎﻥ ﻧﺘﺎﻳﺞ ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺯ ﺗﻮﺍﻟﻲ ﻣﻨﻄﻘﻲ ﭘﻴﺮﻭﻱ ﻛﻨﺪ ﻭ ﻧﻪ ﺍﺯ ﺗﺮﺗﻴﺐ ﺯﻣﺎﻧﻲ. ﺩﺭ ﻏﻴﺮ ﺍﻳﻦ ‌ﺻﻮﺭﺕ ﺩﺭﻙ ﺁﻥ‌ﻫﺎ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﭼﻴﺪﻥ ﻗﻄﻌﺎﺕ ﭘﺎﺯﻝ ﺩﺭ ﻛﻨﺎﺭ ﻫﻢ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﻣﻲ‌ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺑﺴﻴﺎﺭ ﮔﻴﺞ‌ﻛﻨﻨﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﺍﺯ ﺍﺭﺍﻳﻪ ﻧﺘﺎﻳﺞ ﻏﻴﺮ ﺿﺮﻭﺭﻱ ﻛﻪ ﺗﺄﺛﻴﺮ ﭼﻨﺪﺍﻧﻲ ﺩﺭ ﺑﺤﺚ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ ﺑﺎﻳﺪ ﭘﺮﻫﻴﺰ ﺷﻮﺩ ﺗﺎ ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ ﺳﺮﺩﺭﮔﻢ ﻧﺸﻮﺩ ﻭ ﭘﻴﺎﻡ ﺍﺻﻠﻲ ﻧﻴﺰ ﻛﻢ‌ﺭﻧﮓ‌ﺗﺮ ﻧﺸﻮﺩ. ﻫﺪﻑ ﺍﺯ ﻧﻮﺷﺘﻦ ﻳﻚ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﺗﺤﻘﻴﻘﺎﺗﻲ، ﺍﺭﺍﻳﻪ ﻳﻚ ﻓﺮﺿﻴﻪ ﻭ ﺑﺤﺚ ﻭ ﺗﻔﺼﻴﻞ ﻭ ﺗﻔﺴﻴﺮ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺁﻥ ﺍﺳﺖ. ﺑﻨﺎﺑﺮﺍﻳﻦ ﺑﺤﺚ ﻳﻚ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﻛﺎﻣﻼً ﺭﻭﺍﻥ ﻭ ﻣﺮﺗﺒﻂ ﺑﺎ ﻧﺘﺎﻳﺞ ﻭ ﺑﺎ ﺗﻔﺴﻴﺮﻫﺎﻱ ﻛﺎﻣﻞ ﻭ ﺫﻛﺮ ﻣﻨﺎﺑﻊ ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺑﺎﺷﺪ. ﺗﻔﻜﺮﺍﺕ ﻭ ﺍﻧﺪﻳﺸﻪ‌ﻫﺎﻱ ﺗﺤﻘﻴﻘﺎﺗﻲ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎ ﺩﻻﻳﻞ ﻣﺴﺘﺪﻝ ﻭ ﻣﺴﺘﻨﺪ ﺣﻤﺎﻳﺖ ﺷﻮﻧﺪ ﻭ ﺑﻪ ﻃﻮﺭ ﻛﺎﻣﻼً ﻭﺍﺿﺢ ﻭ ﺭﻭﺷﻦ ﻣﻮﺭﺩ ﺍﺭﺯﻳﺎﺑﻲ ﻗﺮﺍﺭ ﮔﻴﺮﻧﺪ ﺗﺎ ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﺎ ﺁﻥ ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﺑﺮﻗﺮﺍﺭ ﻛﻨﺪ.
- ﺩﺭ ﻧﻬﺎﻳﺖ، ﺍﻓﺰﺍﻳﺶ ﺗﻌﺪﺍﺩ ﻣﻘﺎﻻﺕ ﺗﺤﻘﻴﻘﺎﺗﻲ ﻭ ﻣﻘﺎﻻﺕ ﻣﺮﻭﺭﻱ ﻧﺸﺎﻥ‌ﺩﻫﻨﺪﻩ ﺍﻓﺰﺍﻳﺶ ﻓﺸﺎﺭ ﺑﺮ ﻣﺤﻘﻘﺎﻥ ﺍﺳﺖ ﺗﺎ ﺩﺭ ﺯﻣﻴﻨﻪ‌ﻫﺎﻱ ﻣﻮﺭﺩ ﻋﻼﻗﻪ ﺧﻮﺩ ﻫﻤﮕﺎﻡ ﺑﺎ ﻣﻘﺎﻻﺕ ﺭﻭﺯ ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﺍﮔﺮﭼﻪ ﺭﻭﺯﺍﻧﻪ ﺑﺮ ﺗﻌﺪﺍﺩ ﺍﻟﮕﻮﻫﺎ ﻭ ﺭﺍﻫﻨﻤﺎﻫﺎ ﺑﺮﺍﻱ ﻧﻮﺷﺘﻦ ﻳﻚ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﮔﻮﻳﺎ ﻭ ﻗﺎﺑﻞ ﺩﺭﻙ ﺍﻓﺰﻭﺩﻩ ﻣﻲ‌ﺷﻮﺩ، ﺩﺍﻧﺸﻤﻨﺪﺍﻥ ﺍﺯ ﻣﻴﺎﻥ ﺣﺠﻢ ﺯﻳﺎﺩﻱ ﺍﺯ ﻣﻘﺎﻻﺕ ﺍﺯ ﻫﻤﻴﻦ ﺍﻟﮕﻮ‌ﻫﺎ ﺟﻬﺖ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮﺷﺎﻥ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻣﻲ‌ﻛﻨﻨﺪ. ﺩﺍﻧﺸﻤﻨﺪﺍﻥ ﻛﻤﺎﻛﺎﻥ ﻣﻘﺎﻻﺕ ﺭﺍ، ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺗﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﺁﻥ‌ﻫﺎ ﻋﻼﻗﻪ‌ﻣﻨﺪ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﻳﺎ ﭘﺮﺳﺶ ﻭ ﭘﺎﺳﺦ‌ﻫﺎﻱ ﻣﻬﻤﻲ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ، ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﻣﻲ‌ﻛﻨﻨﺪ ﻭ ﻫﺮ ﻗﺪﺭ ﻳﻚ ﻣﻄﻠﺐ ﺑﻬﺘﺮ ﻭ ﻣﻨﻄﻘﻲ‌ﺗﺮ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺷﻮﺩ ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﮔﺎﻥ ﺑﻴﺸﺘﺮﻱ ﺭﺍ ﺟﺬﺏ ﻣﻲ‌ﻛﻨﺪ ﻭ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻣﻮﺭﺩ ﺍﺭﺟﺎﻉ ﺳﺎﻳﺮ ﻣﻘﺎﻻﺕ ﻭﺍﻗﻊ ﻣﻲ‌ﺷﻮﺩ.
- ﻭ ﺑﺎﻻﺧﺮﻩ ﺍﻳﻦ ﻛﻪ ﺩﺭ ﻧﻈﺮ ﮔﺮﻓﺘﻦ ﺩﻭ ﻧﻜﺘﻪ ﻫﻨﮕﺎﻡ ﻣﻘﺎﻟﻪ‌ﻧﻮﻳﺴﻲ ﺑﺴﻴﺎﺭ ﻣﻬﻢ ﺍﺳﺖ: ﭘﻴﺎﻡ ﺍﺻﻠﻲ ﻭ ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ ﻣﻘﺎﻟﻪ، ﭼﺮﺍ ﻛﻪ ﺗﻤﺎﻡ ﻫﺪﻑ ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ ﻣﺘﻘﺎﻋﺪ ﻛﺮﺩﻥ ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ ﺑﻪ ﺍﺭﺯﺵ ﻭ ﺍﻫﻤﻴﺖ ﺗﺤﻘﻴﻖ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺍﮔﺮ ﺍﻭ ﺑﻪ ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ‌ﻫﺎ ﺑﻲ‌ﺗﻮﺟﻬﻲ ﻛﻨﺪ، ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ‌ﻫﺎ ﻧﻴﺰ ﺑﻪ ﻧﻮﺷﺘﻪ‌ﻫﺎﻱ ﺍﻭ ﺑﻲ‌ﺗﻮﺟﻬﻲ ﻣﻲ‌ﻛﻨﻨﺪ.

مطلب اصلی در کوثربلاگ ارسال شده است.

]]> https://satari313.kowsarblog.ir/ﭼﮕﻮﻧﻪ-ﻳﻚ-ﻣﻘﺎﻟﻪ-ﻋﻠﻤﻲ-ﺭﺍ-1#comments https://satari313.kowsarblog.ir/?tempskin=_rss2&disp=comments&p=476424 ﺁﻳﻴﻦ ﻧﮕﺎﺭﺵ https://satari313.kowsarblog.ir/ﺁﻳﻴﻦ-ﻧﮕﺎﺭﺵ 10:11:00 +0430 پنجشنبه، 14 اردیبهشت 1396 اعظم ستاری اصول یادگیری 476422@https://kowsarblog.ir/ <p>ﺁﻳﻴﻦ ﻧﮕﺎﺭﺵ<br /> ﭼﻨﺎﻥ‏ﻛﻪ ﺑﻴﺎﻥ ﺷﺪ، ﻣﺤﻘﻖ ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺑﻌﺎﺩ ﺳﻪ ﮔﺎﻧﻪ ﻣﺤﺘﻮﺍﻳﻲ، ﺳﺎﺧﺘﺎﺭﻱ ﻭ ﻧﮕﺎﺭﺷﻲ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﺭﺍ ﻣﻮﺭﺩ ﺗﻮﺟﻪ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﻫﺪ. ﺁﻧﭽﻪ ﺗﺎﻛﻨﻮﻥ ﺑﻴﺎﻥ ﺷﺪ، ﺧﻼﺻﻪ‏ﺍﻱ ﺍﺯ ﺍﺻﻮﻝ ﻣﺤﺘﻮﺍﻳﻲ ﻭ ﺳﺎﺧﺘﺎﺭﻱ ﻳﻚ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﻋﻠﻤﻲ ﺑﻮﺩ. ﺍﻛﻨﻮﻥ ﺑﻪ ﺑﺮﺭﺳﻲ ﺍﺻﻮﻝ ﻛﻠﻲ ﺁﻳﻴﻦ ﻧﮕﺎﺭﺵ ﻛﻪ ﺭﻋﺎﻳﺖ ﺁﻥ ﺩﺭ ﺗﺤﺮﻳﺮ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﻋﻠﻤﻲ ﺿﺮﻭﺭﻱ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲ‏ﺭﺳﺪ، ﻣﻲ‏ﭘﺮﺩﺍﺯﻳﻢ.<br /> ﺍﻟﻒ) ﻣﺘﻦ ﻋﻠﻤﻲ ﺗﺎ ﺣﺪّ ﻣﻤﻜﻦ ﺑﺎﻳﺪ ﻣﺨﺘﺼﺮ ﻭ ﻣﻔﻴﺪ ﺑﺎﺷﺪ. ﺑﻪ ﻫﻤﻴﻦ ﺟﻬﺖ ﻻﺯﻡ ﺍﺳﺖ ﺍﺯ ﺁﻭﺭﺩﻥ ﻧﻘﻞ ﻗﻮﻝ‏ﻫﺎﻱ ﻏﻴﺮﺿﺮﻭﺭﻱ ﻭ ﺣﺠﻢ‏ﺍﻓﺰﺍ، ﺗﻔﻨﻦ‏ﻫﺎﻱ ﺷﺎﻋﺮﺍﻧﻪ ﻭ ﺫﻭﻗﻲ، ﺑﻴﺎﻥ‏ﻫﺎﻱ ﻋﺎﻃﻔﻲ ﻭﺍﺣﺴﺎﺳﻲ ﻭ ﮔﺰﺍﻓﻪ‏ﻧﻮﻳﺴﻲ ﺍﺟﺘﻨﺎﺏ ﺷﻮﺩ.<br /> ﺏ) ﺍﺯ ﺁﻭﺭﺩﻥ ﻋﺒﺎﺭﺕ‏ﻫﺎﻱ ﻣﺒﻬﻢ، ﻣﻐﻠﻖ ﻭ ﭘﻴﭽﻴﺪﻩ ﻭ ﻭﺍﮊﻩ‏ﻫﺎﻱ ﻧﺎﻣﺄﻧﻮﺱ ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺣﺘﺮﺍﺯ ﮔﺮﺩﺩ.<br /> ﺝ) ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺯ ﺫﻛﺮ ﺑﻨﺪﻫﺎﻱ ﻃﻮﻻﻧﻲ ﻭ ﺟﻤﻠﻪ‏ﻫﺎﻱ ﺑﻠﻨﺪ ﺧﻮﺩﺩﺍﺭﻱ ﺷﻮﺩ.<br /> ﺩ) ﻣﻄﺎﻟﺐ ﺑﺎﻳﺪ ﺳﺎﺩﻩ، ﺭﻭﺍﻥ، ﺟﺬﺍﺏ ﻭ ﺑﻪ ﮔﻮﻧﻪ‏ﺍﻱ ﺻﺮﻳﺢ ﻭ ﺭﻭﺷﻦ ﺑﻴﺎﻥ ﮔﺮﺩﺩ.<br /> ﺭ) ﺩﺭ ﻧﻘﻞ ﻣﻄﺎﻟﺐ، ﺿﺮﻭﺭﻱ ﺍﺳﺖ ﺍﻣﺎﻧﺖ‏ﺩﺍﺭﻱ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺫﻛﺮ ﻣﺸﺨﺼﺎﺕ ﺩﻗﻴﻖ ﻣﻨﺒﻊ ﺭﻋﺎﻳﺖ ﻧﻤﻮﺩ. ﻫﺮ ﭼﻨﺪ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺑﺎﺏ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﺩﺍﻡ ﺍﻓﺮﺍﻁ ﻭ ﺗﻔﺮﻳﻂ - ﻛﻪ ﺣﻤﻞ ﺑﺮ ﻓﻀﻞ ﻓﺮﻭﺷﻲ ﻳﺎ ﺳﻬﻞ‏ﺍﻧﮕﺎﺭﻱ ﺍﺳﺖ- ﺍﻓﺘﺎﺩ.<br /> ﺵ) ﻫﺮ ﺑﺨﺶ ﺍﺯ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻛﻪ ﺷﺎﻣﻞ ﻳﻚ ﺍﻧﺪﻳﺸﻪ ﻭ ﻣﻄﻠﺐ ﺧﺎﺻﻲ ﺍﺳﺖ، ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺭ ﻳﻚ ﺑﻨﺪ (ﭘﺎﺭﺍﮔﺮﺍﻑ) ﺁﻭﺭﺩﻩ ﺷﻮﺩ.<br /> ﺹ) ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺯ ﺑﻪ ﻛﺎﺭﺑﺮﺩﻥ ﻛﻠﻤﺎﺕ ﻣﺘﺮﺍﺩﻑ ﺑﻪ ﺟﻬﺖ ﺍﻓﺰﺍﻳﺶ ﺣﺠﻢ ﺍﺟﺘﻨﺎﺏ ﺷﻮﺩ.<br /> ﻁ) ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺯ ﺑﻪ ﻛﺎﺭﺑﺮﺩﻥ ﺍﻓﺮﺍﻃﻲ ﺣﺮﻭﻑ ﺍﺿﺎﻓﻪ ﻭ ﺣﺮﻭﻑ ﺭﺑﻂ ﺩﺭ ﻣﺘﻦ ﭘﺮﻫﻴﺰ ﮔﺮﺩﺩ.<br /> ﻉ) ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺯ ﺑﻪ ﻛﺎﺭﺑﺮﺩﻥ ﺗﻌﺒﻴﺮﻫﺎﻱ ﻧﺎﻣﻨﺎﺳﺐ ﻭ ﻋﺎﻣﻴﺎﻧﻪ ﻭ ﺍﺳﺘﻌﻤﺎﻝ ﺍﻟﻔﺎﻅ ﻧﺎﺭﻭﺍ، ﺭﻛﻴﻚ ﻭ ﻏﻴﺮﺍﺧﻼﻗﻲ ﺍﺣﺘﺮﺍﺯ ﺷﻮﺩ.<br /> ﺗﺎﻳﭗ ﻣﻘﺎﻟﻪ<br /> ﺍﻣﺮﻭﺯﻩ ﺗﻘﺮﻳﺒﺎ ﺍﻛﺜﺮ ﻣﺠﻼﺕ ﻋﻠﻤﻲ، ﻣﻘﺎﻻﺕ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺻﻮﺭﺕ ﺗﺎﻳﭗ ﺷﺪﻩ ﻣﻲ‏ﭘﺬﻳﺮﻧﺪ، ﺑﺪﻳﻦ ﺭﻭﻱ ﻭ ﺑﺮﺍﻱ ﺗﻜﻤﻴﻞ ﺷﺪﻥ ﺑﺤﺚ، ﺑﺮﺍﻱ ﺁﺷﻨﺎﻳﻲ ﻣﺆﻟﻔﺎﻥ ﻣﺤﺘﺮﻡ، ﺑﺮﺧﻲ ﺍﺯ ﺍﺻﻮﻝ ﺗﺎﻳﭗ، ﺑﻴﺎﻥ ﻣﻲ‏ﮔﺮﺩﺩ.<br /> ﺍﻟﻒ) ﻋﻨﻮﺍﻥ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﺩﺭ ﻭﺳﻂ ﺳﻄﺮ ﻭ ﺑﺎ ﻓﺎﺻﻠﻪ ﭼﻬﺎﺭ ﺳﺎﻧﺘﻲ‏ﻣﺘﺮ ﺍﺯ ﺑﺎﻻ ﺑﺎ ﻗﻠﻢ ﻳﺎﻗﻮﺕ، ﺷﻤﺎﺭﻩ ﺷﺎﻧﺰﺩﻩ ﺗﺎﻳﭗ ﻣﻲ‏ﮔﺮﺩﺩ.<br /> ﺏ) ﻧﺎﻡ ﻣﺆﻟﻒ ﺩﺭ ﺯﻳﺮ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﻭ ﺩﺭ ﻭﺳﻂ ﺳﻄﺮ ﻭ ﺑﺎ ﻓﺎﺻﻠﻪ 5/1 ﺳﺎﻧﺘﻲ ﻣﺘﺮ، ﺑﺎ ﻗﻠﻢ ﺗﺮﺍﻓﻴﻚ، ﺷﻤﺎﺭﻩ ﺩﻩ ﺗﺎﻳﭗ ﻣﻲ‏ﺷﻮﺩ.<br /> ﺝ) ﺭﺗﺒﻪ ﻋﻠﻤﻲ ﻭ ﻣﺤﻞ ﺧﺪﻣﺖ ﻣﺆﻟﻒ ﻳﺎ ﻣﺆﻟﻔﺎﻥ ﺑﺎ ﻋﻼﻣﺖ ﺳﺘﺎﺭﻩ () ﻳﺎ ﺷﻤﺎﺭﻩ ﺩﺭ ﭘﺎﻭﺭﻗﻲ ﻫﻤﺎﻥ ﺻﻔﺤﻪ ﻭ ﺑﺎ ﻗﻠﻢ ﻟﻮﺗﻮﺱ ﻧﺎﺯﻙ ﺷﻤﺎﺭﻩ ﺩﻭﺍﺯﺩﻩ ﻛﻪ ﻣﺘﻨﺎﺳﺐ ﺑﺎ ﻗﻠﻢ ﭘﺎﻭﺭﻗﻲ ﺍﺳﺖ، ﺗﺎﻳﭗ ﻣﻲ‏ﮔﺮﺩﺩ.<br /> ﺩ) ﻋﻨﺎﻭﻳﻦ ﻓﺮﻋﻲ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﺑﺎ ﺷﻤﺎﺭﻩ‏ﻫﺎﻱ ﺗﻔﻜﻴﻚ‏ﻛﻨﻨﺪﻩ ﻣﺎﻧﻨﺪ: 1.، 2.، 3.، ﻭ&#8230;، ﺑﺎ ﻗﻠﻢ ﻟﻮﺗﻮﺱ ﺳﻴﺎﻩ، ﺷﻤﺎﺭﻩ ﭼﻬﺎﺭﺩﻩ ﺗﺎﻳﭗ ﻣﻲ‏ﮔﺮﺩﺩ.<br /> ﺭ) ﻋﻨﺎﻭﻳﻦ ﻓﺮﻋﻲ‏ﺗﺮ ﺑﺎ ﺷﻤﺎﺭﻩ‏ﻫﺎﻱ ﺗﻔﻜﻴﻚ ﻛﻨﻨﺪﻩ 1.1، 2.1 ﻭ&#8230; ﺑﺎ ﻗﻠﻢ ﻟﻮﺗﻮﺱ ﺳﻴﺎﻩ، ﺷﻤﺎﺭﻩ ﺳﻴﺰﺩﻩ ﺗﺎﻳﭗ ﻣﻲ‏ﮔﺮﺩﺩ.<br /> ﺱ) ﻣﺘﻦ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﺑﺎ ﻗﻠﻢ ﻟﻮﺗﻮﺱ ﻧﺎﺯﻙ، ﺷﻤﺎﺭﻩ ﭼﻬﺎﺭﺩﻩ ﺗﺎﻳﭗ ﺷﺪﻩ ﻭ ﺍﺑﺘﺪﺍﻱ ﻫﺮ ﭘﺎﺭﺍﮔﺮﺍﻑ ﻳﺎ ﺑﻨﺪ ﺑﺎ ﻛﻤﻲ ﺗﻮﺭﻓﺘﮕﻲ (ﺍﺷﭙﻮﻥ) ﺑﺎ ﻓﺎﺻﻠﻪ 5/0 ﺳﺎﻧﺘﻲ ﻣﺘﺮ ﺁﻏﺎﺯ ﻣﻲ‏ﮔﺮﺩﺩ.<br /> ﺹ) ﻓﺎﺻﻠﻪ ﺑﻴﻦ ﺳﻄﺮﻫﺎﻱ ﻣﺘﻦ 5/1 ﺳﺎﻧﺘﻲ ﻣﺘﺮ ﻭ ﻓﺎﺻﻠﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺯ ﻋﻨﻮﺍﻥ‏ﻫﺎﻱ ﻓﺮﻋﻲ ﺩﻭ ﺳﺎﻧﺘﻲ ﻣﺘﺮ ﺍﺳﺖ.<br /> ﻁ) ﻓﺎﺻﻠﻪ ﺣﺎﺷﻴﻪ ﺻﻔﺤﻪ‏ﻫﺎ ﺍﺯ ﻫﺮ ﻃﺮﻑ ﺩﻭ ﺳﺎﻧﺘﻲ ﻣﺘﺮ ﻭ ﺍﺯ ﺑﺎﻻ ﻭ ﭘﺎﻳﻴﻦ ﻧﻴﺰ ﺩﻭ ﺳﺎﻧﺘﻲ ﻣﺘﺮ ﺍﺳﺖ ﻭ ﻓﺎﺻﻠﻪ ﺁﺧﺮﻳﻦ ﺳﻄﺮ ﺑﺎ ﭘﺎﻭﺭﻗﻲ ﻳﻚ ﺳﺎﻧﺘﻲ ﻣﺘﺮ ﺍﺳﺖ.<br /> ﻉ) ﻧﻘﻞ ﻗﻮﻝ‏ﻫﺎﻱ ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ ﺩﺭ ﺩﺍﺧﻞ ﮔﻴﻮﻣﻪ ﺑﺎ ﻗﻠﻢ ﻟﻮﺗﻮﺱ ﻧﺎﺯﻙ، ﺷﻤﺎﺭﻩ ﺩﻭﺍﺯﺩﻩ ﺗﺎﻳﭗ ﻣﻲ‏ﮔﺮﺩﺩ.<br /> ﻑ) ﺷﻤﺎﺭﻩ ﺻﻔﺤﺎﺕ ﺩﺭ ﮔﻮﺷﻪ ﺳﻤﺖ ﭼﭗ ﻭ ﺑﺎﻻﻱ ﺻﻔﺤﻪ ﺗﺎﻳﭗ ﻣﻲ‏ﮔﺮﺩﺩ.<br /> ﻕ) ﻣﻘﺎﻟﻪ ﻓﻘﻂ ﺑﺮ ﻳﻚ ﻃﺮﻑ ﺻﻔﺤﻪ ﺗﺎﻳﭗ ﻣﻲ‏ﺷﻮﺩ.<br /> ﻙ) ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺭ ﺗﺎﻳﭗ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﺍﺯ ﺑﻪ ﻛﺎﺭﺑﺮﺩﻥ ﻗﻠﻢ‏ﻫﺎﻱ ﻣﺘﻨﻮﻉ ﻭ ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ ﺍﺟﺘﻨﺎﺏ ﺷﻮﺩ.<br /> ﻝ) ﻗﻠﻢ ﺍﻧﮕﻠﻴﺴﻲ ﻻﺯﻡ ﺑﺮﺍﻱ ﺗﺎﻳﭗ ﭘﺎﻭﺭﻗﻲ، Times Mediumﺑﺎ ﺷﻤﺎﺭﻩ ﻫﺸﺖ ﺍﺳﺖ ﻭ ﻫﻤﻴﻦ ﻗﻠﻢ ﺑﺮﺍﻱ ﺍﻧﮕﻠﻴﺴﻲ ﺩﺭ ﻣﺘﻦ ﻭ ﻣﻨﺎﺑﻊ ﺑﺎ ﺷﻤﺎﺭﻩ ﺩﻩ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻣﻲ‏ﺷﻮﺩ.<br /> ﻭﻳﺮﺍﻳﺶ ﻣﺘﻦ<br /> ﻭﻳﺮﺍﻳﺶ ﻣﺘﻦ ﺑﺮ ﻋﻬﺪﻩ ﻭﻳﺮﺍﺳﺘﺎﺭ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﻃﺒﻖ ﻗﻮﺍﻧﻴﻦ ﻣﺮﺑﻮﻁ ﺑﻪ ﻧﺸﺮ ﻭ ﺿﻮﺍﺑﻂ ﻋﻠﻤﻲ ﺻﻮﺭﺕ ﺩﻫﺪ. ﻫﺮﭼﻨﺪ ﻭﻳﺮﺍﻳﺶ، ﻭﻇﻴﻔﻪ ﻣﺤﻘﻖ ﻧﻴﺴﺖ، ﺑﺮﺍﻱ ﺁﺷﻨﺎﻳﻲ ﻣﺤﻘﻘﺎﻥ، ﺑﻪ ﺗﻮﺿﻴﺤﻲ ﺍﺟﻤﺎﻟﻲ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺭﺍﺑﻄﻪ ﻣﻲ‏ﭘﺮﺩﺍﺯﻳﻢ:<br /> ﻫﺮ ﺍﺛﺮ ﺗﺤﻘﻴﻘﻲ ﺩﻭ ﻧﻮﻉ ﻭﻳﺮﺍﻳﺶ ﻣﻲ‏ﺷﻮﺩ: ﻭﻳﺮﺍﻳﺶ ﻓﻨﻲ ﻭ ﻭﻳﺮﺍﻳﺶ ﻣﺤﺘﻮﺍﻳﻲ.<br /> ﻭﻳﺮﺍﻳﺶ ﻓﻨﯽ<br /> ﺩﺭ ﻭﻳﺮﺍﻳﺶ ﻓﻨﻲ ﻣﺴﺎﺋﻠﻲ ﺍﺯ ﻗﺒﻴﻞ ﺑﻪ ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺩﻥ ﺿﺒﻂ ﻻﺗﻴﻨﻲ ﻧﺎﻡ‏ﻫﺎ ﻳﺎ ﻣﻌﺎﺩﻝ ﻓﺮﻧﮕﻲ ﺍﺻﻄﻼﺣﺎﺕ ﻓﻨﻲ، ﺗﻌﻴﻴﻦ ﻣﺤﻞ ﺗﺼﺎﻭﻳﺮ، ﺍﺷﻜﺎﻝ ﻭ ﺟﺪﻭﻝ‏ﻫﺎ، ﻣﺮﺍﻋﺎﺕ ﺷﻴﻮﻩ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺑﺮﺍﻱ ﻣﻌﺮﻓﻲ ﻣﺸﺨﺼﺎﺕ ﻛﺘﺎﺏ‏ﺷﻨﺎﺳﻲ، ﺗﻬﻴﻪ ﻓﻬﺮﺳﺖ ﻣﻨﺪﺭﺟﺎﺕ، ﻓﻬﺮﺳﺖ ﺗﻔﺼﻴﻠﻲ، ﻭﺍﮊﻩ‏ﻧﺎﻣﻪ، ﻓﻬﺎﺭﺱ ﺩﻳﮕﺮ، ﺗﻨﻈﻴﻢ ﺻﻔﺤﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﻭ ﺻﻔﺤﻪ ﺣﻘﻮﻕ، ﺍﻋﺮﺍﺏ ﮔﺬﺍﺭﻱ‏ﻫﺎﻱ ﻻﺯﻡ، ﺗﺒﺪﻳﻞ ﻣﻘﻴﺎﺱ‏ﻫﺎ ﻭ ﺳﻨﻮﺍﺕ، ﺗﻮﺿﻴﺢ ﻻﺯﻡ ﺑﺮﺍﻱ ﺑﺮﺧﻲ ﺍﺯ ﺍﺻﻄﻼﺣﺎﺕ، ﻣﻌﺮﻓﻲ ﺍﺟﻤﺎﻟﻲ ﺑﻌﻀﻲ ﺍﺯ ﺍﻋﻼﻡ ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻴﺎﺯ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﻣﻲ‏ﺷﻮﺩ.</p> <p>ﻭﻳﺮﺍﻳﺶ ﻣﺤﺘﻮﺍﻳﻲ<br /> ﻫﺮ ﻧﻮﻉ ﻛﺎﺳﺘﻲ ﻭ ﻧﺎﺩﺭﺳﺘﻲ ﻧﺤﻮﻱ ﻭ ﺯﺑﺎﻧﻲ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﻭﻳﺮﺍﻳﺶ ﺍﺻﻼﺡ ﻣﻲ‏ﺷﻮﺩ. ﺍﮔﺮ ﺍﺛﺮ ﺗﺤﻘﻴﻘﻲ، ﻣﺘﻦ ﺗﺼﺤﻴﺢ ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ، ﺑﻪ ﺑﺪﺧﻮﺍﻧﻲ‏ﻫﺎﻱ ﻣﺼﺤﺢ ﺗﻮﺟﻪ ﻭ ﺑﺎ ﻣﺮﺍﺟﻌﻪ ﺑﻪ ﻣﻨﺎﺑﻊ - ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ ﻫﻤﻜﺎﺭﻱ ﻣﺼﺤﺢ ﻭ ﺩﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺩﻥ ﻣﻨﺎﺑﻊ- ﺍﺯ ﺩﺭﺳﺘﻲ ﻭﺍﻋﺘﺒﺎﺭ ﺗﻮﺿﻴﺤﺎﺕ ﻭ ﺗﻌﻠﻴﻘﺎﺕ ﻭﻱ ﺍﻃﻤﻴﻨﺎﻥ ﺣﺎﺻﻞ ﻣﻲ‏ﺷﻮﺩ. ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺁﺛﺎﺭ ﺗﺮﺟﻤﻪ ﺷﺪﻩ ﻣﻄﺎﺑﻘﺖ ﺗﻤﺎﻡ ﻭﻛﻤﺎﻝ ﺗﺮﺟﻤﻪ ﺑﺎ ﻣﺘﻦ ﺍﺻﻠﻲ ﻻﺯﻡ ﺍﺳﺖ (ﺩﻫﻨﻮﻱ، 1377، ﺹ 100).<br /> ﭘﻴﻮﺳﺖ‏ﻫﺎ<br /> ﺍﮔﺮ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﻋﻠﻤﻲ ﺩﺍﺭﺍﻱ ﻣﻄﺎﻟﺒﻲ ﺑﺎﺷﺪ ﻛﻪ ﺩﺭ ﮔﺰﺍﺭﺵ ﭘﮋﻭﻫﺶ ﻋﻠﻤﻲ ﺿﺮﻭﺭﻱ ﻧﻴﺴﺖ، ﻣﺆﻟﻒ ﺁﻥ ﺭﺍ ﺩﺭ ﭘﻴﻮﺳﺖ‏ﻫﺎ، ﺿﻤﻴﻤﻪ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﻣﻲ‏ﻧﻤﺎﻳﺪ. ﺑﻪ‏ﻃﻮﺭ ﻛﻠﻲ ﺁﻧﭽﻪ ﭘﺮﺳﺸﻨﺎﻣﻪ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺩﺭﻙ، ﺍﺭﺯﺷﻴﺎﺑﻲ ﻭ ﺗﻜﺮﺍﺭ ﭘﮋﻭﻫﺶ ﻳﺎﺭﻱ ﻣﻲ‏ﻛﻨﺪ، ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻧﺴﺨﻪ ﻛﺎﻣﻠﻲ ﺍﺯ ﺁﺯﻣﻮﻥ‏ﻫﺎ ﻳﺎ ﭘﺮﺳﺶ ﻧﺎﻣﻪ‏ﻫﺎﻱ ﭼﺎﭖ ﻧﺸﺪﻩ ﻭ ﺷﺎﺧﺺ‏ﻫﺎﻱ ﺁﻣﺎﺭﻱ ﺁﻧﻬﺎﻭ&#8230;، ﻣﻲ‏ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺩﺭ ﭘﻴﻮﺳﺖ ﺁﻭﺭﺩﻩ ﺷﻮﺩ.</p><div class="item_footer"><p><small><a href="https://satari313.kowsarblog.ir/ﺁﻳﻴﻦ-ﻧﮕﺎﺭﺵ">مطلب اصلی</a> در <a href="http://kowsarblog.ir/">کوثربلاگ </a>ارسال شده است.</small></p></div> ﺁﻳﻴﻦ ﻧﮕﺎﺭﺵ
ﭼﻨﺎﻥ‏ﻛﻪ ﺑﻴﺎﻥ ﺷﺪ، ﻣﺤﻘﻖ ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺑﻌﺎﺩ ﺳﻪ ﮔﺎﻧﻪ ﻣﺤﺘﻮﺍﻳﻲ، ﺳﺎﺧﺘﺎﺭﻱ ﻭ ﻧﮕﺎﺭﺷﻲ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﺭﺍ ﻣﻮﺭﺩ ﺗﻮﺟﻪ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﻫﺪ. ﺁﻧﭽﻪ ﺗﺎﻛﻨﻮﻥ ﺑﻴﺎﻥ ﺷﺪ، ﺧﻼﺻﻪ‏ﺍﻱ ﺍﺯ ﺍﺻﻮﻝ ﻣﺤﺘﻮﺍﻳﻲ ﻭ ﺳﺎﺧﺘﺎﺭﻱ ﻳﻚ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﻋﻠﻤﻲ ﺑﻮﺩ. ﺍﻛﻨﻮﻥ ﺑﻪ ﺑﺮﺭﺳﻲ ﺍﺻﻮﻝ ﻛﻠﻲ ﺁﻳﻴﻦ ﻧﮕﺎﺭﺵ ﻛﻪ ﺭﻋﺎﻳﺖ ﺁﻥ ﺩﺭ ﺗﺤﺮﻳﺮ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﻋﻠﻤﻲ ﺿﺮﻭﺭﻱ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲ‏ﺭﺳﺪ، ﻣﻲ‏ﭘﺮﺩﺍﺯﻳﻢ.
ﺍﻟﻒ) ﻣﺘﻦ ﻋﻠﻤﻲ ﺗﺎ ﺣﺪّ ﻣﻤﻜﻦ ﺑﺎﻳﺪ ﻣﺨﺘﺼﺮ ﻭ ﻣﻔﻴﺪ ﺑﺎﺷﺪ. ﺑﻪ ﻫﻤﻴﻦ ﺟﻬﺖ ﻻﺯﻡ ﺍﺳﺖ ﺍﺯ ﺁﻭﺭﺩﻥ ﻧﻘﻞ ﻗﻮﻝ‏ﻫﺎﻱ ﻏﻴﺮﺿﺮﻭﺭﻱ ﻭ ﺣﺠﻢ‏ﺍﻓﺰﺍ، ﺗﻔﻨﻦ‏ﻫﺎﻱ ﺷﺎﻋﺮﺍﻧﻪ ﻭ ﺫﻭﻗﻲ، ﺑﻴﺎﻥ‏ﻫﺎﻱ ﻋﺎﻃﻔﻲ ﻭﺍﺣﺴﺎﺳﻲ ﻭ ﮔﺰﺍﻓﻪ‏ﻧﻮﻳﺴﻲ ﺍﺟﺘﻨﺎﺏ ﺷﻮﺩ.
ﺏ) ﺍﺯ ﺁﻭﺭﺩﻥ ﻋﺒﺎﺭﺕ‏ﻫﺎﻱ ﻣﺒﻬﻢ، ﻣﻐﻠﻖ ﻭ ﭘﻴﭽﻴﺪﻩ ﻭ ﻭﺍﮊﻩ‏ﻫﺎﻱ ﻧﺎﻣﺄﻧﻮﺱ ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺣﺘﺮﺍﺯ ﮔﺮﺩﺩ.
ﺝ) ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺯ ﺫﻛﺮ ﺑﻨﺪﻫﺎﻱ ﻃﻮﻻﻧﻲ ﻭ ﺟﻤﻠﻪ‏ﻫﺎﻱ ﺑﻠﻨﺪ ﺧﻮﺩﺩﺍﺭﻱ ﺷﻮﺩ.
ﺩ) ﻣﻄﺎﻟﺐ ﺑﺎﻳﺪ ﺳﺎﺩﻩ، ﺭﻭﺍﻥ، ﺟﺬﺍﺏ ﻭ ﺑﻪ ﮔﻮﻧﻪ‏ﺍﻱ ﺻﺮﻳﺢ ﻭ ﺭﻭﺷﻦ ﺑﻴﺎﻥ ﮔﺮﺩﺩ.
ﺭ) ﺩﺭ ﻧﻘﻞ ﻣﻄﺎﻟﺐ، ﺿﺮﻭﺭﻱ ﺍﺳﺖ ﺍﻣﺎﻧﺖ‏ﺩﺍﺭﻱ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺫﻛﺮ ﻣﺸﺨﺼﺎﺕ ﺩﻗﻴﻖ ﻣﻨﺒﻊ ﺭﻋﺎﻳﺖ ﻧﻤﻮﺩ. ﻫﺮ ﭼﻨﺪ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺑﺎﺏ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﺩﺍﻡ ﺍﻓﺮﺍﻁ ﻭ ﺗﻔﺮﻳﻂ - ﻛﻪ ﺣﻤﻞ ﺑﺮ ﻓﻀﻞ ﻓﺮﻭﺷﻲ ﻳﺎ ﺳﻬﻞ‏ﺍﻧﮕﺎﺭﻱ ﺍﺳﺖ- ﺍﻓﺘﺎﺩ.
ﺵ) ﻫﺮ ﺑﺨﺶ ﺍﺯ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻛﻪ ﺷﺎﻣﻞ ﻳﻚ ﺍﻧﺪﻳﺸﻪ ﻭ ﻣﻄﻠﺐ ﺧﺎﺻﻲ ﺍﺳﺖ، ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺭ ﻳﻚ ﺑﻨﺪ (ﭘﺎﺭﺍﮔﺮﺍﻑ) ﺁﻭﺭﺩﻩ ﺷﻮﺩ.
ﺹ) ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺯ ﺑﻪ ﻛﺎﺭﺑﺮﺩﻥ ﻛﻠﻤﺎﺕ ﻣﺘﺮﺍﺩﻑ ﺑﻪ ﺟﻬﺖ ﺍﻓﺰﺍﻳﺶ ﺣﺠﻢ ﺍﺟﺘﻨﺎﺏ ﺷﻮﺩ.
ﻁ) ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺯ ﺑﻪ ﻛﺎﺭﺑﺮﺩﻥ ﺍﻓﺮﺍﻃﻲ ﺣﺮﻭﻑ ﺍﺿﺎﻓﻪ ﻭ ﺣﺮﻭﻑ ﺭﺑﻂ ﺩﺭ ﻣﺘﻦ ﭘﺮﻫﻴﺰ ﮔﺮﺩﺩ.
ﻉ) ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺯ ﺑﻪ ﻛﺎﺭﺑﺮﺩﻥ ﺗﻌﺒﻴﺮﻫﺎﻱ ﻧﺎﻣﻨﺎﺳﺐ ﻭ ﻋﺎﻣﻴﺎﻧﻪ ﻭ ﺍﺳﺘﻌﻤﺎﻝ ﺍﻟﻔﺎﻅ ﻧﺎﺭﻭﺍ، ﺭﻛﻴﻚ ﻭ ﻏﻴﺮﺍﺧﻼﻗﻲ ﺍﺣﺘﺮﺍﺯ ﺷﻮﺩ.
ﺗﺎﻳﭗ ﻣﻘﺎﻟﻪ
ﺍﻣﺮﻭﺯﻩ ﺗﻘﺮﻳﺒﺎ ﺍﻛﺜﺮ ﻣﺠﻼﺕ ﻋﻠﻤﻲ، ﻣﻘﺎﻻﺕ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺻﻮﺭﺕ ﺗﺎﻳﭗ ﺷﺪﻩ ﻣﻲ‏ﭘﺬﻳﺮﻧﺪ، ﺑﺪﻳﻦ ﺭﻭﻱ ﻭ ﺑﺮﺍﻱ ﺗﻜﻤﻴﻞ ﺷﺪﻥ ﺑﺤﺚ، ﺑﺮﺍﻱ ﺁﺷﻨﺎﻳﻲ ﻣﺆﻟﻔﺎﻥ ﻣﺤﺘﺮﻡ، ﺑﺮﺧﻲ ﺍﺯ ﺍﺻﻮﻝ ﺗﺎﻳﭗ، ﺑﻴﺎﻥ ﻣﻲ‏ﮔﺮﺩﺩ.
ﺍﻟﻒ) ﻋﻨﻮﺍﻥ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﺩﺭ ﻭﺳﻂ ﺳﻄﺮ ﻭ ﺑﺎ ﻓﺎﺻﻠﻪ ﭼﻬﺎﺭ ﺳﺎﻧﺘﻲ‏ﻣﺘﺮ ﺍﺯ ﺑﺎﻻ ﺑﺎ ﻗﻠﻢ ﻳﺎﻗﻮﺕ، ﺷﻤﺎﺭﻩ ﺷﺎﻧﺰﺩﻩ ﺗﺎﻳﭗ ﻣﻲ‏ﮔﺮﺩﺩ.
ﺏ) ﻧﺎﻡ ﻣﺆﻟﻒ ﺩﺭ ﺯﻳﺮ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﻭ ﺩﺭ ﻭﺳﻂ ﺳﻄﺮ ﻭ ﺑﺎ ﻓﺎﺻﻠﻪ 5/1 ﺳﺎﻧﺘﻲ ﻣﺘﺮ، ﺑﺎ ﻗﻠﻢ ﺗﺮﺍﻓﻴﻚ، ﺷﻤﺎﺭﻩ ﺩﻩ ﺗﺎﻳﭗ ﻣﻲ‏ﺷﻮﺩ.
ﺝ) ﺭﺗﺒﻪ ﻋﻠﻤﻲ ﻭ ﻣﺤﻞ ﺧﺪﻣﺖ ﻣﺆﻟﻒ ﻳﺎ ﻣﺆﻟﻔﺎﻥ ﺑﺎ ﻋﻼﻣﺖ ﺳﺘﺎﺭﻩ () ﻳﺎ ﺷﻤﺎﺭﻩ ﺩﺭ ﭘﺎﻭﺭﻗﻲ ﻫﻤﺎﻥ ﺻﻔﺤﻪ ﻭ ﺑﺎ ﻗﻠﻢ ﻟﻮﺗﻮﺱ ﻧﺎﺯﻙ ﺷﻤﺎﺭﻩ ﺩﻭﺍﺯﺩﻩ ﻛﻪ ﻣﺘﻨﺎﺳﺐ ﺑﺎ ﻗﻠﻢ ﭘﺎﻭﺭﻗﻲ ﺍﺳﺖ، ﺗﺎﻳﭗ ﻣﻲ‏ﮔﺮﺩﺩ.
ﺩ) ﻋﻨﺎﻭﻳﻦ ﻓﺮﻋﻲ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﺑﺎ ﺷﻤﺎﺭﻩ‏ﻫﺎﻱ ﺗﻔﻜﻴﻚ‏ﻛﻨﻨﺪﻩ ﻣﺎﻧﻨﺪ: 1.، 2.، 3.، ﻭ…، ﺑﺎ ﻗﻠﻢ ﻟﻮﺗﻮﺱ ﺳﻴﺎﻩ، ﺷﻤﺎﺭﻩ ﭼﻬﺎﺭﺩﻩ ﺗﺎﻳﭗ ﻣﻲ‏ﮔﺮﺩﺩ.
ﺭ) ﻋﻨﺎﻭﻳﻦ ﻓﺮﻋﻲ‏ﺗﺮ ﺑﺎ ﺷﻤﺎﺭﻩ‏ﻫﺎﻱ ﺗﻔﻜﻴﻚ ﻛﻨﻨﺪﻩ 1.1، 2.1 ﻭ… ﺑﺎ ﻗﻠﻢ ﻟﻮﺗﻮﺱ ﺳﻴﺎﻩ، ﺷﻤﺎﺭﻩ ﺳﻴﺰﺩﻩ ﺗﺎﻳﭗ ﻣﻲ‏ﮔﺮﺩﺩ.
ﺱ) ﻣﺘﻦ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﺑﺎ ﻗﻠﻢ ﻟﻮﺗﻮﺱ ﻧﺎﺯﻙ، ﺷﻤﺎﺭﻩ ﭼﻬﺎﺭﺩﻩ ﺗﺎﻳﭗ ﺷﺪﻩ ﻭ ﺍﺑﺘﺪﺍﻱ ﻫﺮ ﭘﺎﺭﺍﮔﺮﺍﻑ ﻳﺎ ﺑﻨﺪ ﺑﺎ ﻛﻤﻲ ﺗﻮﺭﻓﺘﮕﻲ (ﺍﺷﭙﻮﻥ) ﺑﺎ ﻓﺎﺻﻠﻪ 5/0 ﺳﺎﻧﺘﻲ ﻣﺘﺮ ﺁﻏﺎﺯ ﻣﻲ‏ﮔﺮﺩﺩ.
ﺹ) ﻓﺎﺻﻠﻪ ﺑﻴﻦ ﺳﻄﺮﻫﺎﻱ ﻣﺘﻦ 5/1 ﺳﺎﻧﺘﻲ ﻣﺘﺮ ﻭ ﻓﺎﺻﻠﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺯ ﻋﻨﻮﺍﻥ‏ﻫﺎﻱ ﻓﺮﻋﻲ ﺩﻭ ﺳﺎﻧﺘﻲ ﻣﺘﺮ ﺍﺳﺖ.
ﻁ) ﻓﺎﺻﻠﻪ ﺣﺎﺷﻴﻪ ﺻﻔﺤﻪ‏ﻫﺎ ﺍﺯ ﻫﺮ ﻃﺮﻑ ﺩﻭ ﺳﺎﻧﺘﻲ ﻣﺘﺮ ﻭ ﺍﺯ ﺑﺎﻻ ﻭ ﭘﺎﻳﻴﻦ ﻧﻴﺰ ﺩﻭ ﺳﺎﻧﺘﻲ ﻣﺘﺮ ﺍﺳﺖ ﻭ ﻓﺎﺻﻠﻪ ﺁﺧﺮﻳﻦ ﺳﻄﺮ ﺑﺎ ﭘﺎﻭﺭﻗﻲ ﻳﻚ ﺳﺎﻧﺘﻲ ﻣﺘﺮ ﺍﺳﺖ.
ﻉ) ﻧﻘﻞ ﻗﻮﻝ‏ﻫﺎﻱ ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ ﺩﺭ ﺩﺍﺧﻞ ﮔﻴﻮﻣﻪ ﺑﺎ ﻗﻠﻢ ﻟﻮﺗﻮﺱ ﻧﺎﺯﻙ، ﺷﻤﺎﺭﻩ ﺩﻭﺍﺯﺩﻩ ﺗﺎﻳﭗ ﻣﻲ‏ﮔﺮﺩﺩ.
ﻑ) ﺷﻤﺎﺭﻩ ﺻﻔﺤﺎﺕ ﺩﺭ ﮔﻮﺷﻪ ﺳﻤﺖ ﭼﭗ ﻭ ﺑﺎﻻﻱ ﺻﻔﺤﻪ ﺗﺎﻳﭗ ﻣﻲ‏ﮔﺮﺩﺩ.
ﻕ) ﻣﻘﺎﻟﻪ ﻓﻘﻂ ﺑﺮ ﻳﻚ ﻃﺮﻑ ﺻﻔﺤﻪ ﺗﺎﻳﭗ ﻣﻲ‏ﺷﻮﺩ.
ﻙ) ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺭ ﺗﺎﻳﭗ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﺍﺯ ﺑﻪ ﻛﺎﺭﺑﺮﺩﻥ ﻗﻠﻢ‏ﻫﺎﻱ ﻣﺘﻨﻮﻉ ﻭ ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ ﺍﺟﺘﻨﺎﺏ ﺷﻮﺩ.
ﻝ) ﻗﻠﻢ ﺍﻧﮕﻠﻴﺴﻲ ﻻﺯﻡ ﺑﺮﺍﻱ ﺗﺎﻳﭗ ﭘﺎﻭﺭﻗﻲ، Times Mediumﺑﺎ ﺷﻤﺎﺭﻩ ﻫﺸﺖ ﺍﺳﺖ ﻭ ﻫﻤﻴﻦ ﻗﻠﻢ ﺑﺮﺍﻱ ﺍﻧﮕﻠﻴﺴﻲ ﺩﺭ ﻣﺘﻦ ﻭ ﻣﻨﺎﺑﻊ ﺑﺎ ﺷﻤﺎﺭﻩ ﺩﻩ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻣﻲ‏ﺷﻮﺩ.
ﻭﻳﺮﺍﻳﺶ ﻣﺘﻦ
ﻭﻳﺮﺍﻳﺶ ﻣﺘﻦ ﺑﺮ ﻋﻬﺪﻩ ﻭﻳﺮﺍﺳﺘﺎﺭ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﻃﺒﻖ ﻗﻮﺍﻧﻴﻦ ﻣﺮﺑﻮﻁ ﺑﻪ ﻧﺸﺮ ﻭ ﺿﻮﺍﺑﻂ ﻋﻠﻤﻲ ﺻﻮﺭﺕ ﺩﻫﺪ. ﻫﺮﭼﻨﺪ ﻭﻳﺮﺍﻳﺶ، ﻭﻇﻴﻔﻪ ﻣﺤﻘﻖ ﻧﻴﺴﺖ، ﺑﺮﺍﻱ ﺁﺷﻨﺎﻳﻲ ﻣﺤﻘﻘﺎﻥ، ﺑﻪ ﺗﻮﺿﻴﺤﻲ ﺍﺟﻤﺎﻟﻲ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺭﺍﺑﻄﻪ ﻣﻲ‏ﭘﺮﺩﺍﺯﻳﻢ:
ﻫﺮ ﺍﺛﺮ ﺗﺤﻘﻴﻘﻲ ﺩﻭ ﻧﻮﻉ ﻭﻳﺮﺍﻳﺶ ﻣﻲ‏ﺷﻮﺩ: ﻭﻳﺮﺍﻳﺶ ﻓﻨﻲ ﻭ ﻭﻳﺮﺍﻳﺶ ﻣﺤﺘﻮﺍﻳﻲ.
ﻭﻳﺮﺍﻳﺶ ﻓﻨﯽ
ﺩﺭ ﻭﻳﺮﺍﻳﺶ ﻓﻨﻲ ﻣﺴﺎﺋﻠﻲ ﺍﺯ ﻗﺒﻴﻞ ﺑﻪ ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺩﻥ ﺿﺒﻂ ﻻﺗﻴﻨﻲ ﻧﺎﻡ‏ﻫﺎ ﻳﺎ ﻣﻌﺎﺩﻝ ﻓﺮﻧﮕﻲ ﺍﺻﻄﻼﺣﺎﺕ ﻓﻨﻲ، ﺗﻌﻴﻴﻦ ﻣﺤﻞ ﺗﺼﺎﻭﻳﺮ، ﺍﺷﻜﺎﻝ ﻭ ﺟﺪﻭﻝ‏ﻫﺎ، ﻣﺮﺍﻋﺎﺕ ﺷﻴﻮﻩ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺑﺮﺍﻱ ﻣﻌﺮﻓﻲ ﻣﺸﺨﺼﺎﺕ ﻛﺘﺎﺏ‏ﺷﻨﺎﺳﻲ، ﺗﻬﻴﻪ ﻓﻬﺮﺳﺖ ﻣﻨﺪﺭﺟﺎﺕ، ﻓﻬﺮﺳﺖ ﺗﻔﺼﻴﻠﻲ، ﻭﺍﮊﻩ‏ﻧﺎﻣﻪ، ﻓﻬﺎﺭﺱ ﺩﻳﮕﺮ، ﺗﻨﻈﻴﻢ ﺻﻔﺤﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﻭ ﺻﻔﺤﻪ ﺣﻘﻮﻕ، ﺍﻋﺮﺍﺏ ﮔﺬﺍﺭﻱ‏ﻫﺎﻱ ﻻﺯﻡ، ﺗﺒﺪﻳﻞ ﻣﻘﻴﺎﺱ‏ﻫﺎ ﻭ ﺳﻨﻮﺍﺕ، ﺗﻮﺿﻴﺢ ﻻﺯﻡ ﺑﺮﺍﻱ ﺑﺮﺧﻲ ﺍﺯ ﺍﺻﻄﻼﺣﺎﺕ، ﻣﻌﺮﻓﻲ ﺍﺟﻤﺎﻟﻲ ﺑﻌﻀﻲ ﺍﺯ ﺍﻋﻼﻡ ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻴﺎﺯ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﻣﻲ‏ﺷﻮﺩ.

ﻭﻳﺮﺍﻳﺶ ﻣﺤﺘﻮﺍﻳﻲ
ﻫﺮ ﻧﻮﻉ ﻛﺎﺳﺘﻲ ﻭ ﻧﺎﺩﺭﺳﺘﻲ ﻧﺤﻮﻱ ﻭ ﺯﺑﺎﻧﻲ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﻭﻳﺮﺍﻳﺶ ﺍﺻﻼﺡ ﻣﻲ‏ﺷﻮﺩ. ﺍﮔﺮ ﺍﺛﺮ ﺗﺤﻘﻴﻘﻲ، ﻣﺘﻦ ﺗﺼﺤﻴﺢ ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ، ﺑﻪ ﺑﺪﺧﻮﺍﻧﻲ‏ﻫﺎﻱ ﻣﺼﺤﺢ ﺗﻮﺟﻪ ﻭ ﺑﺎ ﻣﺮﺍﺟﻌﻪ ﺑﻪ ﻣﻨﺎﺑﻊ - ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ ﻫﻤﻜﺎﺭﻱ ﻣﺼﺤﺢ ﻭ ﺩﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺩﻥ ﻣﻨﺎﺑﻊ- ﺍﺯ ﺩﺭﺳﺘﻲ ﻭﺍﻋﺘﺒﺎﺭ ﺗﻮﺿﻴﺤﺎﺕ ﻭ ﺗﻌﻠﻴﻘﺎﺕ ﻭﻱ ﺍﻃﻤﻴﻨﺎﻥ ﺣﺎﺻﻞ ﻣﻲ‏ﺷﻮﺩ. ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺁﺛﺎﺭ ﺗﺮﺟﻤﻪ ﺷﺪﻩ ﻣﻄﺎﺑﻘﺖ ﺗﻤﺎﻡ ﻭﻛﻤﺎﻝ ﺗﺮﺟﻤﻪ ﺑﺎ ﻣﺘﻦ ﺍﺻﻠﻲ ﻻﺯﻡ ﺍﺳﺖ (ﺩﻫﻨﻮﻱ، 1377، ﺹ 100).
ﭘﻴﻮﺳﺖ‏ﻫﺎ
ﺍﮔﺮ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﻋﻠﻤﻲ ﺩﺍﺭﺍﻱ ﻣﻄﺎﻟﺒﻲ ﺑﺎﺷﺪ ﻛﻪ ﺩﺭ ﮔﺰﺍﺭﺵ ﭘﮋﻭﻫﺶ ﻋﻠﻤﻲ ﺿﺮﻭﺭﻱ ﻧﻴﺴﺖ، ﻣﺆﻟﻒ ﺁﻥ ﺭﺍ ﺩﺭ ﭘﻴﻮﺳﺖ‏ﻫﺎ، ﺿﻤﻴﻤﻪ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﻣﻲ‏ﻧﻤﺎﻳﺪ. ﺑﻪ‏ﻃﻮﺭ ﻛﻠﻲ ﺁﻧﭽﻪ ﭘﺮﺳﺸﻨﺎﻣﻪ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺩﺭﻙ، ﺍﺭﺯﺷﻴﺎﺑﻲ ﻭ ﺗﻜﺮﺍﺭ ﭘﮋﻭﻫﺶ ﻳﺎﺭﻱ ﻣﻲ‏ﻛﻨﺪ، ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻧﺴﺨﻪ ﻛﺎﻣﻠﻲ ﺍﺯ ﺁﺯﻣﻮﻥ‏ﻫﺎ ﻳﺎ ﭘﺮﺳﺶ ﻧﺎﻣﻪ‏ﻫﺎﻱ ﭼﺎﭖ ﻧﺸﺪﻩ ﻭ ﺷﺎﺧﺺ‏ﻫﺎﻱ ﺁﻣﺎﺭﻱ ﺁﻧﻬﺎﻭ…، ﻣﻲ‏ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺩﺭ ﭘﻴﻮﺳﺖ ﺁﻭﺭﺩﻩ ﺷﻮﺩ.

مطلب اصلی در کوثربلاگ ارسال شده است.

]]> https://satari313.kowsarblog.ir/ﺁﻳﻴﻦ-ﻧﮕﺎﺭﺵ#comments https://satari313.kowsarblog.ir/?tempskin=_rss2&disp=comments&p=476422 ﭼﮕﻮﻧﻪ ﻳﻚ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﻋﻠﻤﻲ ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻧﺪﻧﻲ ﺗﺮ ﺑﻨﻮﻳﺴﻴﻢ؟ https://satari313.kowsarblog.ir/ﭼﮕﻮﻧﻪ-ﻳﻚ-ﻣﻘﺎﻟﻪ-ﻋﻠﻤﻲ-ﺭﺍ 10:11:00 +0430 پنجشنبه، 14 اردیبهشت 1396 اعظم ستاری اصول یادگیری 476421@https://kowsarblog.ir/ <p>ﭼﮕﻮﻧﻪ ﻳﻚ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﻋﻠﻤﻲ ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻧﺪﻧﻲ ﺗﺮ ﺑﻨﻮﻳﺴﻴﻢ؟<br /> ﻣﺎﺭﺗﻴﻦ ﮔﺮﮔﻮﺭﻱ ﺑﻴﺶ ﺍﺯ ﻳﻚ ﺩﻫﻪ ﭘﻴﺶ ﺩﺭ ﻣﺠﻠﻪ «ﻧﻴﭽﺮ» ﻧﻮﺷﺖ: «ﺩﻭ ﻧﻮﻉ ﻧﻮﺷﺘﺎﺭ‌ ﻋﻠﻤﻲ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ. ﻳﻚ ﻧﻮﻉ ﺑﺮﺍﻱ ﺟﻠﺐ ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ ﻭ ﻧﻮﻉ ﺩﻳﮕﺮ ﻓﻘﻂ ﺑﺮﺍﻱ ﺍﻳﻦ‌ﻛﻪ ﻣﻮﺭﺩ ﺍﺭﺟﺎﻉ ﻗﺮﺍﺭ ﮔﻴﺮﺩ ﻭ ﺍﻳﻦ ﻧﻮﻉ ﺩﻭﻡ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻳﻚ ﺑﻴﻤﺎﺭﻱ ﻋﻔﻮﻧﻲ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺩﺭ ﺣﺎﻝ ﮔﺴﺘﺮﺵ ﺍﺳﺖ.»<br /> ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲ‌ﺭﺳﺪ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﻣﻘﻄﻊ ﺯﻣﺎﻧﻲ ﻧﻴﺰ ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ ﺑﺴﻴﺎﺭ ﻣﺤﺪﻭﺩﻱ ﺍﻳﺠﺎﺩ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﻫﻨﻮﺯ ﻫﻢ ﺣﺠﻢ ﺯﻳﺎﺩﻱ ﺍﺯ ﻣﻘﺎﻻﺕ ﻋﻠﻤﻲ‌ﻣﻨﺘﺸﺮﻩ ﻓﻘﻂ ﺗﻮﺳﻂ ﺩﺍﻧﺸﻤﻨﺪﺍﻥ ﻭ ﻣﺤﻘﻘﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻣﻮﺿﻮﻉ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﻋﻼﻗﻪ‌ﻣﻨﺪ ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﻣﻮﺭﺩ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﻗﺮﺍﺭ ﻣﻲ‌ﮔﻴﺮﺩ ﻭ ﺍﻓﺮﺍﺩﻱ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﮔﺬﺭﺍﻱ ﻣﻘﺎﻻﺕ ﻋﻠﻤﻲ ﻣﻲ‌ﭘﺮﺩﺍﺯﻧﺪ، ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﻪ ﺻﻔﺤﺎﺕ ﻋﻠﻤﻲ ﺭﻭﺯﻧﺎﻣﻪ‌ﻫﺎ ﻭ ﻣﺠﻼﺕ ﻋﻠﻤﻲ ﻋﺎﻡ ﻣﺮﺍﺟﻌﻪ ﻣﻲ‌ﻛﻨﻨﺪ.<br /> ﺑﺎ ﻭﺟﻮﺩ ﻣﻘﺎﻻﺕ ﻓﺮﺍﻭﺍﻧﻲ ﻛﻪ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﻧﺤﻮﻩ ﻧﮕﺎﺭﺵ ﺻﺤﻴﺢ ﻭ ﻗﺎﺑﻞ ﻓﻬﻢ ﺑﺮﺍﻱ ﺟﻠﺐ ﺗﻮﺟﻪ ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ‌ﻫﺎ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ، ﺩﺍﻧﺸﻤﻨﺪﺍﻥ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺍﺯ ﻓﻘﺪﺍﻥ ﺭﺍﻫﻨﻤﺎﻫﺎﻱ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺑﺮﺍﻱ ﻧﺤﻮﻩ ﻧﮕﺎﺭﺵ ﻣﻘﺎﻻﺕ ﮔﻼ‌ﻳﻪ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﺑﺴﻴﺎﺭﻱ ﺍﺯ ﮊﻭﺭﻧﺎﻟﻴﺴﺖ‌ﻫﺎ ﻭ ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﮔﺎﻥ ﺣﺮﻓﻪ‌ﺍﻱ ﺍﻳﻦ ﺩﻭ ﻛﺘﺎﺏ ﺍﺳﺘﺎﻧﺪﺍﺭﺩ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﻧﺤﻮﻩ ﻧﮕﺎﺭﺵ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﺧﻮﺏ ﻭ ﻋﻠﻤﻲ ﺭﺍ ﻣﻮﺭﺩ ﺗﻮﺟﻪ ﻗﺮﺍﺭ ﻣﻲ‌ﺩﻫﻨﺪ: ﺍﺟﺰﺍﻱ ﺳﺒﻚ‌ﻫﺎﻱ ﻧﮕﺎﺭﺷﻲ (ﺍﺳﺘﺎﻧﻚ، ﻭﺍﻳﺖ 1959) ﻭ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﺧﻮﺏ ﻧﻮﺷﺘﻦ (ﺯﻳﻨﺴﺮ 1976) ﺣﺎﻝ ﺁﻥ‌ﻛﻪ ﺍﻳﻦ ﻛﺘﺎﺏ‌ﻫﺎ ﻭ ﻛﺘﺎﺏ‌ﻫﺎﻱ ﻣﺸﺎﺑﻪ‌ﺷﺎﻥ ﺑﺮﺍﻱ ﺑﺴﻴﺎﺭﻱ ﺍﺯ ﺩﺍﻧﺸﻤﻨﺪﺍﻥ ﻧﺎﺷﻨﺎﺧﺘﻪ‌ﺍﻧﺪ. ﺑﺎ ﻭﺟﻮﺩ ﺍﻳﻦ‌ﻛﻪ ﺍﻳﻦ ﻛﺘﺎﺏ‌ﻫﺎ ﻧﺤﻮﻩ ﻧﮕﺎﺭﺵ ﺻﺮﻳﺢ ﻣﻘﺎﻻﺕ ﻋﻠﻤﻲ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻃﻮﺭ ﺩﻗﻴﻖ ﺑﻴﺎﻥ ﻧﻤﻲ‌ﻛﻨﻨﺪ ﻭﻟﻲ ﺍﺯ ﺟﻬﺖ ﺑﻴﺎﻥ ﻧﺤﻮﻩ ﺻﺤﻴﺢ ﺳﺎﺯﻣﺎﻧﺪﻫﻲ ﻣﻄﺎﻟﺐ ﻭ ﻧﮕﺎﺭﺵ ﻣﻘﺎﻻﺕ ﺷﻴﻮﺍ ﻭ ﺣﺎﻭﻱ ﺍﻃﻼﻋﺎﺕ ﻣﻔﻴﺪ، ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺑﺎ ﺍﺭﺯﺷﻨﺪ. ﻣﻬﻢ‌ﺗﺮ ﺍﻳﻦ‌ﻛﻪ ﺍﻳﻦ ﻗﺒﻴﻞ ﻛﺘﺎﺏ‌ﻫﺎ ﺣﺎﻣﻞ ﻳﻚ ﭘﻴﺎﻡ ﻣﻬﻢ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻛﻪ ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﮔﺎﻥ ﺑﺎﻳﺪ ﻣﻄﺎﻟﺐ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻱ ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﮔﺎﻥ ﺑﻨﻮﻳﺴﻨﺪ ﻧﻪ ﺑﺮﺍﻱ ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ.<br /> ﺍﻟﺒﺘﻪ ﻫﻨﻮﺯ ﻫﻢ ﺑﺴﻴﺎﺭﻱ ﺍﺯ ﻣﻘﺎﻻﺕ ﻋﻠﻤﻲ ﻭ ﭘﺰﺷﻜﻲ، ﺣﺎﻭﻱ ﻣﻄﺎﻟﺐ ﻃﻮﻻﻧﻲ ﻭ ﻣﺒﻬﻤﻲ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻛﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﮔﺎﻥ ﻭ ﺣﺘﻲ ﺁﻥ‌ﻫﺎﻳﻲ ﺭﺍ ﻛﻪ ﺁﮔﺎﻫﻲ ﻣﻨﺎﺳﺒﻲ ﺑﻪ ﻣﻮﺿﻮﻉ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻧﻴﺰ ﮔﻤﺮﺍﻩ ﻣﻲ‌ﻛﻨﻨﺪ.<br /> ﻣﺴﻠﻤﺎً ﻣﺤﺪﻭﺩﻳﺖ‌ﻫﺎﻳﻲ ﺩﺭ ﺷﻜﻞ ﻭ ﺳﺎﺧﺘﺎﺭ ﻣﻘﺎﻻﺕ ﻋﻠﻤﻲ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ. ﺩﺭ ﻳﻚ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﻋﻠﻤﻲ ﻋﻼﻭﻩ ﺑﺮ ﺩﺭ ﻧﻈﺮ ﮔﺮﻓﺘﻦ ﻧﻜﺎﺗﻲ ﻛﻪ ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮ ﻣﺠﻼﺕ ﻋﻠﻤﻲ ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺍﺳﺖ ﺑﺎﻳﺪ ﻣﻘﺪﻣﻪ، ﻣﻮﺍﺩ ﻭ ﺭﻭﺵ‌ﻫﺎ، ﻧﺘﺎﻳﺞ ﻭ ﺑﺤﺚ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﻧﺘﺎﻳﺞ ﺩﺭ ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﺑﺎ ﺗﺌﻮﺭﻱ ﺍﻭﻟﻴﻪ ﺁﻭﺭﺩﻩ ﺷﻮﺩ. ﻣﺎﻫﻴﺖ ﻣﻘﺎﻻﺕ ﻋﻠﻤﻲ ﺑﻴﺎﻥ ﻧﺘﺎﻳﺞ ﻭ ﺑﺤﺚ ﺑﺪﻭﻥ ﺧﻄﺎ (bias)، ﻣﺤﺪﻭﺩﻳﺖ‌ﻫﺎﻳﻲ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻧﺤﻮﻩ ﻧﮕﺎﺭﺵ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﺍﻳﺠﺎﺩ ﻣﻲ‌ﻛﻨﺪ: ﺑﻴﺎﻥ ﻧﺘﺎﻳﺞ ﺩﺭ ﺟﻤﻼﺕ ﺑﺎ ﻓﻌﻞ ﻣﺠﻬﻮﻝ (passive) ﺑﻪ ﺁﻥ ﺷﻜﻞ ﻏﻴﺮ ﺷﺨﺼﻲ ﻣﻲ‌ﺩﻫﺪ ﻭ ﻟﺰﻭﻡ ﺑﻪ ﻛﺎﺭ ﺑﺮﺩﻥ ﻣﺮﺍﺟﻊ ﻣﺨﺘﻠﻒ ﻧﻴﺰ ﻣﺎﻧﻊ ﻣﻲ‌ﺷﻮﺩ ﻛﻪ ﻣﺘﻦ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﺑﻪ ﺧﻮﺑﻲ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﺷﻮﺩ. ﺑﺎ ﺍﻳﻦ ﻭﺟﻮﺩ، ﺍﻳﻦ ﻗﻮﺍﻧﻴﻦ ﺑﻪ ﻗﺪﺭﻱ ﺍﻧﻌﻄﺎﻑ‌ﭘﺬﻳﺮ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻛﻪ ﺑﺘﻮﺍﻥ ﻣﻘﺎﻟﻪ‌ﺍﻱ ﻧﻮﺷﺖ ﻛﻪ ﺣﺎﻭﻱ ﻣﻄﺎﻟﺐ ﻣﻔﻴﺪ ﻭ ﺟﺎﻟﺐ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﺎﺷﺪ.<br /> 10 ﻓﺮﻣﺎﻥ ﺑﺮﺍﻱ ﻧﮕﺎﺭﺵ ﻋﻠﻤﻲ ﻭ ﺟﺬﺍﺏ<br /> 1- ﻳﻚ ﺗﻔﻜﺮ ﻗﺪﻳﻤﻲ ﺩﺭ ﻣﻌﻤﺎﺭﻱ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ ﻛﻪ ﻣﻲ‌ﮔﻮﻳﺪ ﺷﻜﻞ ﺍﺷﻴﺎ ﺍﺯ ﻋﻤﻠﻜﺮﺩﺷﺎﻥ ﭘﻴﺮﻭﻱ ﻣﻲ‌‌ﻛﻨﺪ. ﺍﻳﻦ ﺗﻔﻜﺮ ﺩﺭ ﻧﮕﺎﺭﺵ ﻫﻢ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ. ﺑﺴﻴﺎﺭﻱ ﺍﺯ ﺩﺍﻧﺸﻤﻨﺪﺍﻥ ﻋﻘﻴﺪﻩ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻫﻴﭻ ﭼﻴﺰﻱ ﻣﻬﻢ‌ﺗﺮ ﺍﺯ ﻧﺘﺎﻳﺞ ﻣﻘﺎﻻﺗﺸﺎﻥ ﻧﻴﺴﺖ. ﺍﻣﺎ ﻭﺍﻗﻌﻴﺖ ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺍﻭﻟﻴﻦ ﻋﻤﻠﻜﺮﺩ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﺍﻧﺘﻘﺎﻝ ﭘﻴﺎﻡ ﺑﻪ ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ ﻭ ﻣﺘﻘﺎﻋﺪ ﻛﺮﺩﻥ ﻭﻱ ﺑﻪ ﺍﺭﺯﺷﻤﻨﺪ ﺑﻮﺩﻥ ﺗﺤﻘﻴﻖ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﺑﻨﺎﺑﺮﺍﻳﻦ ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺳﺖ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﺷﺮﻭﻉ ﺑﻪ ﻧﻮﺷﺘﻦ، ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﭘﻴﺎﻡ ﻣﻮﺿﻮﻉ ﺗﺄﻣﻞ ﺷﻮﺩ. ﺣﺘﻲ ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺳﺖ ﭘﻴﺶ ﺍﺯ ﻧﻮﺷﺘﻦ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﻣﻘﺎﻟﻪ، ﺭﺍﺟﻊ ﺑﻪ ﻧﺘﺎﻳﺞ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﻧﻴﺰ ﺍﻧﺪﻳﺸﻴﺪﻩ ﺷﻮﺩ. ﺩﺍﻧﺸﻤﻨﺪﺍﻥ ﺍﻣﺮﻭﺯﻱ ﻛﻤﺘﺮ ﺑﻪ ﺑﻴﺎﻥ ﻧﺘﺎﻳﺞ ﺧﺎﻡ ﻣﻲ‌ﭘﺮﺩﺍﺯﻧﺪ ﻭ ﻫﺪﻓﺸﺎﻥ ﺗﻔﺴﻴﺮ ﻭ ﺑﺤﺚ ﺑﻬﺘﺮ ﻧﺘﺎﻳﺞ ﺍﺳﺖ (Horton,1995).<br /> ﻳﻚ ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ ﻣﻤﻜﻦ ﺍﺳﺖ ﻣﻮﺿﻮﻋﻲ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺫﻫﻦ ﺧﻮﺩ ﺭﻭﺷﻦ ﻭ ﻭﺍﺿﺢ ﺗﺼﻮﺭ ﻛﻨﺪ ﻭ ﻧﻴﺎﺯﻱ ﺑﻪ ﺗﻮﺻﻴﻒ ﻭ ﺗﻔﺴﻴﺮ ﺣﺲ ﻧﻜﻨﺪ ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺗﻲ‌ ﻛﻪ ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ ﻣﻤﻜﻦ ﺍﺳﺖ ﺍﺻﻼً ﭼﻨﻴﻦ ﺗﻔﻜﺮﻱ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. ﺗﻤﺎﻡ ﺗﺮﺩﻳﺪ‌ﻫﺎ ﺗﻮﺳﻂ ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﮔﺎﻥ ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﺗﻔﻜﺮ ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ ﻧﺎﺷﻲ ﻣﻲ‌ﺷﻮﺩ ﻛﻪ ﻣﻄﻠﺒﻲ ﻛﻪ ﺩﺭ ﺍﺛﺮ ﺑﺤﺚ ﻭ ﮔﻔﺘﮕﻮﻱ ﺯﻳﺎﺩ ﺑﺮﺍﻱ ﻭﻱ ﻣﺴﺠﻞ ﻭ ﺑﺪﻳﻬﻲ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﺑﺮﺍﻱ ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ ﻧﻴﺰ ﻭﺍﺿﺢ ﻭ ﺭﻭﺷﻦ ﺍﺳﺖ. ﮔﺎﻫﻲ ﺍﻭﻗﺎﺕ، ﻧﺘﺎﻳﺠﻲ ﻛﻪ ﻣﺮﺑﻮﻁ ﺑﻪ ﻣﻮﺿﻮﻉ ﺍﺻﻠﻲ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ ﻫﺮ ﻗﺪﺭ ﻫﻢ ﻛﻪ ﺟﺎﻟﺐ ﺑﺎﺷﻨﺪ، ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺳﺖ ﺣﺬﻑ ﺷﻮﻧﺪ ﻭ ﺍﮔﺮ ﺍﻳﻦ ﻧﺘﺎﻳﺞ ﺣﺬﻑ ﺷﺪﻩ ﻣﻔﻴﺪ ﻭ ﺍﺳﺎﺳﻲ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺳﺖ ﺩﺭ ﻳﻚ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﺩﻳﮕﺮ ﻣﻄﺮﺡ ﺷﻮﻧﺪ.<br /> ﻳﻚ ﻧﻮﺷﺘﺎﺭ ﺑﺎﻳﺪ ﻳﻚ ﭘﺮﺳﺶ ﺍﺻﻠﻲ ﺭﺍ ﭘﺎﺳﺦ ﺩﻫﺪ ﻭ ﺑﻲ‌ﺗﻮﺟﻬﻲ ﺑﻪ ﺍﻳﻦ ﻣﻮﺿﻮﻉ ﺍﺯ ﺩﻻﻳﻞ ﺷﺎﻳﻊ ﺑﻲ‌ﻣﻴﻠﻲ ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﮔﺎﻥ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﻣﻄﺎﻟﺐ ﺍﺳﺖ .(Lambert et al 2003) ﺍﻳﻦ ﭘﺮﺳﺶ ﺑﺎﻳﺪ ﻣﺸﺨﺺ، ﺟﺪﻳﺪ، ﻣﻮﺭﺩ ﻋﻼﻗﻪ ﻭ ﺍﺳﺘﻘﺒﺎﻝ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻋﻠﻤﻲ ﺑﺎﺷﺪ (Perneger &amp; Hudelson, 2004).<br /> ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﮔﺎﻥ ﻣﺠﻼﺕ ﻓﻮﻕ ﺗﺨﺼﺼﻲ ﺑﻪ ﺗﻮﺿﻴﺤﺎﺕ ﺍﺿﺎﻓﻪ ﻭ ﻃﻮﻻﻧﻲ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﻣﻮﺿﻮﻉ ﻣﻮﺭﺩ ﺑﺤﺚ ﻋﻼﻗﻪ‌ﺍﻱ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ، ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻲ ‌ﻛﻪ ﺩﺭ ﻣﺠﻼﺕ ﻋﻤﻮﻣﻲ، ﺑﺮﺍﻱ ﺍﻳﺠﺎﺩ ﭘﺲ ﺯﻣﻴﻨﻪ ﻋﻠﻤﻲ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺑﺮﺍﻱ ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﮔﺎﻥ ﻧﻴﺎﺯ ﺑﻪ ﺗﻮﺿﻴﺤﺎﺕ ﺗﻜﻤﻴﻠﻲ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﻣﻲ‌ﺷﻮﺩ. ﺑﻪ ﻃﻮﺭ ﻛﻠﻲ ﺩﺍﻧﺸﻤﻨﺪﺍﻥ ﺑﺎﻳﺪ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺟﺎﻱ ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﮔﺎﻥ ﮔﺬﺍﺷﺘﻪ ﻭ ﻋﻤﻖ ﻭ ﺟﺰﺋﻴﺎﺕ ﻻﺯﻡ ﻣﻄﻠﺐ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺩﻳﺪﮔﺎﻩ ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﮔﺎﻥ ﺑﺮﺭﺳﻲ ﻛﻨﻨﺪ.<br /> 2- ﻣﻮﺭﺩ ﺩﻳﮕﺮ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺍﺯ ﺷﻴﻮﺍﻳﻲ ﻭ ﻓﻦ ﺑﻴﺎﻥ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺩﺭ ﺣﻴﻦ ﭘﻴﺮﻭﻱ ﺍﺯ ﺍﺳﻠﻮﺏ ﻣﻘﺎﻟﻪ‌ﻧﻮﻳﺴﻲ ﺍﺳﺖ. David Reese ﭼﻨﻴﻦ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﻣﻲ‌ﻛﻨﺪ ﻛﻪ ﺩﺭ ﻳﻚ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﭘﺰﺷﻜﻲ، ﻋﻠﻤﻲ ﻳﺎ ﻫﺮ ﻧﻮﻉ ﺩﻳﮕﺮ، ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺍﺯ ﻟﻐﺎﺕ ﻣﺘﺪﺍﻭﻝ ﺳﻌﻲ ﻛﻨﺪ ﻛﻪ ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ ﺭﺍ ﻧﺴﺒﺖ ﻣﻄﻠﺐ ﻧﻮﺷﺘﻪ‌ﺷﺪﻩ ﻣﺘﻘﺎﻋﺪ ﺳﺎﺯﺩ. ﺩﺭ ﻋﻴﻦ ﺣﺎﻝ، ﻋﻠﻲ‌ﺭﻏﻢ ﺗﻼﺵ ﺑﺮﺍﻱ ﻓﺼﺎﺣﺖ ﻣﻄﺎﻟﺐ، ﻫﺮﮔﺰ ﻣﺸﺎﻫﺪﺍﺕ ﻭ ﺣﻘﺎﻳﻖ ﺍﺭﺍﻳﻪ‌ﺷﺪﻩ ﺩﺭ ﻣﻘﺎﻻﺕ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺗﺤﺖ ﺗﺄﺛﻴﺮ ﻓﻦ ﺧﻄﺎﺑﻪ ﻗﺮﺍﺭ ﮔﻴﺮﻧﺪ. ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﻣﺜﺎﻝ ﺩﺭ ﻳﻚ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﺿﺮﻭﺭﺗﻲ ﺑﺮﺍﻱ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺍﺯ ﺻﻔﺎﺕ ﻭ ﻗﻴﺪﻫﺎﻱ ﭘﻴﭽﻴﺪﻩ ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ ﻭ ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺗﻲ ‌ﻛﻪ ﺑﻴﺎﻥ ﻧﺘﺎﻳﺞ ﻭ ﺑﺤﺚ ﻣﻨﻄﻘﻲ ﻭ ﺭﻭﺍﻥ ﺑﺎﺷﻨﺪ، ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ ﻧﻴﺎﺯﻱ ﺑﻪ ﻟﻐﺎﺕ ﻧﺎﻣﻔﻬﻮﻡ ﻭ ﻏﻴﺮ ﺿﺮﻭﺭﻱ ﺟﻬﺖ ﺩﺭﻙ ﺑﻬﺘﺮ ﻣﻄﻠﺐ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﻧﻤﻲ‌ﻛﻨﺪ.<br /> ﻛﻠﻤﺎﺕ ﻏﻴﺮ ﺿﺮﻭﺭﻱ ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺳﺖ ﺣﺬﻑ ﺷﻮﺩ. ﻳﻚ ﻧﮕﺎﺭﺵ ﭘﺮﺗﻮﺍﻥ، ﻣﻌﻤﻮﻻً ﻣﺨﺘﺼﺮ ﻭ ﻓﺸﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﺍﻳﻦ ﻣﻮﺿﻮﻉ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻮﺷﺘﻪ‌ﻫﺎﻱ ﻋﻤﻮﻣﻲ ﻧﻴﺰ ﻣﺼﺪﺍﻕ ﺩﺍﺭﺩ. ﻫﺮ ﻗﺪﺭ ﺩﺭ ﻳﻚ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺗﺮﻛﻴﺒﺎﺕ ﻃﻮﻻﻧﻲ‌ ﻭ ﭘﻴﭽﻴﺪﻩ ﻭ ﺗﻮﺿﻴﺤﺎﺕ ﺍﺿﺎﻓﻲ ﺩﺭ ﭘﺮﺍﻧﺘﺰ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﺎﺷﺪ، ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﮔﺎﻥ ﻭ ﺣﺘﻲ ﻋﻼﻗﻪ‌ﻣﻨﺪﺍﻥ ﺑﻪ ﻣﻮﺿﻮﻉ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﺑﺎﺯ ﻣﻲ‌ﺩﺍﺭﺩ. ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﻭ ﻣﻄﻤﺌﻦ‌ﺗﺮﻳﻦ ﻛﺎﺭ ﺑﺮﺍﻱ ﺟﻠﺐ ﺗﻮﺟﻪ ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ‌ﻫﺎ ﺑﻴﺎﻥ ﻣﻄﺎﻟﺐ ﺑﻪ ﺻﻮﺭﺕ ﺻﺮﻳﺢ، ﻗﻄﻌﻲ ﻭ ﻣﺸﺨﺺ ﺍﺳﺖ.</p><div class="item_footer"><p><small><a href="https://satari313.kowsarblog.ir/ﭼﮕﻮﻧﻪ-ﻳﻚ-ﻣﻘﺎﻟﻪ-ﻋﻠﻤﻲ-ﺭﺍ">مطلب اصلی</a> در <a href="http://kowsarblog.ir/">کوثربلاگ </a>ارسال شده است.</small></p></div> ﭼﮕﻮﻧﻪ ﻳﻚ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﻋﻠﻤﻲ ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻧﺪﻧﻲ ﺗﺮ ﺑﻨﻮﻳﺴﻴﻢ؟
ﻣﺎﺭﺗﻴﻦ ﮔﺮﮔﻮﺭﻱ ﺑﻴﺶ ﺍﺯ ﻳﻚ ﺩﻫﻪ ﭘﻴﺶ ﺩﺭ ﻣﺠﻠﻪ «ﻧﻴﭽﺮ» ﻧﻮﺷﺖ: «ﺩﻭ ﻧﻮﻉ ﻧﻮﺷﺘﺎﺭ‌ ﻋﻠﻤﻲ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ. ﻳﻚ ﻧﻮﻉ ﺑﺮﺍﻱ ﺟﻠﺐ ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ ﻭ ﻧﻮﻉ ﺩﻳﮕﺮ ﻓﻘﻂ ﺑﺮﺍﻱ ﺍﻳﻦ‌ﻛﻪ ﻣﻮﺭﺩ ﺍﺭﺟﺎﻉ ﻗﺮﺍﺭ ﮔﻴﺮﺩ ﻭ ﺍﻳﻦ ﻧﻮﻉ ﺩﻭﻡ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻳﻚ ﺑﻴﻤﺎﺭﻱ ﻋﻔﻮﻧﻲ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺩﺭ ﺣﺎﻝ ﮔﺴﺘﺮﺵ ﺍﺳﺖ.»
ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲ‌ﺭﺳﺪ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﻣﻘﻄﻊ ﺯﻣﺎﻧﻲ ﻧﻴﺰ ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ ﺑﺴﻴﺎﺭ ﻣﺤﺪﻭﺩﻱ ﺍﻳﺠﺎﺩ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﻫﻨﻮﺯ ﻫﻢ ﺣﺠﻢ ﺯﻳﺎﺩﻱ ﺍﺯ ﻣﻘﺎﻻﺕ ﻋﻠﻤﻲ‌ﻣﻨﺘﺸﺮﻩ ﻓﻘﻂ ﺗﻮﺳﻂ ﺩﺍﻧﺸﻤﻨﺪﺍﻥ ﻭ ﻣﺤﻘﻘﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻣﻮﺿﻮﻉ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﻋﻼﻗﻪ‌ﻣﻨﺪ ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﻣﻮﺭﺩ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﻗﺮﺍﺭ ﻣﻲ‌ﮔﻴﺮﺩ ﻭ ﺍﻓﺮﺍﺩﻱ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﮔﺬﺭﺍﻱ ﻣﻘﺎﻻﺕ ﻋﻠﻤﻲ ﻣﻲ‌ﭘﺮﺩﺍﺯﻧﺪ، ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﻪ ﺻﻔﺤﺎﺕ ﻋﻠﻤﻲ ﺭﻭﺯﻧﺎﻣﻪ‌ﻫﺎ ﻭ ﻣﺠﻼﺕ ﻋﻠﻤﻲ ﻋﺎﻡ ﻣﺮﺍﺟﻌﻪ ﻣﻲ‌ﻛﻨﻨﺪ.
ﺑﺎ ﻭﺟﻮﺩ ﻣﻘﺎﻻﺕ ﻓﺮﺍﻭﺍﻧﻲ ﻛﻪ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﻧﺤﻮﻩ ﻧﮕﺎﺭﺵ ﺻﺤﻴﺢ ﻭ ﻗﺎﺑﻞ ﻓﻬﻢ ﺑﺮﺍﻱ ﺟﻠﺐ ﺗﻮﺟﻪ ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ‌ﻫﺎ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ، ﺩﺍﻧﺸﻤﻨﺪﺍﻥ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺍﺯ ﻓﻘﺪﺍﻥ ﺭﺍﻫﻨﻤﺎﻫﺎﻱ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺑﺮﺍﻱ ﻧﺤﻮﻩ ﻧﮕﺎﺭﺵ ﻣﻘﺎﻻﺕ ﮔﻼ‌ﻳﻪ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﺑﺴﻴﺎﺭﻱ ﺍﺯ ﮊﻭﺭﻧﺎﻟﻴﺴﺖ‌ﻫﺎ ﻭ ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﮔﺎﻥ ﺣﺮﻓﻪ‌ﺍﻱ ﺍﻳﻦ ﺩﻭ ﻛﺘﺎﺏ ﺍﺳﺘﺎﻧﺪﺍﺭﺩ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﻧﺤﻮﻩ ﻧﮕﺎﺭﺵ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﺧﻮﺏ ﻭ ﻋﻠﻤﻲ ﺭﺍ ﻣﻮﺭﺩ ﺗﻮﺟﻪ ﻗﺮﺍﺭ ﻣﻲ‌ﺩﻫﻨﺪ: ﺍﺟﺰﺍﻱ ﺳﺒﻚ‌ﻫﺎﻱ ﻧﮕﺎﺭﺷﻲ (ﺍﺳﺘﺎﻧﻚ، ﻭﺍﻳﺖ 1959) ﻭ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﺧﻮﺏ ﻧﻮﺷﺘﻦ (ﺯﻳﻨﺴﺮ 1976) ﺣﺎﻝ ﺁﻥ‌ﻛﻪ ﺍﻳﻦ ﻛﺘﺎﺏ‌ﻫﺎ ﻭ ﻛﺘﺎﺏ‌ﻫﺎﻱ ﻣﺸﺎﺑﻪ‌ﺷﺎﻥ ﺑﺮﺍﻱ ﺑﺴﻴﺎﺭﻱ ﺍﺯ ﺩﺍﻧﺸﻤﻨﺪﺍﻥ ﻧﺎﺷﻨﺎﺧﺘﻪ‌ﺍﻧﺪ. ﺑﺎ ﻭﺟﻮﺩ ﺍﻳﻦ‌ﻛﻪ ﺍﻳﻦ ﻛﺘﺎﺏ‌ﻫﺎ ﻧﺤﻮﻩ ﻧﮕﺎﺭﺵ ﺻﺮﻳﺢ ﻣﻘﺎﻻﺕ ﻋﻠﻤﻲ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻃﻮﺭ ﺩﻗﻴﻖ ﺑﻴﺎﻥ ﻧﻤﻲ‌ﻛﻨﻨﺪ ﻭﻟﻲ ﺍﺯ ﺟﻬﺖ ﺑﻴﺎﻥ ﻧﺤﻮﻩ ﺻﺤﻴﺢ ﺳﺎﺯﻣﺎﻧﺪﻫﻲ ﻣﻄﺎﻟﺐ ﻭ ﻧﮕﺎﺭﺵ ﻣﻘﺎﻻﺕ ﺷﻴﻮﺍ ﻭ ﺣﺎﻭﻱ ﺍﻃﻼﻋﺎﺕ ﻣﻔﻴﺪ، ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺑﺎ ﺍﺭﺯﺷﻨﺪ. ﻣﻬﻢ‌ﺗﺮ ﺍﻳﻦ‌ﻛﻪ ﺍﻳﻦ ﻗﺒﻴﻞ ﻛﺘﺎﺏ‌ﻫﺎ ﺣﺎﻣﻞ ﻳﻚ ﭘﻴﺎﻡ ﻣﻬﻢ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻛﻪ ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﮔﺎﻥ ﺑﺎﻳﺪ ﻣﻄﺎﻟﺐ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻱ ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﮔﺎﻥ ﺑﻨﻮﻳﺴﻨﺪ ﻧﻪ ﺑﺮﺍﻱ ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ.
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﻫﻨﻮﺯ ﻫﻢ ﺑﺴﻴﺎﺭﻱ ﺍﺯ ﻣﻘﺎﻻﺕ ﻋﻠﻤﻲ ﻭ ﭘﺰﺷﻜﻲ، ﺣﺎﻭﻱ ﻣﻄﺎﻟﺐ ﻃﻮﻻﻧﻲ ﻭ ﻣﺒﻬﻤﻲ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻛﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﮔﺎﻥ ﻭ ﺣﺘﻲ ﺁﻥ‌ﻫﺎﻳﻲ ﺭﺍ ﻛﻪ ﺁﮔﺎﻫﻲ ﻣﻨﺎﺳﺒﻲ ﺑﻪ ﻣﻮﺿﻮﻉ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻧﻴﺰ ﮔﻤﺮﺍﻩ ﻣﻲ‌ﻛﻨﻨﺪ.
ﻣﺴﻠﻤﺎً ﻣﺤﺪﻭﺩﻳﺖ‌ﻫﺎﻳﻲ ﺩﺭ ﺷﻜﻞ ﻭ ﺳﺎﺧﺘﺎﺭ ﻣﻘﺎﻻﺕ ﻋﻠﻤﻲ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ. ﺩﺭ ﻳﻚ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﻋﻠﻤﻲ ﻋﻼﻭﻩ ﺑﺮ ﺩﺭ ﻧﻈﺮ ﮔﺮﻓﺘﻦ ﻧﻜﺎﺗﻲ ﻛﻪ ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮ ﻣﺠﻼﺕ ﻋﻠﻤﻲ ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺍﺳﺖ ﺑﺎﻳﺪ ﻣﻘﺪﻣﻪ، ﻣﻮﺍﺩ ﻭ ﺭﻭﺵ‌ﻫﺎ، ﻧﺘﺎﻳﺞ ﻭ ﺑﺤﺚ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﻧﺘﺎﻳﺞ ﺩﺭ ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﺑﺎ ﺗﺌﻮﺭﻱ ﺍﻭﻟﻴﻪ ﺁﻭﺭﺩﻩ ﺷﻮﺩ. ﻣﺎﻫﻴﺖ ﻣﻘﺎﻻﺕ ﻋﻠﻤﻲ ﺑﻴﺎﻥ ﻧﺘﺎﻳﺞ ﻭ ﺑﺤﺚ ﺑﺪﻭﻥ ﺧﻄﺎ (bias)، ﻣﺤﺪﻭﺩﻳﺖ‌ﻫﺎﻳﻲ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻧﺤﻮﻩ ﻧﮕﺎﺭﺵ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﺍﻳﺠﺎﺩ ﻣﻲ‌ﻛﻨﺪ: ﺑﻴﺎﻥ ﻧﺘﺎﻳﺞ ﺩﺭ ﺟﻤﻼﺕ ﺑﺎ ﻓﻌﻞ ﻣﺠﻬﻮﻝ (passive) ﺑﻪ ﺁﻥ ﺷﻜﻞ ﻏﻴﺮ ﺷﺨﺼﻲ ﻣﻲ‌ﺩﻫﺪ ﻭ ﻟﺰﻭﻡ ﺑﻪ ﻛﺎﺭ ﺑﺮﺩﻥ ﻣﺮﺍﺟﻊ ﻣﺨﺘﻠﻒ ﻧﻴﺰ ﻣﺎﻧﻊ ﻣﻲ‌ﺷﻮﺩ ﻛﻪ ﻣﺘﻦ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﺑﻪ ﺧﻮﺑﻲ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﺷﻮﺩ. ﺑﺎ ﺍﻳﻦ ﻭﺟﻮﺩ، ﺍﻳﻦ ﻗﻮﺍﻧﻴﻦ ﺑﻪ ﻗﺪﺭﻱ ﺍﻧﻌﻄﺎﻑ‌ﭘﺬﻳﺮ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻛﻪ ﺑﺘﻮﺍﻥ ﻣﻘﺎﻟﻪ‌ﺍﻱ ﻧﻮﺷﺖ ﻛﻪ ﺣﺎﻭﻱ ﻣﻄﺎﻟﺐ ﻣﻔﻴﺪ ﻭ ﺟﺎﻟﺐ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﺎﺷﺪ.
10 ﻓﺮﻣﺎﻥ ﺑﺮﺍﻱ ﻧﮕﺎﺭﺵ ﻋﻠﻤﻲ ﻭ ﺟﺬﺍﺏ
1- ﻳﻚ ﺗﻔﻜﺮ ﻗﺪﻳﻤﻲ ﺩﺭ ﻣﻌﻤﺎﺭﻱ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ ﻛﻪ ﻣﻲ‌ﮔﻮﻳﺪ ﺷﻜﻞ ﺍﺷﻴﺎ ﺍﺯ ﻋﻤﻠﻜﺮﺩﺷﺎﻥ ﭘﻴﺮﻭﻱ ﻣﻲ‌‌ﻛﻨﺪ. ﺍﻳﻦ ﺗﻔﻜﺮ ﺩﺭ ﻧﮕﺎﺭﺵ ﻫﻢ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ. ﺑﺴﻴﺎﺭﻱ ﺍﺯ ﺩﺍﻧﺸﻤﻨﺪﺍﻥ ﻋﻘﻴﺪﻩ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻫﻴﭻ ﭼﻴﺰﻱ ﻣﻬﻢ‌ﺗﺮ ﺍﺯ ﻧﺘﺎﻳﺞ ﻣﻘﺎﻻﺗﺸﺎﻥ ﻧﻴﺴﺖ. ﺍﻣﺎ ﻭﺍﻗﻌﻴﺖ ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺍﻭﻟﻴﻦ ﻋﻤﻠﻜﺮﺩ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﺍﻧﺘﻘﺎﻝ ﭘﻴﺎﻡ ﺑﻪ ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ ﻭ ﻣﺘﻘﺎﻋﺪ ﻛﺮﺩﻥ ﻭﻱ ﺑﻪ ﺍﺭﺯﺷﻤﻨﺪ ﺑﻮﺩﻥ ﺗﺤﻘﻴﻖ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﺑﻨﺎﺑﺮﺍﻳﻦ ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺳﺖ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﺷﺮﻭﻉ ﺑﻪ ﻧﻮﺷﺘﻦ، ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﭘﻴﺎﻡ ﻣﻮﺿﻮﻉ ﺗﺄﻣﻞ ﺷﻮﺩ. ﺣﺘﻲ ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺳﺖ ﭘﻴﺶ ﺍﺯ ﻧﻮﺷﺘﻦ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﻣﻘﺎﻟﻪ، ﺭﺍﺟﻊ ﺑﻪ ﻧﺘﺎﻳﺞ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﻧﻴﺰ ﺍﻧﺪﻳﺸﻴﺪﻩ ﺷﻮﺩ. ﺩﺍﻧﺸﻤﻨﺪﺍﻥ ﺍﻣﺮﻭﺯﻱ ﻛﻤﺘﺮ ﺑﻪ ﺑﻴﺎﻥ ﻧﺘﺎﻳﺞ ﺧﺎﻡ ﻣﻲ‌ﭘﺮﺩﺍﺯﻧﺪ ﻭ ﻫﺪﻓﺸﺎﻥ ﺗﻔﺴﻴﺮ ﻭ ﺑﺤﺚ ﺑﻬﺘﺮ ﻧﺘﺎﻳﺞ ﺍﺳﺖ (Horton,1995).
ﻳﻚ ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ ﻣﻤﻜﻦ ﺍﺳﺖ ﻣﻮﺿﻮﻋﻲ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺫﻫﻦ ﺧﻮﺩ ﺭﻭﺷﻦ ﻭ ﻭﺍﺿﺢ ﺗﺼﻮﺭ ﻛﻨﺪ ﻭ ﻧﻴﺎﺯﻱ ﺑﻪ ﺗﻮﺻﻴﻒ ﻭ ﺗﻔﺴﻴﺮ ﺣﺲ ﻧﻜﻨﺪ ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺗﻲ‌ ﻛﻪ ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ ﻣﻤﻜﻦ ﺍﺳﺖ ﺍﺻﻼً ﭼﻨﻴﻦ ﺗﻔﻜﺮﻱ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. ﺗﻤﺎﻡ ﺗﺮﺩﻳﺪ‌ﻫﺎ ﺗﻮﺳﻂ ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﮔﺎﻥ ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﺗﻔﻜﺮ ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ ﻧﺎﺷﻲ ﻣﻲ‌ﺷﻮﺩ ﻛﻪ ﻣﻄﻠﺒﻲ ﻛﻪ ﺩﺭ ﺍﺛﺮ ﺑﺤﺚ ﻭ ﮔﻔﺘﮕﻮﻱ ﺯﻳﺎﺩ ﺑﺮﺍﻱ ﻭﻱ ﻣﺴﺠﻞ ﻭ ﺑﺪﻳﻬﻲ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﺑﺮﺍﻱ ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ ﻧﻴﺰ ﻭﺍﺿﺢ ﻭ ﺭﻭﺷﻦ ﺍﺳﺖ. ﮔﺎﻫﻲ ﺍﻭﻗﺎﺕ، ﻧﺘﺎﻳﺠﻲ ﻛﻪ ﻣﺮﺑﻮﻁ ﺑﻪ ﻣﻮﺿﻮﻉ ﺍﺻﻠﻲ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ ﻫﺮ ﻗﺪﺭ ﻫﻢ ﻛﻪ ﺟﺎﻟﺐ ﺑﺎﺷﻨﺪ، ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺳﺖ ﺣﺬﻑ ﺷﻮﻧﺪ ﻭ ﺍﮔﺮ ﺍﻳﻦ ﻧﺘﺎﻳﺞ ﺣﺬﻑ ﺷﺪﻩ ﻣﻔﻴﺪ ﻭ ﺍﺳﺎﺳﻲ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺳﺖ ﺩﺭ ﻳﻚ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﺩﻳﮕﺮ ﻣﻄﺮﺡ ﺷﻮﻧﺪ.
ﻳﻚ ﻧﻮﺷﺘﺎﺭ ﺑﺎﻳﺪ ﻳﻚ ﭘﺮﺳﺶ ﺍﺻﻠﻲ ﺭﺍ ﭘﺎﺳﺦ ﺩﻫﺪ ﻭ ﺑﻲ‌ﺗﻮﺟﻬﻲ ﺑﻪ ﺍﻳﻦ ﻣﻮﺿﻮﻉ ﺍﺯ ﺩﻻﻳﻞ ﺷﺎﻳﻊ ﺑﻲ‌ﻣﻴﻠﻲ ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﮔﺎﻥ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﻣﻄﺎﻟﺐ ﺍﺳﺖ .(Lambert et al 2003) ﺍﻳﻦ ﭘﺮﺳﺶ ﺑﺎﻳﺪ ﻣﺸﺨﺺ، ﺟﺪﻳﺪ، ﻣﻮﺭﺩ ﻋﻼﻗﻪ ﻭ ﺍﺳﺘﻘﺒﺎﻝ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻋﻠﻤﻲ ﺑﺎﺷﺪ (Perneger & Hudelson, 2004).
ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﮔﺎﻥ ﻣﺠﻼﺕ ﻓﻮﻕ ﺗﺨﺼﺼﻲ ﺑﻪ ﺗﻮﺿﻴﺤﺎﺕ ﺍﺿﺎﻓﻪ ﻭ ﻃﻮﻻﻧﻲ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﻣﻮﺿﻮﻉ ﻣﻮﺭﺩ ﺑﺤﺚ ﻋﻼﻗﻪ‌ﺍﻱ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ، ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻲ ‌ﻛﻪ ﺩﺭ ﻣﺠﻼﺕ ﻋﻤﻮﻣﻲ، ﺑﺮﺍﻱ ﺍﻳﺠﺎﺩ ﭘﺲ ﺯﻣﻴﻨﻪ ﻋﻠﻤﻲ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺑﺮﺍﻱ ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﮔﺎﻥ ﻧﻴﺎﺯ ﺑﻪ ﺗﻮﺿﻴﺤﺎﺕ ﺗﻜﻤﻴﻠﻲ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﻣﻲ‌ﺷﻮﺩ. ﺑﻪ ﻃﻮﺭ ﻛﻠﻲ ﺩﺍﻧﺸﻤﻨﺪﺍﻥ ﺑﺎﻳﺪ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺟﺎﻱ ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﮔﺎﻥ ﮔﺬﺍﺷﺘﻪ ﻭ ﻋﻤﻖ ﻭ ﺟﺰﺋﻴﺎﺕ ﻻﺯﻡ ﻣﻄﻠﺐ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺩﻳﺪﮔﺎﻩ ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﮔﺎﻥ ﺑﺮﺭﺳﻲ ﻛﻨﻨﺪ.
2- ﻣﻮﺭﺩ ﺩﻳﮕﺮ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺍﺯ ﺷﻴﻮﺍﻳﻲ ﻭ ﻓﻦ ﺑﻴﺎﻥ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺩﺭ ﺣﻴﻦ ﭘﻴﺮﻭﻱ ﺍﺯ ﺍﺳﻠﻮﺏ ﻣﻘﺎﻟﻪ‌ﻧﻮﻳﺴﻲ ﺍﺳﺖ. David Reese ﭼﻨﻴﻦ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﻣﻲ‌ﻛﻨﺪ ﻛﻪ ﺩﺭ ﻳﻚ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﭘﺰﺷﻜﻲ، ﻋﻠﻤﻲ ﻳﺎ ﻫﺮ ﻧﻮﻉ ﺩﻳﮕﺮ، ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺍﺯ ﻟﻐﺎﺕ ﻣﺘﺪﺍﻭﻝ ﺳﻌﻲ ﻛﻨﺪ ﻛﻪ ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ ﺭﺍ ﻧﺴﺒﺖ ﻣﻄﻠﺐ ﻧﻮﺷﺘﻪ‌ﺷﺪﻩ ﻣﺘﻘﺎﻋﺪ ﺳﺎﺯﺩ. ﺩﺭ ﻋﻴﻦ ﺣﺎﻝ، ﻋﻠﻲ‌ﺭﻏﻢ ﺗﻼﺵ ﺑﺮﺍﻱ ﻓﺼﺎﺣﺖ ﻣﻄﺎﻟﺐ، ﻫﺮﮔﺰ ﻣﺸﺎﻫﺪﺍﺕ ﻭ ﺣﻘﺎﻳﻖ ﺍﺭﺍﻳﻪ‌ﺷﺪﻩ ﺩﺭ ﻣﻘﺎﻻﺕ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺗﺤﺖ ﺗﺄﺛﻴﺮ ﻓﻦ ﺧﻄﺎﺑﻪ ﻗﺮﺍﺭ ﮔﻴﺮﻧﺪ. ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﻣﺜﺎﻝ ﺩﺭ ﻳﻚ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﺿﺮﻭﺭﺗﻲ ﺑﺮﺍﻱ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺍﺯ ﺻﻔﺎﺕ ﻭ ﻗﻴﺪﻫﺎﻱ ﭘﻴﭽﻴﺪﻩ ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ ﻭ ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺗﻲ ‌ﻛﻪ ﺑﻴﺎﻥ ﻧﺘﺎﻳﺞ ﻭ ﺑﺤﺚ ﻣﻨﻄﻘﻲ ﻭ ﺭﻭﺍﻥ ﺑﺎﺷﻨﺪ، ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ ﻧﻴﺎﺯﻱ ﺑﻪ ﻟﻐﺎﺕ ﻧﺎﻣﻔﻬﻮﻡ ﻭ ﻏﻴﺮ ﺿﺮﻭﺭﻱ ﺟﻬﺖ ﺩﺭﻙ ﺑﻬﺘﺮ ﻣﻄﻠﺐ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﻧﻤﻲ‌ﻛﻨﺪ.
ﻛﻠﻤﺎﺕ ﻏﻴﺮ ﺿﺮﻭﺭﻱ ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺳﺖ ﺣﺬﻑ ﺷﻮﺩ. ﻳﻚ ﻧﮕﺎﺭﺵ ﭘﺮﺗﻮﺍﻥ، ﻣﻌﻤﻮﻻً ﻣﺨﺘﺼﺮ ﻭ ﻓﺸﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﺍﻳﻦ ﻣﻮﺿﻮﻉ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻮﺷﺘﻪ‌ﻫﺎﻱ ﻋﻤﻮﻣﻲ ﻧﻴﺰ ﻣﺼﺪﺍﻕ ﺩﺍﺭﺩ. ﻫﺮ ﻗﺪﺭ ﺩﺭ ﻳﻚ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺗﺮﻛﻴﺒﺎﺕ ﻃﻮﻻﻧﻲ‌ ﻭ ﭘﻴﭽﻴﺪﻩ ﻭ ﺗﻮﺿﻴﺤﺎﺕ ﺍﺿﺎﻓﻲ ﺩﺭ ﭘﺮﺍﻧﺘﺰ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﺎﺷﺪ، ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﮔﺎﻥ ﻭ ﺣﺘﻲ ﻋﻼﻗﻪ‌ﻣﻨﺪﺍﻥ ﺑﻪ ﻣﻮﺿﻮﻉ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﺑﺎﺯ ﻣﻲ‌ﺩﺍﺭﺩ. ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﻭ ﻣﻄﻤﺌﻦ‌ﺗﺮﻳﻦ ﻛﺎﺭ ﺑﺮﺍﻱ ﺟﻠﺐ ﺗﻮﺟﻪ ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ‌ﻫﺎ ﺑﻴﺎﻥ ﻣﻄﺎﻟﺐ ﺑﻪ ﺻﻮﺭﺕ ﺻﺮﻳﺢ، ﻗﻄﻌﻲ ﻭ ﻣﺸﺨﺺ ﺍﺳﺖ.

مطلب اصلی در کوثربلاگ ارسال شده است.

]]> https://satari313.kowsarblog.ir/ﭼﮕﻮﻧﻪ-ﻳﻚ-ﻣﻘﺎﻟﻪ-ﻋﻠﻤﻲ-ﺭﺍ#comments https://satari313.kowsarblog.ir/?tempskin=_rss2&disp=comments&p=476421 ﭼﻬﺎﺭﭼﻮﺏ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﻭ ﻗﻮﺍﻋﺪ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﻧﻮﻳﺴﻲ https://satari313.kowsarblog.ir/ﭼﻬﺎﺭﭼﻮﺏ-ﻣﻘﺎﻟﻪ-ﻭ-ﻗﻮﺍﻋﺪ-ﻣﻘﺎﻟﻪ 10:10:00 +0430 پنجشنبه، 14 اردیبهشت 1396 اعظم ستاری اصول یادگیری 476420@https://kowsarblog.ir/ <p>ﭼﻬﺎﺭﭼﻮﺏ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﻭ ﻗﻮﺍﻋﺪ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﻧﻮﻳﺴﻲ<br /> ﺗﺤﻘﻴﻖ ﻭ ﭘﮋﻭﻫﺶ ﺍﺯ ﺍﻫﻤﻴﺖ ﻭﻳﮋﻩ ﺍﻱ ﺑﺮﺧﻮﺭﺩﺍﺭ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺑﻪ ﺟﺮﺍﺕ ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﮔﻔﺖ ﻛﻪ ﻫﻤﻪ ﭘﺒﺸﺮﻓﺖ ﻫﺎﻱ ﻋﻠﻤﻲ ﺻﻨﻌﺘﻲ ﭘﮋﻭﻫﺸﻲ ﺗﻜﻨﻮﻟﻮﮊﻱ ﻭ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺷﻨﺎﺳﻲ ﺑﺮ ﭘﺎﻳﻪ ﺗﺤﻘﻴﻖ ﻭ ﭘﮋﻭﻫﺶ ﺍﺳﺘﻮﺍﺭ ﺍﺳﺖ. ﺍﺻﻠﻲ ﺗﺮﻳﻦ ﻭ ﻣﻬﻤﺘﺮﻳﻦ ﺷﻴﻮﻩ ﺍﺭﺍﺋﻪ ﻧﺘﺎﻳﺞ ﻳﻚ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﻭ ﺗﺤﻘﻴﻖ، ﺗﻬﻴﻪ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﭘﮋﻭﻫﺸﻲ ﺍﺳﺖ ﻭ ﻣﺤﻘﻘﻲ ﺩﺭ ﺻﺤﻨﻪ ﺗﻮﻟﻴﺪ ﻭﺍﻧﺘﺸﺎﺭ ﻋﻠﻤﻲ ﻣﻮﻓﻖ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﻧﺘﺎﻳﺞ ﭘﮋﻭﻫﺶ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻣﺠﻼﺕ ﻣﻌﺘﺒﺮ ﭘﮋﻭﻫﺸﻲ ﺑﻪ ﭼﺎﭖ ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ. ﺍﺯ ﺁﻧﺠﺎ ﻛﻪ ﻧﻮﺷﺘﻦ ﺻﺤﻴﺢ ﻭ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﻳﻚ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﻳﻚ ﺭﻛﻦ ﺍﺳﺎﺳﻲ ﺑﺮﺍﻱ ﭼﺎﭖ ﻣﻘﺎﻻﺕ ﻋﻠﻤﻲ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ، ﺩﺭ ﺍﻳﻨﺠﺎ ﺳﻌﻲ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺑﺮﺭﺳﻲ ﺭﻭﺵ ﻫﺎﻱ ﺻﺤﻴﺢ ﻧﮕﺎﺭﺵ ﻣﻘﺎﻻﺕ ﭘﮋﻭﻫﺸﻲ ﭘﺮﺩﺍﺧﺘﻪ ﺷﻮﺩ. ﺑﻪ ﻃﻮﺭ ﻛﻠﻲ ﻫﺮ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﭘﮋﻭﻫﺸﻲ ﺷﺎﻣﻞ ﺍﺟﺰﺍﻱ ﺍﺻﻠﻲ ﺯﻳﺮ ﺍﺳﺖ:<br /> • ﻋﻨﻮﺍﻥ<br /> • ﻧﺎﻡ ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ ﻳﺎ ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﮔﺎﻥ<br /> • ﺍﻃﻼﻋﺎﺕ ﺗﻤﺎﺱ<br /> • ﭼﻜﻴﺪﻩ<br /> • ﻭﺍﮊﮔﺎﻥ ﻛﻠﻴﺪﻱ<br /> • ﻣﻘﺪﻣﻪ<br /> • ﻣﺒﺎﻧﻲ ﻧﻈﺮﻱ ﺗﺤﻘﻴﻖ<br /> • ﺭﻭﺵ ﺗﺤﻘﻴﻖ<br /> • ﻳﺎﻓﺘﻪ ﻫﺎﻱ ﺗﺤﻘﻴﻖ<br /> • ﺑﺤﺚ ﻭ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﮔﻴﺮﻱ<br /> • ﻓﻬﺮﺳﺖ ﻣﻨﺎﺑﻊ</p> <p>ﻋﻨﻮﺍﻥ ﻣﻘﺎﻟﻪ<br /> 1) ﺍﻭﻟﻴﻦ ﺑﺨﺶ ﻳﻚ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺷﺘﺮﺍﻛﺎﺗﻲ ﺑﺎ ﻣﻮﺿﻮﻉ ﺍﺻﻠﻲ ﺗﺤﻘﻴﻖ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﻭ ﺑﻪ ﺷﻜﻠﻲ ﺟﺬﺍﺏ ﺟﻤﻠﻪ‌ﺑﻨﺪﻱ ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﻧﻜﺎﺕ ﺯﻳﺮ ﺩﺭ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻮﺟﻪ ﻫﺴﺘﻨﺪ: 2) ﻋﻨﻮﺍﻥ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﺣﺘﻲ ﺍﻻﻣﻜﺎﻥ ﺑﺎﻳﺪ ﺩﻗﻴﻖ ﻭ ﺭﺳﺎ ﺑﻮﺩﻩ ﻭ ﺍﺯ ﺑﻪ ﻛﺎﺭ ﺑﺮﺩﻥ ﺍﺻﻄﻼﺣﺎﺕ ﻧﺎﺁ ﺷﻨﺎ ﻳﺎ ﺍﺧﺘﺼﺎﺭﻱ ﺧﻮﺩﺩﺍﺭﻱ ﺷﻮﺩ. 3) ﻋﻨﻮﺍﻥ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﺣﺘﻲ ﺍﻻﻣﻜﺎﻥ ﺑﺎﻳﺪ ﺟﻤﻠﻪ ﺧﺎﺻﻲ ﺑﺎﺷﺪ ﻛﻪ ﻧﻜﺎﺕ ﺍﺻﻠﻲ ﻭ ﻋﻤﺪﻩ ﻣﻮﺿﻮﻉ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺑﺮ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. 4) ﺑﻪ ﻃﻮﺭ ﻣﻌﻤﻮﻝ (ﻧﻪ ﻫﻤﻴﺸﻪ) ﻭ ﺩﺭ ﻧﺎﻡ‌ﮔﺬﺍﺭﻱ ﺍﻛﺜﺮ ﺗﺤﻘﻴﻖ ﻫﺎ ﺍﻳﻦ ﻧﻜﺎﺕ ﺩﺭ ﻧﻈﺮ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ: ﭼﻪ ﭼﻴﺰﻱ ﺭﺍ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻴﻢ ﺑﺮﺭﺳﻲ ﻛﻨﻴﻢ، ﺩﺭ ﭼﻪ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺍﻱ، ﺩﺭ ﻛﺠﺎ ﻭ ﺩﺭ ﭼﻪ ﺯﻣﺎﻧﻲ. ﻣﺜﻼ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﻳﻚ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺍﻳﻦ ﺑﺎﺷﺪ: ﺑﺮﺭﺳﻲ ﺭﺍﺑﻄﻪ ﺳﻄﺢ ﺳﻮﺍﺩ ﻣﺎﺩﺭﺍﻥ ﻭ ﺗﻐﺬﻳﻪ ﻛﻮﺩﻛﺎﻥ ﺩﺭ ﺷﻬﺮ ﺗﻬﺮﺍﻥ ﺳﺎﻝ 1386 5) ﻋﻨﻮﺍﻥ ﺑﺎﻳﺪ «ﻓﺎﻗﺪ ﭘﻴﺶ ﺩﺍﻭﺭﻱ» ﺑﺎﺷﺪ. ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﻣﺜﺎﻝ، ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﺍﻳﻦ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﺑﺮﺍﻱ ﻳﻚ ﻣﻘﺎﻟﻪ، ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻧﻤﻲ ﺭﺳﺪ: ﺑﺮﺭﺳﻲ ﻋﻠﻞ ﺑﻲ ﻋﻼﻗﮕﻲ ﺭﺍﻧﻨﺪﮔﺎﻥ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺑﺴﺘﻦ ﻛﻤﺮﺑﻨﺪ ﺍﻳﻤﻨﻲ! 6) ﺍﮔﺮ ﻛﻠﻤﺎﺗﻲ ﺩﺭ ﺗﻮﺻﻴﻒ ﻭﻳﮋﮔﻲ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﺷﻤﺎ ﻧﻘﺶ ﻛﻠﻴﺪﻱ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﺣﺘﻤﺎ ﺩﺭ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﺧﻮﺩ ﺁﻥ ﺭﺍ ﺑﮕﻨﺠﺎﻧﻴﺪ. ﻣﺜﻞ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻧﮕﺮ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﺩﻭﺳﻮﻳﻪ ﻛﻮﺭ ﻳﺎ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﺗﺼﺎﺩﻓﻲ ﺷﺪﻩ 7) ﻫﻴﭻ ﮔﺎﻩ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺩﺭ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﭘﮋﻭﻫﺶ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺻﻮﺭﺕ ﺛﺎﺑﺖ ﺷﺪﻩ ﺫﻛﺮ ﻧﻤﻮﺩ.<br /> ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﮔﺎﻥ ﻭ ﺁﺩﺭﺱ ﻫﺎ<br /> ﺍﺳﺎﻣﻲ ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﮔﺎﻥ ﻭ ﻫﻤﻜﺎﺭﺍﻧﻲ ﻛﻪ ﺩﺭ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﺷﺮﻛﺖ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﻧﺪ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻄﻮﺭ ﻛﺎﻣﻞ ﺫﻛﺮ ﺷﻮﺩ. ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ ﺍﺻﻠﻲ ﻛﻪ ﻣﺴﺌﻮﻝ ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﺑﺎ ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﮔﺎﻥ ﺍﺳﺖ ﺑﺎﻳﺪ ﻣﺸﺨﺺ ﺷﺪﻩ ﻭ ﺁﺩﺭﺱ ﻛﺎﻣﻞ ﻭ ﺍﯾﻤﯿﻞ ﻭﻱ ﺩﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﮔﺎﻥ ﻗﺮﺍﺭ ﮔﻴﺮﺩ.<br /> ﭼﻜﻴﺪﻩ ﺗﺤﻘﻴﻖ<br /> ﭼﻜﻴﺪﻩ ﭘﺲ ﺍﺯ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ ﺳﺎﻳﺮ ﺑﺨﺸﻬﺎﻱ ﻳﻚ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ ﻣﻴﺸﻮﺩ ﻭ ﺩﺭ ﭼﻜﻴﺪﻩ ﻗﺴﻤﺖ ﻫﺎﻱ ﻣﺨﺘﻠﻒ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﺷﺎﻣﻞ ﻣﻘﺪﻣﻪ، ﺍﻫﺪﺍﻑ، ﺭﻭﺷﻬﺎ ﻭ ﻧﺘﺎﻳﺞ ﺗﺤﻘﻴﻘﻖ ﺑﺼﻮﺭﺕ ﺧﻼﺻﻪ ﺫﻛﺮ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ. ﻣﺘﻦ ﺑﺴﻴﺎﺭﻱ ﺍﺯ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﻫﺎ ﺑﻪ ﻃﻮﺭ ﻛﺎﻣﻞ ﺩﺭ ﺩﺳﺘﺮﺱ ﻣﺎ ﻧﻴﺴﺖ ﻭ ﮔﺎﻫﻲ ﻓﺮﺻﺖ ﺑﺮﺍﻱ ﺧﻮﺍﻧﺪﻥ ﺗﻤﺎﻡ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ ﻭ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﺭﻭ ﭼﻜﻴﺪﻩ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﺍﻫﻤﻴﺖ ﺯﻳﺎﺩﻱ ﺩﺍﺭﺩ. ﺩﺭ ﺍﻛﺜﺮ ﻣﺠﻼﺕ ﺗﻌﺪﺍﺩ ﻛﻠﻤﺎﺕ ﭼﻜﻴﺪﻩ 150 ﺗﺎ 250 ﻛﻠﻤﻪ ﻣﺤﺪﻭﺩ ﺍﺳﺖ.<br /> ﻭﺍﮊﮔﺎﻥ ﻛﻠﻴﺪﻱ<br /> ﭼﻨﺪ ﻭﺍﮊﻩ ﻛﻠﻴﺪﻱ ﻛﻪ ﺍﺯ ﺍﻫﻤﻴﺖ ﺯﻳﺎﺩﻱ ﺩﺭ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﺑﺮﺧﻮﺭﺩﺍﺭﻧﺪ، ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﻗﺴﻤﺖ ﺫﻛﺮ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ. ﺿﻤﻦ ﺍﻳﻦ ﻛﻪ ﺑﺎ ﺫﻛﺮ ﻭﺍﮊﻩ ﻫﺎﻱ ﻛﻠﻴﺪﻱ ﺩﺭ ﺳﺎﻳﺘﻬﺎﻱ ﻋﻠﻤﻲ ﻣﻲ ﺗﻮﺍﻥ ﺑﻪ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﻧﻴﺰ ﮔﺸﺖ. ﺑﻪ ﻃﻮﺭ ﻣﻌﻤﻮﻝ ﺗﻌﺪﺍﺩ ﺍﻳﻦ ﻭﺍﮊﻩ ﻫﺎ ﺣﺪﻭﺩ 6-5 ﻛﻠﻤﻪ ﺩﺭ ﻧﻈﺮ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ.<br /> ﻣﻘﺪﻣﻪ<br /> ﻣﻘﺪﻣﻪ ﻳﻚ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﭘﮋﻭﻫﺸﻲ ﺿﻤﻦ ﺑﻴﺎﻥ ﻣﺴﺌﻠﻪ ﻭ ﺗﺸﺮﻳﺢ ﻣﻮﺿﻮﻉ ﺑﻪ ﺁﻥ ﻣﺴﺌﻠﻪ ﭘﺎﺳﺦ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﻛﻪ ﺍﺭﺯﺵ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﺣﺎﺿﺮ ﺑﺮﺍﻱ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺁﻥ ﭼﻪ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﺩﺭ ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺑﺎ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﻣﻘﺪﻣﻪ ﻳﻚ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﭘﮋﻭﻫﺸﻲ، ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ ﺑﺎ ﻣﺴﺌﻠﻪ ﺗﺤﻘﻴﻖ ﺁﺷﻨﺎ ﺷﺪﻩ ﻭ ﺿﺮﻭﺭﺕ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﭘﮋﻭﻫﺶ ﺭﺍ ﺩﺭﻙ ﻣﻴﻜﻨﺪ. ﻣﺘﻦ ﻣﻘﺪﻣﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺭﻭﺍﻥ ﺑﺎﺷﺪ ﻭ ﺣﺘﻲ ﺍﻻﻣﻜﺎﻥ ﺑﻪ ﺻﻮﺭﺕ ﺧﻼﺻﻪ ﻭ ﺣﺪﺍﻛﺜﺮﺩﺭ 2 ﺻﻔﺤﻪ ﺗﺎﻳﭗ ﺷﻮﺩ.</p><div class="item_footer"><p><small><a href="https://satari313.kowsarblog.ir/ﭼﻬﺎﺭﭼﻮﺏ-ﻣﻘﺎﻟﻪ-ﻭ-ﻗﻮﺍﻋﺪ-ﻣﻘﺎﻟﻪ">مطلب اصلی</a> در <a href="http://kowsarblog.ir/">کوثربلاگ </a>ارسال شده است.</small></p></div> ﭼﻬﺎﺭﭼﻮﺏ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﻭ ﻗﻮﺍﻋﺪ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﻧﻮﻳﺴﻲ
ﺗﺤﻘﻴﻖ ﻭ ﭘﮋﻭﻫﺶ ﺍﺯ ﺍﻫﻤﻴﺖ ﻭﻳﮋﻩ ﺍﻱ ﺑﺮﺧﻮﺭﺩﺍﺭ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺑﻪ ﺟﺮﺍﺕ ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﮔﻔﺖ ﻛﻪ ﻫﻤﻪ ﭘﺒﺸﺮﻓﺖ ﻫﺎﻱ ﻋﻠﻤﻲ ﺻﻨﻌﺘﻲ ﭘﮋﻭﻫﺸﻲ ﺗﻜﻨﻮﻟﻮﮊﻱ ﻭ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺷﻨﺎﺳﻲ ﺑﺮ ﭘﺎﻳﻪ ﺗﺤﻘﻴﻖ ﻭ ﭘﮋﻭﻫﺶ ﺍﺳﺘﻮﺍﺭ ﺍﺳﺖ. ﺍﺻﻠﻲ ﺗﺮﻳﻦ ﻭ ﻣﻬﻤﺘﺮﻳﻦ ﺷﻴﻮﻩ ﺍﺭﺍﺋﻪ ﻧﺘﺎﻳﺞ ﻳﻚ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﻭ ﺗﺤﻘﻴﻖ، ﺗﻬﻴﻪ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﭘﮋﻭﻫﺸﻲ ﺍﺳﺖ ﻭ ﻣﺤﻘﻘﻲ ﺩﺭ ﺻﺤﻨﻪ ﺗﻮﻟﻴﺪ ﻭﺍﻧﺘﺸﺎﺭ ﻋﻠﻤﻲ ﻣﻮﻓﻖ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﻧﺘﺎﻳﺞ ﭘﮋﻭﻫﺶ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻣﺠﻼﺕ ﻣﻌﺘﺒﺮ ﭘﮋﻭﻫﺸﻲ ﺑﻪ ﭼﺎﭖ ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ. ﺍﺯ ﺁﻧﺠﺎ ﻛﻪ ﻧﻮﺷﺘﻦ ﺻﺤﻴﺢ ﻭ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﻳﻚ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﻳﻚ ﺭﻛﻦ ﺍﺳﺎﺳﻲ ﺑﺮﺍﻱ ﭼﺎﭖ ﻣﻘﺎﻻﺕ ﻋﻠﻤﻲ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ، ﺩﺭ ﺍﻳﻨﺠﺎ ﺳﻌﻲ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺑﺮﺭﺳﻲ ﺭﻭﺵ ﻫﺎﻱ ﺻﺤﻴﺢ ﻧﮕﺎﺭﺵ ﻣﻘﺎﻻﺕ ﭘﮋﻭﻫﺸﻲ ﭘﺮﺩﺍﺧﺘﻪ ﺷﻮﺩ. ﺑﻪ ﻃﻮﺭ ﻛﻠﻲ ﻫﺮ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﭘﮋﻭﻫﺸﻲ ﺷﺎﻣﻞ ﺍﺟﺰﺍﻱ ﺍﺻﻠﻲ ﺯﻳﺮ ﺍﺳﺖ:
• ﻋﻨﻮﺍﻥ
• ﻧﺎﻡ ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ ﻳﺎ ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﮔﺎﻥ
• ﺍﻃﻼﻋﺎﺕ ﺗﻤﺎﺱ
• ﭼﻜﻴﺪﻩ
• ﻭﺍﮊﮔﺎﻥ ﻛﻠﻴﺪﻱ
• ﻣﻘﺪﻣﻪ
• ﻣﺒﺎﻧﻲ ﻧﻈﺮﻱ ﺗﺤﻘﻴﻖ
• ﺭﻭﺵ ﺗﺤﻘﻴﻖ
• ﻳﺎﻓﺘﻪ ﻫﺎﻱ ﺗﺤﻘﻴﻖ
• ﺑﺤﺚ ﻭ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﮔﻴﺮﻱ
• ﻓﻬﺮﺳﺖ ﻣﻨﺎﺑﻊ

ﻋﻨﻮﺍﻥ ﻣﻘﺎﻟﻪ
1) ﺍﻭﻟﻴﻦ ﺑﺨﺶ ﻳﻚ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺷﺘﺮﺍﻛﺎﺗﻲ ﺑﺎ ﻣﻮﺿﻮﻉ ﺍﺻﻠﻲ ﺗﺤﻘﻴﻖ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﻭ ﺑﻪ ﺷﻜﻠﻲ ﺟﺬﺍﺏ ﺟﻤﻠﻪ‌ﺑﻨﺪﻱ ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﻧﻜﺎﺕ ﺯﻳﺮ ﺩﺭ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻮﺟﻪ ﻫﺴﺘﻨﺪ: 2) ﻋﻨﻮﺍﻥ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﺣﺘﻲ ﺍﻻﻣﻜﺎﻥ ﺑﺎﻳﺪ ﺩﻗﻴﻖ ﻭ ﺭﺳﺎ ﺑﻮﺩﻩ ﻭ ﺍﺯ ﺑﻪ ﻛﺎﺭ ﺑﺮﺩﻥ ﺍﺻﻄﻼﺣﺎﺕ ﻧﺎﺁ ﺷﻨﺎ ﻳﺎ ﺍﺧﺘﺼﺎﺭﻱ ﺧﻮﺩﺩﺍﺭﻱ ﺷﻮﺩ. 3) ﻋﻨﻮﺍﻥ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﺣﺘﻲ ﺍﻻﻣﻜﺎﻥ ﺑﺎﻳﺪ ﺟﻤﻠﻪ ﺧﺎﺻﻲ ﺑﺎﺷﺪ ﻛﻪ ﻧﻜﺎﺕ ﺍﺻﻠﻲ ﻭ ﻋﻤﺪﻩ ﻣﻮﺿﻮﻉ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺑﺮ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. 4) ﺑﻪ ﻃﻮﺭ ﻣﻌﻤﻮﻝ (ﻧﻪ ﻫﻤﻴﺸﻪ) ﻭ ﺩﺭ ﻧﺎﻡ‌ﮔﺬﺍﺭﻱ ﺍﻛﺜﺮ ﺗﺤﻘﻴﻖ ﻫﺎ ﺍﻳﻦ ﻧﻜﺎﺕ ﺩﺭ ﻧﻈﺮ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ: ﭼﻪ ﭼﻴﺰﻱ ﺭﺍ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻴﻢ ﺑﺮﺭﺳﻲ ﻛﻨﻴﻢ، ﺩﺭ ﭼﻪ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺍﻱ، ﺩﺭ ﻛﺠﺎ ﻭ ﺩﺭ ﭼﻪ ﺯﻣﺎﻧﻲ. ﻣﺜﻼ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﻳﻚ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺍﻳﻦ ﺑﺎﺷﺪ: ﺑﺮﺭﺳﻲ ﺭﺍﺑﻄﻪ ﺳﻄﺢ ﺳﻮﺍﺩ ﻣﺎﺩﺭﺍﻥ ﻭ ﺗﻐﺬﻳﻪ ﻛﻮﺩﻛﺎﻥ ﺩﺭ ﺷﻬﺮ ﺗﻬﺮﺍﻥ ﺳﺎﻝ 1386 5) ﻋﻨﻮﺍﻥ ﺑﺎﻳﺪ «ﻓﺎﻗﺪ ﭘﻴﺶ ﺩﺍﻭﺭﻱ» ﺑﺎﺷﺪ. ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﻣﺜﺎﻝ، ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﺍﻳﻦ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﺑﺮﺍﻱ ﻳﻚ ﻣﻘﺎﻟﻪ، ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻧﻤﻲ ﺭﺳﺪ: ﺑﺮﺭﺳﻲ ﻋﻠﻞ ﺑﻲ ﻋﻼﻗﮕﻲ ﺭﺍﻧﻨﺪﮔﺎﻥ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺑﺴﺘﻦ ﻛﻤﺮﺑﻨﺪ ﺍﻳﻤﻨﻲ! 6) ﺍﮔﺮ ﻛﻠﻤﺎﺗﻲ ﺩﺭ ﺗﻮﺻﻴﻒ ﻭﻳﮋﮔﻲ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﺷﻤﺎ ﻧﻘﺶ ﻛﻠﻴﺪﻱ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﺣﺘﻤﺎ ﺩﺭ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﺧﻮﺩ ﺁﻥ ﺭﺍ ﺑﮕﻨﺠﺎﻧﻴﺪ. ﻣﺜﻞ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻧﮕﺮ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﺩﻭﺳﻮﻳﻪ ﻛﻮﺭ ﻳﺎ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﺗﺼﺎﺩﻓﻲ ﺷﺪﻩ 7) ﻫﻴﭻ ﮔﺎﻩ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺩﺭ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﭘﮋﻭﻫﺶ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺻﻮﺭﺕ ﺛﺎﺑﺖ ﺷﺪﻩ ﺫﻛﺮ ﻧﻤﻮﺩ.
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﮔﺎﻥ ﻭ ﺁﺩﺭﺱ ﻫﺎ
ﺍﺳﺎﻣﻲ ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﮔﺎﻥ ﻭ ﻫﻤﻜﺎﺭﺍﻧﻲ ﻛﻪ ﺩﺭ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﺷﺮﻛﺖ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﻧﺪ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻄﻮﺭ ﻛﺎﻣﻞ ﺫﻛﺮ ﺷﻮﺩ. ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ ﺍﺻﻠﻲ ﻛﻪ ﻣﺴﺌﻮﻝ ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﺑﺎ ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﮔﺎﻥ ﺍﺳﺖ ﺑﺎﻳﺪ ﻣﺸﺨﺺ ﺷﺪﻩ ﻭ ﺁﺩﺭﺱ ﻛﺎﻣﻞ ﻭ ﺍﯾﻤﯿﻞ ﻭﻱ ﺩﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﮔﺎﻥ ﻗﺮﺍﺭ ﮔﻴﺮﺩ.
ﭼﻜﻴﺪﻩ ﺗﺤﻘﻴﻖ
ﭼﻜﻴﺪﻩ ﭘﺲ ﺍﺯ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ ﺳﺎﻳﺮ ﺑﺨﺸﻬﺎﻱ ﻳﻚ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ ﻣﻴﺸﻮﺩ ﻭ ﺩﺭ ﭼﻜﻴﺪﻩ ﻗﺴﻤﺖ ﻫﺎﻱ ﻣﺨﺘﻠﻒ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﺷﺎﻣﻞ ﻣﻘﺪﻣﻪ، ﺍﻫﺪﺍﻑ، ﺭﻭﺷﻬﺎ ﻭ ﻧﺘﺎﻳﺞ ﺗﺤﻘﻴﻘﻖ ﺑﺼﻮﺭﺕ ﺧﻼﺻﻪ ﺫﻛﺮ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ. ﻣﺘﻦ ﺑﺴﻴﺎﺭﻱ ﺍﺯ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﻫﺎ ﺑﻪ ﻃﻮﺭ ﻛﺎﻣﻞ ﺩﺭ ﺩﺳﺘﺮﺱ ﻣﺎ ﻧﻴﺴﺖ ﻭ ﮔﺎﻫﻲ ﻓﺮﺻﺖ ﺑﺮﺍﻱ ﺧﻮﺍﻧﺪﻥ ﺗﻤﺎﻡ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ ﻭ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﺭﻭ ﭼﻜﻴﺪﻩ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﺍﻫﻤﻴﺖ ﺯﻳﺎﺩﻱ ﺩﺍﺭﺩ. ﺩﺭ ﺍﻛﺜﺮ ﻣﺠﻼﺕ ﺗﻌﺪﺍﺩ ﻛﻠﻤﺎﺕ ﭼﻜﻴﺪﻩ 150 ﺗﺎ 250 ﻛﻠﻤﻪ ﻣﺤﺪﻭﺩ ﺍﺳﺖ.
ﻭﺍﮊﮔﺎﻥ ﻛﻠﻴﺪﻱ
ﭼﻨﺪ ﻭﺍﮊﻩ ﻛﻠﻴﺪﻱ ﻛﻪ ﺍﺯ ﺍﻫﻤﻴﺖ ﺯﻳﺎﺩﻱ ﺩﺭ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﺑﺮﺧﻮﺭﺩﺍﺭﻧﺪ، ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﻗﺴﻤﺖ ﺫﻛﺮ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ. ﺿﻤﻦ ﺍﻳﻦ ﻛﻪ ﺑﺎ ﺫﻛﺮ ﻭﺍﮊﻩ ﻫﺎﻱ ﻛﻠﻴﺪﻱ ﺩﺭ ﺳﺎﻳﺘﻬﺎﻱ ﻋﻠﻤﻲ ﻣﻲ ﺗﻮﺍﻥ ﺑﻪ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﻧﻴﺰ ﮔﺸﺖ. ﺑﻪ ﻃﻮﺭ ﻣﻌﻤﻮﻝ ﺗﻌﺪﺍﺩ ﺍﻳﻦ ﻭﺍﮊﻩ ﻫﺎ ﺣﺪﻭﺩ 6-5 ﻛﻠﻤﻪ ﺩﺭ ﻧﻈﺮ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ.
ﻣﻘﺪﻣﻪ
ﻣﻘﺪﻣﻪ ﻳﻚ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﭘﮋﻭﻫﺸﻲ ﺿﻤﻦ ﺑﻴﺎﻥ ﻣﺴﺌﻠﻪ ﻭ ﺗﺸﺮﻳﺢ ﻣﻮﺿﻮﻉ ﺑﻪ ﺁﻥ ﻣﺴﺌﻠﻪ ﭘﺎﺳﺦ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﻛﻪ ﺍﺭﺯﺵ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﺣﺎﺿﺮ ﺑﺮﺍﻱ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺁﻥ ﭼﻪ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﺩﺭ ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺑﺎ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﻣﻘﺪﻣﻪ ﻳﻚ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﭘﮋﻭﻫﺸﻲ، ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ ﺑﺎ ﻣﺴﺌﻠﻪ ﺗﺤﻘﻴﻖ ﺁﺷﻨﺎ ﺷﺪﻩ ﻭ ﺿﺮﻭﺭﺕ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﭘﮋﻭﻫﺶ ﺭﺍ ﺩﺭﻙ ﻣﻴﻜﻨﺪ. ﻣﺘﻦ ﻣﻘﺪﻣﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺭﻭﺍﻥ ﺑﺎﺷﺪ ﻭ ﺣﺘﻲ ﺍﻻﻣﻜﺎﻥ ﺑﻪ ﺻﻮﺭﺕ ﺧﻼﺻﻪ ﻭ ﺣﺪﺍﻛﺜﺮﺩﺭ 2 ﺻﻔﺤﻪ ﺗﺎﻳﭗ ﺷﻮﺩ.

مطلب اصلی در کوثربلاگ ارسال شده است.

]]> https://satari313.kowsarblog.ir/ﭼﻬﺎﺭﭼﻮﺏ-ﻣﻘﺎﻟﻪ-ﻭ-ﻗﻮﺍﻋﺪ-ﻣﻘﺎﻟﻪ#comments https://satari313.kowsarblog.ir/?tempskin=_rss2&disp=comments&p=476420 تاریخچه -چکیده- نویسی https://satari313.kowsarblog.ir/تاریخچه-چکیده-نویسی 19:25:00 +0430 شنبه، 2 اردیبهشت 1396 اعظم ستاری اصول یادگیری 469854@https://kowsarblog.ir/ <p>​<strong style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: small; background-color: rgb(255, 255, 255); color: rgb(34, 34, 34); text-align: justify;">تاریخچه ی چکیده نویسی</strong></p> <p><span style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: small; background-color: rgb(255, 255, 255); color: rgb(34, 34, 34); text-align: justify;">چکیده نویسی تاریخی دیرینه دارد .در بین النهرین استادی به خط میخی متعلق به هزاره دوم قبل از میلاد کشف شده که مطالبی شبیه چکیده همراه آنها بوده است (ویتی 1973).برای دستیابی به مدارک متعدد موجود در کتابخانه ی بزرگ اسکندر ،افرادی همیشه به کار چکیده نویسی مشغول بودند .سلاطین و دولتمردان نیز از دیر باز از چکیده هایی که منشیان آنها از گزارش های مفصل ارسالی تهیه می کردند ،بهره می بردند (مهدوی 1367).</span></p> <p style="color: rgb(34, 34, 34); font-family: tahoma; font-size: 11px; background-color: rgb(255, 255, 255); text-align: justify;"><span style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: small;">اولین نشریه ادواری چکیده در سال 1665میلادی در پاریس با عنوان Le journal des Scavansبه چاپ رسید .مجلات چکیده در اوایل قرن هجدهم در آلمان و در اواسط همین قرن در انگلستان نیز به تدریج ظاهرگشتند .در قرن بیستم ،با افزایش سریع تعداد مقالات و تخصصی شدن مطالب و نیزالکترونیکی شدن ذخیره سازی و بازیابی اطلاعات ،چکیده نویسی بسیار گسترده شد .</span><br /> <span style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: small;">چکیده نویسی در ایران به شیوه ی نسبتاً نظام یافته ی آن ،برای نخستین بار در مرکز اسناد و مدارک علمی ،مؤسسه تحقیقات و برنامه ریزی آموزشی انجام شد .نخستین مجله ی چکیده در ایران ،در زمستان 1348در زمینه علوم و علوم اجتماعی توسط همین مرکز منتشر شد .چاپ این نشریه تا سال 1350به طور پیوسته و بعد از آن تا سال 1358به صورت پراکنده ادامه یافت و سپس متوقف شد .</span><br /> <span style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: small;">گر چه در سالهای اخیر نشریه ای ادواری که مختص انتشار چکیده باشد وجود نداشته ،اما همراهی هر مقاله با چکیده آن در مجلات امری عادی گشته است و عموم مجلات تخصصی علاوه بر ارائه چکیده ی هر مقاله درابتدای آن ،ترجمه ی چکیده ها را به زبان انگلیسی یا زبانی دیگر -بر اساس زبان مخاطب دوم -به خواننده ارائه می دهند :نکته قابل توجه این است که اغلب مجلات ،یکی ازشروط پذیرش مقاله را ارائه چکیده و ترجمه ی آن می دانند .بر این اساس ،آشنایی با مهارت چکیده نویسی برای محقق ،نویسنده امروز امری اجتناب ناپذیر است .</span></p><div class="item_footer"><p><small><a href="https://satari313.kowsarblog.ir/تاریخچه-چکیده-نویسی">مطلب اصلی</a> در <a href="http://kowsarblog.ir/">کوثربلاگ </a>ارسال شده است.</small></p></div> ​تاریخچه ی چکیده نویسی

چکیده نویسی تاریخی دیرینه دارد .در بین النهرین استادی به خط میخی متعلق به هزاره دوم قبل از میلاد کشف شده که مطالبی شبیه چکیده همراه آنها بوده است (ویتی 1973).برای دستیابی به مدارک متعدد موجود در کتابخانه ی بزرگ اسکندر ،افرادی همیشه به کار چکیده نویسی مشغول بودند .سلاطین و دولتمردان نیز از دیر باز از چکیده هایی که منشیان آنها از گزارش های مفصل ارسالی تهیه می کردند ،بهره می بردند (مهدوی 1367).

اولین نشریه ادواری چکیده در سال 1665میلادی در پاریس با عنوان Le journal des Scavansبه چاپ رسید .مجلات چکیده در اوایل قرن هجدهم در آلمان و در اواسط همین قرن در انگلستان نیز به تدریج ظاهرگشتند .در قرن بیستم ،با افزایش سریع تعداد مقالات و تخصصی شدن مطالب و نیزالکترونیکی شدن ذخیره سازی و بازیابی اطلاعات ،چکیده نویسی بسیار گسترده شد .
چکیده نویسی در ایران به شیوه ی نسبتاً نظام یافته ی آن ،برای نخستین بار در مرکز اسناد و مدارک علمی ،مؤسسه تحقیقات و برنامه ریزی آموزشی انجام شد .نخستین مجله ی چکیده در ایران ،در زمستان 1348در زمینه علوم و علوم اجتماعی توسط همین مرکز منتشر شد .چاپ این نشریه تا سال 1350به طور پیوسته و بعد از آن تا سال 1358به صورت پراکنده ادامه یافت و سپس متوقف شد .
گر چه در سالهای اخیر نشریه ای ادواری که مختص انتشار چکیده باشد وجود نداشته ،اما همراهی هر مقاله با چکیده آن در مجلات امری عادی گشته است و عموم مجلات تخصصی علاوه بر ارائه چکیده ی هر مقاله درابتدای آن ،ترجمه ی چکیده ها را به زبان انگلیسی یا زبانی دیگر -بر اساس زبان مخاطب دوم -به خواننده ارائه می دهند :نکته قابل توجه این است که اغلب مجلات ،یکی ازشروط پذیرش مقاله را ارائه چکیده و ترجمه ی آن می دانند .بر این اساس ،آشنایی با مهارت چکیده نویسی برای محقق ،نویسنده امروز امری اجتناب ناپذیر است .

مطلب اصلی در کوثربلاگ ارسال شده است.

]]> https://satari313.kowsarblog.ir/تاریخچه-چکیده-نویسی#comments https://satari313.kowsarblog.ir/?tempskin=_rss2&disp=comments&p=469854 ﺳﺎﺧﺘﺎﺭ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﻣﺒﺘﻨﻲ ﺑﺮ ﭘﮋﻭﻫﺶ ﺗﻮﺻﻴﻔﻲ:  https://satari313.kowsarblog.ir/ﺳﺎﺧﺘﺎﺭ-ﻣﻘﺎﻟﻪ-ﻣﺒﺘﻨﻲ-ﺑﺮ-ﭘﮋﻭﻫﺶ 17:18:00 +0430 سه شنبه، 29 فروردین 1396 اعظم ستاری اصول یادگیری 467637@https://kowsarblog.ir/ <p>ﺳﺎﺧﺘﺎﺭ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﻣﺒﺘﻨﻲ ﺑﺮ ﭘﮋﻭﻫﺶ ﺗﻮﺻﻴﻔﻲ<br /> ﺍﺻﻮﻝ ﺑﻪ ﻛﺎﺭﮔﺮﻓﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﺩﺭ ﭘﮋﻭﻫﺶ‏ﻫﺎﻱ ﺗﻮﺻﻴﻔﻲ ﺑﺎﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﺭﻭﺵ‏ﻫﺎﻱ ﺑﻪ ﻛﺎﺭﮔﺮﻓﺘﻪ ﺷﺪﻩ، ﺑﺎ ﺍﺻﻮﻝ ﭘﮋﻭﻫﺶ‏ﻫﺎﻱ ﻣﻴﺪﺍﻧﻲ، ﻣﻘﺪﺍﺭﻱ ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ ﺍﺳﺖ. ﻫﺮ ﭼﻨﺪ ﺍﻳﻦ ﺍﺻﻮﻝ ﻣﻤﻜﻦ ﺍﺳﺖ ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﻣﻮﺿﻮﻉ‏ﻫﺎﻱ ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺗﺤﻘﻴﻘﻲ ﻭ ﺭﺷﺘﻪ‏ﻫﺎﻱ ﻣﺨﺘﻠﻒ، ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻧﻤﺎﻳﺪ، ﺳﺎﺧﺘﺎﺭ ﻛﻠﻲ‏ﺍﻱ ﻛﻪ ﺗﻘﺮﻳﺒﺎ ﻫﻤﻪ ﭘﮋﻭﻫﺶ‏ﻫﺎﻱ ﺗﻮﺻﻴﻔﻲ ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺭ ﻗﺎﻟﺐ ﺁﻥ ﺩﺭﺁﻳﻨﺪ، ﺑﻪ ﺷﺮﺡ ﺯﻳﺮ ﺍﺳﺖ.<br /> ﻣﻘﺪﻣﻪ<br /> ﺁﻧﭽﻪ ﺩﺭ ﻣﻘﺪﻣﻪ ﻳﻚ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﺗﺤﻘﻴﻖ ﻛﺘﺎﺑﺨﺎﻧﻪ‏ﺍﻱ ﻗﺮﺍﺭﻣﻲ‏ﮔﻴﺮﺩ - ﻫﻤﺎﻧﻨﺪ ﺗﺤﻘﻴﻔﺎﺕ ﻣﻴﺪﺍﻧﻲ - ﻛﻠﻴﺎﺗﻲ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﻣﺤﻘﻖ ﺑﺎﻳﺪ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﺷﺮﻭﻉ ﺑﺤﺚ، ﺁﻥ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻱ ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ ﺭﻭﺷﻦ ﻧﻤﺎﻳﺪ؛ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺗﻌﺮﻳﻒ ﻭ ﺑﻴﺎﻥ ﻣﺴﺌﻠﻪ ﺗﺤﻘﻴﻖ، ﺗﺒﻴﻴﻦ ﺿﺮﻭﺭﺕ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺁﻥ ﻭ ﺍﻫﺪﺍﻓﻲ ﻛﻪ ﺍﻳﻦ ﺗﺤﻘﻴﻖ ﺑﻪ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﺩﺍﺭﺩ. ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ ﻣﺤﻘﻖ ﺑﺎﻳﺪ ﺧﻼﺻﻪ‏ﺍﻱ ﺍﺯ ﺳﺎﺑﻘﻪ ﺑﺤﺚ ﺭﺍ - ﻛﻪ ﺑﻪ ﻃﻮﺭ ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ ﻣﺮﺗﺒﻂ ﺑﺎ ﻣﻮﺿﻮﻉ ﺍﺳﺖ - ﺑﻴﺎﻥ ﻛﻨﺪ ﻭ ﺩﺭ ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺗﻮﺿﻴﺢ ﺩﻫﺪ ﻛﻪ ﺍﻳﻦ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﺑﻪ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﻛﺸﻒ ﻳﺎ ﺑﻪ ﺩﺳﺖ‏ﺁﻭﺭﺩﻥ ﭼﻪ ﻣﺴﺌﻠﻪ‏ﺍﻱ ﺍﺳﺖ؛ ﺑﻪ ﻋﺒﺎﺭﺗﻲ، ﻣﺠﻬﻮﻻﺕ ﻳﺎ ﺳﺆﺍﻝ‏ﻫﺎﻱ ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮ ﭼﻴﺴﺖ ﻛﻪ ﺍﻳﻦ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﺩﺭﺻﺪﺩ ﺑﻴﺎﻥ ﺁﻧﻬﺎﺍﺳﺖ.<br /> ﻃﺮﺡ ﺑﺤﺚ (ﻣﺘﻦ)<br /> ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺑﺨﺶ، ﻣﺆﻟﻒ ﻭﺍﺭﺩ ﺍﺻﻞ ﻣﺴﺌﻠﻪ ﻣﻲ‏ﺷﻮﺩ. ﺩﺭ ﺍﻳﻨﺠﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﻣﻮﺿﻮﻋﻲ ﻛﻪ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﺩﺭ ﭘﻲ ﺗﺤﻘﻴﻖ ﺁﻥ ﺍﺳﺖ، ﻋﻨﺎﻭﻳﻦ ﻓﺮﻋﻲ‏ﺗﺮ ﺍﺯ ﻫﻢ ﻣﺘﻤﺎﻳﺰ ﮔﺮﺩﻧﺪ. ﻣﺤﻘﻖ ﺩﺭ ﺗﺒﻴﻴﻦ ﺍﻳﻦ ﻗﺴﻤﺖ ﺍﺯ ﺑﺤﺚ، ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺻﻮﻝ ﻣﻬﻢ ﻗﻮﺍﻋﺪ ﻣﺤﺘﻮﺍﻳﻲ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﺭﺍ ﻣﻮﺭﺩ ﺗﻮﺟﻪ ﻗﺮﺍﺭﺩﻫﺪ ﻭ ﺳﻌﻲ ﻛﻨﺪ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﻣﺮﺍﻋﺎﺕ ﻧﻤﺎﻳﺪ؛ ﺍﺻﻮﻟﻲ ﻣﺎﻧﻨﺪ: ﻣﻨﻄﻘﻲ ﻭ ﻣﺴﺘﺪﻝ ﺑﻮﺩﻥ، ﻣﻨﻈﻢ ﻭ ﻣﻨﺴﺠﻢ‏ﺑﻮﺩﻥ، ﺗﻨﺎﺳﺐ ﺑﺤﺚ ﺑﺎ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﺍﺻﻠﻲ، ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﻣﻨﻄﻘﻲ ﺑﻴﻦ ﻋﻨﺎﻭﻳﻦ ﻓﺮﻋﻲ‏ﺗﺮ ﺩﺭ ﻣﺴﺌﻠﻪ، ﺧﻼﻗﻴﺖ ﻭ ﻧﻮﺁﻭﺭﻱ ﺩﺭ ﻣﺤﺘﻮﺍ، ﺍﺟﺘﻨﺎﺏ ﺍﺯ ﻛﻠﻲ‏ﮔﻮﻳﻲ، ﻣﺴﺘﻨﺪﺑﻮﺩﻥ ﺑﺤﺚ ﺑﻪ ﻧﻈﺮﻳﻪ‏ﻫﺎﻱ ﻋﻠﻤﻲ ﻭ ﺩﻳﻨﻲ، ﺟﻠﻮﮔﻴﺮﻱ ﺍﺯ ﺣﺎﺷﻴﻪ‏ﺭﻭﻱ ﺍﻓﺮﺍﻃﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ ﺑﺤﺚ ﺍﺯ ﻣﺴﻴﺮ ﺍﺻﻠﻲ ﻣﻲ‏ﺍﻧﺠﺎﻣﺪ ﻭ ﻣﻮﺟﺐ ﺧﺴﺘﮕﻲ ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ ﻣﻲ‏ﺷﻮﺩ ﻭ ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ ﭘﺮﻫﻴﺰ ﺍﺯ ﺧﻼﺻﻪ‏ﮔﻮﻳﻲ ﻭ ﻣﻮﺟﺰﮔﻮﻳﻲ ﺗﻔﺮﻳﻄﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺍﺑﻬﺎﻡ ﺩﺭ ﻓﻬﻢ ﻣﻲ‏ﺍﻧﺠﺎﻣﺪ، ﺭﻋﺎﻳﺖ ﺍﻣﺎﻧﺖ ﺣﻘﻮﻕ ﻣﺆﻟﻔﺎﻥ، ﺍﺟﺘﻨﺎﺏ ﺍﺯ ﺍﺳﺘﻨﺎﺩﺩﺍﺩﻥ ﺑﻪ ﺻﻮﺭﺕ ﺍﻓﺮﺍﻃﻲ، ﺗﻮﺟﻪ‏ﺩﺍﺷﺘﻦ ﺑﻪ ﺍﺑﻌﺎﺩ ﻣﺨﺘﻠﻒ ﻣﺴﺌﻠﻪ ﻭ ﺍﻣﺜﺎﻝ ﺍﻳﻨﻬﺎ.<br /> ﻧﺘﻴﺠﻪ ‏ﮔﻴﺮﻱ<br /> ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﻗﺴﻤﺖ ﻣﺤﻘﻖ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﻣﻌﻘﻮﻝ، ﻣﻨﻄﻘﻲ ﻭ ﻣﺴﺘﺪﻝ ﺑﺮﺳﺪ. ﻧﺪﺍﺷﺘﻦ ﺗﻌﺼﺐ ﻭ ﺳﻮﮔﻴﺮﻱ ﻏﻴﺮﻣﻨﺼﻔﺎﻧﻪ ﺩﺭ ﻧﺘﻴﺠﻪ‏ﮔﻴﺮﻱ، ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ‏ﺩﺍﺩﻥ ﻧﺘﺎﻳﺞ ﺑﺎ ﻣﺒﺎﺣﺚ ﻣﻄﺮﺡ ﺷﺪﻩ ﺩﺭ ﭘﻴﺸﻴﻨﻪ، ﺍﺭﺍﺋﻪ ﺭﺍﻫﺒﺮﺩﻫﺎ ﻭ ﭘﻴﺸﻨﻬﺎﺩﻫﺎﻳﻲ ﺑﺮﺍﻱ ﺗﺤﻘﻴﻘﺎﺕ ﺁﻳﻨﺪﻩ، ﻣﺸﺨﺺ‏ﻛﺮﺩﻥ ﻧﻘﺶ ﻧﺘﺎﻳﺞ ﺩﺭ ﭘﻴﺸﺒﺮﺩ ﻋﻠﻮﻡ ﺑﻨﻴﺎﺩﻱ ﻭ ﻛﺎﺭﺑﺮﺩﻱ ﻭ ﺍﻣﺜﺎﻝ ﺁﻥ، ﺍﺯ ﺟﻤﻠﻪ ﻣﻮﺍﺭﺩﻱ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﻣﺤﻘﻖ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎﺗﻮﺟﻪ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ.<br /> ﺍﺭﺟﺎﻋﺎﺕ<br /> ﺍﻋﺘﺒﺎﺭ ﻳﻚ ﮔﺰﺍﺭﺵ ﭘﮋﻭﻫﺸﻲ ﻋﻼﻭﻩ ﺑﺮ ﺻﺤﺖ ﻭ ﺩﻗﺖ ﺩﺍﺩﻩ‏ﻫﺎ ﻭ ﺍﺳﺘﺪﻻﻝ ﺣﺎﺻﻞ ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ، ﺑﻪ ﻣﻨﺎﺑﻊ ﻭ ﻣﺮﺍﺟﻌﻲ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺍﺯ ﺍﻃﻼﻋﺎﺕ ﺁﻧﻬﺎ ﺩﺭ ﭘﮋﻭﻫﺶ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﺍﺭﺟﺎﻋﺎﺕ ﺍﺯ ﻣﻮﺍﺭﺩ ﻣﻬﻢ ﺳﺎﺧﺘﺎﺭ ﻳﻚ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﻋﻠﻤﻲ ﺍﺳﺖ، ﺑﻪ ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺁﻥ، ﭼﮕﻮﻧﮕﻲ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺍﺯ ﺍﻧﺪﻳﺸﻪ‏ﻫﺎﻱ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ ﻣﻌﺮﻓﻲ ﻣﻲ‏ﻧﻤﺎﻳﺪ. ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﻗﺴﻤﺖ ﺑﻪ ﺩﻭ ﺑﺤﺚ ﻣﻬﻢ ﺍﺭﺟﺎﻋﺎﺕ ﺍﺷﺎﺭﻩ ﻣﻲ‏ﺷﻮﺩ ﻛﻪ ﻳﻜﻲ ﺷﻴﻮﻩ ﺍﺭﺟﺎﻉ ﺩﺍﺩﻥ ﺩﺭ ﻣﺘﻦ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺩﻳﮕﺮﻱ ﺷﻴﻮﻩ ﺫﻛﺮ ﻣﻨﺎﺑﻊ ﺩﺭ ﭘﺎﻳﺎﻥ ﻣﻘﺎﻟﻪ.<br /> ﺍﺭﺟﺎﻋﺎﺕ ﺩﺭ ﻣﺘﻦ<br /> ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ ﭼﻴﺰﻱ ﻛﻪ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﺍﺳﺘﻨﺎﺩﺩﺍﺩﻥ ﺩﺭ ﻣﺘﻦ ﺑﺎﻳﺪ ﻣﺸﺨﺺ ﺑﺸﻮﺩ، ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ: ﭼﻪ ﭼﻴﺰﻱ ﺑﺎﻳﺪ ﻣﺴﺘﻨﺪ ﮔﺮﺩﺩ؟ ﻣﻚ ﺑﺮﻧﻲ(23) (1990) ﻣﻮﺍﺭﺩ ﺍﺳﺘﻨﺎﺩﺁﻭﺭﺩﻥ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺷﺮﺡ ﺯﻳﺮ ﺑﻴﺎﻥ ﺩﺍﺷﺘﻪ‏ ﺍﺳﺖ:<br /> • ﺑﺎﻳﺪ ﺍﻧﺪﻳﺸﻪ‏ﻫﺎﻳﻲ ﺭﺍ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺗﻌﻠﻖ ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﻣﺸﺨﺺ ﻛﺮﺩ ﻭ ﺑﺎ ﺫﻛﺮ ﻣﺄﺧﺬ ﻧﺸﺎﻥ ﺩﺍﺩ ﻛﻪ ﺍﺯ ﺁﻥِ ﭼﻪ ﻛﺴﺎﻧﻲ ﻣﻲ‏ﺑﺎﺷﻨﺪ (ﺍﻣﺎﻧﺖ‏ﺩﺍﺭﻱ)؛<br /> • ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ ﻛﻪ ﺍﻓﻜﺎﺭ ﻭ ﺍﻧﺪﻳﺸﻪ‏ﻫﺎﻳﻲ ﺑﺎ ﭼﻬﺎﺭﭼﻮﺏ ﻓﻜﺮﻱ ﻛﺴﺎﻥ ﺩﻳﮕﺮﻱ ﻫﻤﺨﻮﺍﻧﻲ ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﻣﻮﺍﺭﺩ ﺭﺍ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎ ﺫﻛﺮ ﻣﻨﺒﻊ ﻣﺸﺨﺺ ﻛﺮﺩ؛<br /> • ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ ﻛﻪ ﻧﻈﺮﻳﻪ، ﺭﻭﺵ ﻳﺎ ﺩﺍﺩﻩ‏ﺍﻱ ﻣﻮﺭﺩﺑﺤﺚ ﻗﺮﺍﺭ ﻣﻲ‏ﮔﻴﺮﺩ، ﻣﻨﺒﻊ ﺁﻥ ﺭﺍ ﺑﺎﻳﺪ ﺫﻛﺮﻛﺮﺩ ﺗﺎ ﺍﮔﺮ ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ ﺧﻮﺍﺳﺖ ﺍﻃﻼﻋﺎﺕ ﺑﻴﺸﺘﺮﻱ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﺁﻥ ﻛﺴﺐ ﻛﻨﺪ، ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﻪ ﺁﻥ ﻣﺮﺍﺟﻌﻪ ﻛﻨﺪ؛<br /> • ﺑﺎﻳﺪ ﻧﻘﻞ ﻗﻮﻝ‏ﻫﺎﻳﻲ ﺭﺍ ﻛﻪ ﺍﺯ ﻳﻚ ﻣﺘﻦ ﺑﻪ ﺻﻮﺭﺕ ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ ﻭ ﺑﺪﻭﻥ ﺩﺧﻞ ﻭ ﺗﺼﺮﻑ، ﺩﺍﺧﻞ ﮔﻴﻮﻣﻪ ﺁﻭﺭﺩﻩ ﻣﻲ‏ﺷﻮﺩ، ﻣﺴﺘﻨﺪ ﺳﺎﺧﺖ. (ﻣﻚ ﺑﺮﻧﻲ 1990، ﺑﻪ ﻧﻘﻞ ﺍﺯ ﺳﻴﻒ، 1375، ﺹ 39).<br /> ﺑﻨﺎﺑﺮﺍﻳﻦ ﺍﻃﻼﻋﺎﺗﻲ ﻛﻪ ﺑﺮﺍﻱ ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﮔﺎﻥ، ﺍﻃﻼﻋﺎﺕ ﻋﻤﻮﻣﻲ ﺑﻪ ﺣﺴﺎﺏ ﻣﻲ‏ﺁﻳﻨﺪ، ﻻﺯﻡ ﻧﻴﺴﺖ ﻣﺴﺘﻨﺪ ﺷﻮﻧﺪ. ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ، ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺗﻲ ﻣﻲ‏ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺑﻪ ﺁﺛﺎﺭ ﺧﻮﺩ ﺍﺭﺟﺎﻉ، ﺩﻫﺪ ﻛﻪ ﺍﻳﻦ ﺍﺭﺟﺎﻉ ﺑﺮﺍﻱ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﺎﺷﺪ ﻭ ﻧﻘﻞ ﺍﺯ ﺧﻮﺩ، ﻣﻌﻨﺎ ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ ﺩﺭ ﺍﺳﺘﻨﺎﺩﻛﺮﺩﻥ، ﺣﺘﻲ‏ﺍﻻﻣﻜﺎﻥ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﻣﻨﺒﻊ ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ ﻳﺎ ﺗﺮﺟﻤﻪ ﺁﻥ ﺍﺳﺘﻨﺎﺩ ﻛﺮﺩ. ﺗﻨﻬﺎ ﺯﻣﺎﻧﻲ ﺑﻪ ﻣﻨﺎﺑﻊ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺍﺳﺘﻨﺎﺩ ﻣﻲ‏ﺷﻮﺩ ﻛﻪ ﻣﺤﻘﻖ ﺩﺳﺘﺮﺳﻲ ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ ﺑﻪ ﺍﺻﻞ ﺍﺛﺮ ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﻛﻪ ﺩﺭ ﺁﻥ ﺻﻮﺭﺕ ﺑﺎﻳﺪ ﻣﺸﺨﺺ ﻛﺮﺩ ﻛﻪ ﺁﻥ ﻣﻄﻠﺐ ﺍﺯ ﻳﻚ ﻣﻨﺒﻊ ﺩﺳﺖ ﺩﻭﻡ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ. (ﺳﻴﻒ، 1375، ﺹ 40).<br /> ﺷﻴﻮﻩ ﺍﺭﺟﺎﻉ ﺩﺭ ﻣﺘﻦ<br /> ﻫﺮﮔﺎﻩ ﺩﺭ ﻣﺘﻦِ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﻣﻄﻠﺒﻲ ﺍﺯ ﻳﻚ ﻛﺘﺎﺏ ﻳﺎ ﻣﺠﻠﻪ ﻳﺎ.. ﺑﻪ ﺻﻮﺭﺕ ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ ﻳﺎ ﻏﻴﺮ ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ، ﻧﻘﻞ ﺷﻮﺩ، ﺑﺎﻳﺪ ﭘﺲ ﺍﺯ ﺑﻴﺎﻥ ﻣﻄﻠﺐ، ﺁﻥ ﺭﺍ ﻣﺴﺘﻨﺪ ﺳﺎﺧﺖ. ﺍﻳﻦ ﻣﺴﺘﻨﺪﺳﺎﺯﻱ ﺷﻴﻮﻩ‏ﻫﺎﻱ ﻣﺨﺘﻠﻔﻲ ﺩﺍﺭﺩ ﻛﻪ ﺩﺭ ﺍﻳﻨﺠﺎ ﺑﻪ ﺑﺨﺶ‏ﻫﺎﻳﻲ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺍﺷﺎﺭﻩ ﻣﻲ‏ﺷﻮﺩ.<br /> ﺩﺭ ﺍﺳﺘﻨﺎﺩ، ﻧﺎﻡ ﻣﺆﻟﻒ ﻭ ﺻﺎﺣﺐ ﺍﺛﺮ، ﺑﺪﻭﻥ ﺍﻟﻘﺎﺏ «ﺁﻗﺎ»، «ﺧﺎﻧﻢ»، «ﺍﺳﺘﺎﺩ»، «ﺩﻛﺘﺮ»، «ﭘﺮﻭﻓﺴﻮﺭ»،ﺁﻭﺭﺩﻩ ﻣﻲ‏ﺷﻮﺩ، ﻣﮕﺮ ﺩﺭ ﺟﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﻟﻘﺐ ﺟﺰﻭ ﻧﺎﻡ ﻣﺸﺨﺺ ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ(24)، ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺧﻮﺍﺟﻪ ﻧﺼﻴﺮﺍﻟﺪﻳﻦ ﻃﻮﺳﻲ. (ﺩﻫﻨﻮﻱ، 1377، ﺹ 89).<br /> ﻳﻚ ﺍﺛﺮ ﺑﺎ ﻳﻚ ﻣﺆﻟﻒ:<br /> ﭘﺲ ﺍﺯ ﺁﻭﺭﺩﻥ ﻣﺘﻦ، ﺩﺍﺧﻞ ﭘﺮﺍﻧﺘﺰ: ﻧﺎﻡ ﻣﺆﻟﻒ، ﺗﺎﺭﻳﺦ ﺍﻧﺘﺸﺎﺭ، ﺷﻤﺎﺭﻩ ﺻﻔﺤﻪ ﺑﻪ ﺗﺮﺗﻴﺐ ﻣﻲ‏ﺁﻳﺪ ﻭ ﭘﺲ ﺍﺯ ﺁﻥ، ﻧﻘﻄﻪ ﺁﻭﺭﺩﻩ ﻣﻲ‏ﺷﻮﺩ؛ ﻣﺎﻧﻨﺪ: (ﻣﻨﻄﻘﻲ، 1382، ﺹ 27).</p><div class="item_footer"><p><small><a href="https://satari313.kowsarblog.ir/ﺳﺎﺧﺘﺎﺭ-ﻣﻘﺎﻟﻪ-ﻣﺒﺘﻨﻲ-ﺑﺮ-ﭘﮋﻭﻫﺶ">مطلب اصلی</a> در <a href="http://kowsarblog.ir/">کوثربلاگ </a>ارسال شده است.</small></p></div> ﺳﺎﺧﺘﺎﺭ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﻣﺒﺘﻨﻲ ﺑﺮ ﭘﮋﻭﻫﺶ ﺗﻮﺻﻴﻔﻲ
ﺍﺻﻮﻝ ﺑﻪ ﻛﺎﺭﮔﺮﻓﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﺩﺭ ﭘﮋﻭﻫﺶ‏ﻫﺎﻱ ﺗﻮﺻﻴﻔﻲ ﺑﺎﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﺭﻭﺵ‏ﻫﺎﻱ ﺑﻪ ﻛﺎﺭﮔﺮﻓﺘﻪ ﺷﺪﻩ، ﺑﺎ ﺍﺻﻮﻝ ﭘﮋﻭﻫﺶ‏ﻫﺎﻱ ﻣﻴﺪﺍﻧﻲ، ﻣﻘﺪﺍﺭﻱ ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ ﺍﺳﺖ. ﻫﺮ ﭼﻨﺪ ﺍﻳﻦ ﺍﺻﻮﻝ ﻣﻤﻜﻦ ﺍﺳﺖ ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﻣﻮﺿﻮﻉ‏ﻫﺎﻱ ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺗﺤﻘﻴﻘﻲ ﻭ ﺭﺷﺘﻪ‏ﻫﺎﻱ ﻣﺨﺘﻠﻒ، ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻧﻤﺎﻳﺪ، ﺳﺎﺧﺘﺎﺭ ﻛﻠﻲ‏ﺍﻱ ﻛﻪ ﺗﻘﺮﻳﺒﺎ ﻫﻤﻪ ﭘﮋﻭﻫﺶ‏ﻫﺎﻱ ﺗﻮﺻﻴﻔﻲ ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺭ ﻗﺎﻟﺐ ﺁﻥ ﺩﺭﺁﻳﻨﺪ، ﺑﻪ ﺷﺮﺡ ﺯﻳﺮ ﺍﺳﺖ.
ﻣﻘﺪﻣﻪ
ﺁﻧﭽﻪ ﺩﺭ ﻣﻘﺪﻣﻪ ﻳﻚ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﺗﺤﻘﻴﻖ ﻛﺘﺎﺑﺨﺎﻧﻪ‏ﺍﻱ ﻗﺮﺍﺭﻣﻲ‏ﮔﻴﺮﺩ - ﻫﻤﺎﻧﻨﺪ ﺗﺤﻘﻴﻔﺎﺕ ﻣﻴﺪﺍﻧﻲ - ﻛﻠﻴﺎﺗﻲ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﻣﺤﻘﻖ ﺑﺎﻳﺪ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﺷﺮﻭﻉ ﺑﺤﺚ، ﺁﻥ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻱ ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ ﺭﻭﺷﻦ ﻧﻤﺎﻳﺪ؛ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺗﻌﺮﻳﻒ ﻭ ﺑﻴﺎﻥ ﻣﺴﺌﻠﻪ ﺗﺤﻘﻴﻖ، ﺗﺒﻴﻴﻦ ﺿﺮﻭﺭﺕ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺁﻥ ﻭ ﺍﻫﺪﺍﻓﻲ ﻛﻪ ﺍﻳﻦ ﺗﺤﻘﻴﻖ ﺑﻪ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﺩﺍﺭﺩ. ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ ﻣﺤﻘﻖ ﺑﺎﻳﺪ ﺧﻼﺻﻪ‏ﺍﻱ ﺍﺯ ﺳﺎﺑﻘﻪ ﺑﺤﺚ ﺭﺍ - ﻛﻪ ﺑﻪ ﻃﻮﺭ ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ ﻣﺮﺗﺒﻂ ﺑﺎ ﻣﻮﺿﻮﻉ ﺍﺳﺖ - ﺑﻴﺎﻥ ﻛﻨﺪ ﻭ ﺩﺭ ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺗﻮﺿﻴﺢ ﺩﻫﺪ ﻛﻪ ﺍﻳﻦ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﺑﻪ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﻛﺸﻒ ﻳﺎ ﺑﻪ ﺩﺳﺖ‏ﺁﻭﺭﺩﻥ ﭼﻪ ﻣﺴﺌﻠﻪ‏ﺍﻱ ﺍﺳﺖ؛ ﺑﻪ ﻋﺒﺎﺭﺗﻲ، ﻣﺠﻬﻮﻻﺕ ﻳﺎ ﺳﺆﺍﻝ‏ﻫﺎﻱ ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮ ﭼﻴﺴﺖ ﻛﻪ ﺍﻳﻦ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﺩﺭﺻﺪﺩ ﺑﻴﺎﻥ ﺁﻧﻬﺎﺍﺳﺖ.
ﻃﺮﺡ ﺑﺤﺚ (ﻣﺘﻦ)
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺑﺨﺶ، ﻣﺆﻟﻒ ﻭﺍﺭﺩ ﺍﺻﻞ ﻣﺴﺌﻠﻪ ﻣﻲ‏ﺷﻮﺩ. ﺩﺭ ﺍﻳﻨﺠﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﻣﻮﺿﻮﻋﻲ ﻛﻪ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﺩﺭ ﭘﻲ ﺗﺤﻘﻴﻖ ﺁﻥ ﺍﺳﺖ، ﻋﻨﺎﻭﻳﻦ ﻓﺮﻋﻲ‏ﺗﺮ ﺍﺯ ﻫﻢ ﻣﺘﻤﺎﻳﺰ ﮔﺮﺩﻧﺪ. ﻣﺤﻘﻖ ﺩﺭ ﺗﺒﻴﻴﻦ ﺍﻳﻦ ﻗﺴﻤﺖ ﺍﺯ ﺑﺤﺚ، ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺻﻮﻝ ﻣﻬﻢ ﻗﻮﺍﻋﺪ ﻣﺤﺘﻮﺍﻳﻲ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﺭﺍ ﻣﻮﺭﺩ ﺗﻮﺟﻪ ﻗﺮﺍﺭﺩﻫﺪ ﻭ ﺳﻌﻲ ﻛﻨﺪ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﻣﺮﺍﻋﺎﺕ ﻧﻤﺎﻳﺪ؛ ﺍﺻﻮﻟﻲ ﻣﺎﻧﻨﺪ: ﻣﻨﻄﻘﻲ ﻭ ﻣﺴﺘﺪﻝ ﺑﻮﺩﻥ، ﻣﻨﻈﻢ ﻭ ﻣﻨﺴﺠﻢ‏ﺑﻮﺩﻥ، ﺗﻨﺎﺳﺐ ﺑﺤﺚ ﺑﺎ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﺍﺻﻠﻲ، ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﻣﻨﻄﻘﻲ ﺑﻴﻦ ﻋﻨﺎﻭﻳﻦ ﻓﺮﻋﻲ‏ﺗﺮ ﺩﺭ ﻣﺴﺌﻠﻪ، ﺧﻼﻗﻴﺖ ﻭ ﻧﻮﺁﻭﺭﻱ ﺩﺭ ﻣﺤﺘﻮﺍ، ﺍﺟﺘﻨﺎﺏ ﺍﺯ ﻛﻠﻲ‏ﮔﻮﻳﻲ، ﻣﺴﺘﻨﺪﺑﻮﺩﻥ ﺑﺤﺚ ﺑﻪ ﻧﻈﺮﻳﻪ‏ﻫﺎﻱ ﻋﻠﻤﻲ ﻭ ﺩﻳﻨﻲ، ﺟﻠﻮﮔﻴﺮﻱ ﺍﺯ ﺣﺎﺷﻴﻪ‏ﺭﻭﻱ ﺍﻓﺮﺍﻃﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ ﺑﺤﺚ ﺍﺯ ﻣﺴﻴﺮ ﺍﺻﻠﻲ ﻣﻲ‏ﺍﻧﺠﺎﻣﺪ ﻭ ﻣﻮﺟﺐ ﺧﺴﺘﮕﻲ ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ ﻣﻲ‏ﺷﻮﺩ ﻭ ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ ﭘﺮﻫﻴﺰ ﺍﺯ ﺧﻼﺻﻪ‏ﮔﻮﻳﻲ ﻭ ﻣﻮﺟﺰﮔﻮﻳﻲ ﺗﻔﺮﻳﻄﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺍﺑﻬﺎﻡ ﺩﺭ ﻓﻬﻢ ﻣﻲ‏ﺍﻧﺠﺎﻣﺪ، ﺭﻋﺎﻳﺖ ﺍﻣﺎﻧﺖ ﺣﻘﻮﻕ ﻣﺆﻟﻔﺎﻥ، ﺍﺟﺘﻨﺎﺏ ﺍﺯ ﺍﺳﺘﻨﺎﺩﺩﺍﺩﻥ ﺑﻪ ﺻﻮﺭﺕ ﺍﻓﺮﺍﻃﻲ، ﺗﻮﺟﻪ‏ﺩﺍﺷﺘﻦ ﺑﻪ ﺍﺑﻌﺎﺩ ﻣﺨﺘﻠﻒ ﻣﺴﺌﻠﻪ ﻭ ﺍﻣﺜﺎﻝ ﺍﻳﻨﻬﺎ.
ﻧﺘﻴﺠﻪ ‏ﮔﻴﺮﻱ
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﻗﺴﻤﺖ ﻣﺤﻘﻖ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﻣﻌﻘﻮﻝ، ﻣﻨﻄﻘﻲ ﻭ ﻣﺴﺘﺪﻝ ﺑﺮﺳﺪ. ﻧﺪﺍﺷﺘﻦ ﺗﻌﺼﺐ ﻭ ﺳﻮﮔﻴﺮﻱ ﻏﻴﺮﻣﻨﺼﻔﺎﻧﻪ ﺩﺭ ﻧﺘﻴﺠﻪ‏ﮔﻴﺮﻱ، ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ‏ﺩﺍﺩﻥ ﻧﺘﺎﻳﺞ ﺑﺎ ﻣﺒﺎﺣﺚ ﻣﻄﺮﺡ ﺷﺪﻩ ﺩﺭ ﭘﻴﺸﻴﻨﻪ، ﺍﺭﺍﺋﻪ ﺭﺍﻫﺒﺮﺩﻫﺎ ﻭ ﭘﻴﺸﻨﻬﺎﺩﻫﺎﻳﻲ ﺑﺮﺍﻱ ﺗﺤﻘﻴﻘﺎﺕ ﺁﻳﻨﺪﻩ، ﻣﺸﺨﺺ‏ﻛﺮﺩﻥ ﻧﻘﺶ ﻧﺘﺎﻳﺞ ﺩﺭ ﭘﻴﺸﺒﺮﺩ ﻋﻠﻮﻡ ﺑﻨﻴﺎﺩﻱ ﻭ ﻛﺎﺭﺑﺮﺩﻱ ﻭ ﺍﻣﺜﺎﻝ ﺁﻥ، ﺍﺯ ﺟﻤﻠﻪ ﻣﻮﺍﺭﺩﻱ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﻣﺤﻘﻖ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎﺗﻮﺟﻪ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ.
ﺍﺭﺟﺎﻋﺎﺕ
ﺍﻋﺘﺒﺎﺭ ﻳﻚ ﮔﺰﺍﺭﺵ ﭘﮋﻭﻫﺸﻲ ﻋﻼﻭﻩ ﺑﺮ ﺻﺤﺖ ﻭ ﺩﻗﺖ ﺩﺍﺩﻩ‏ﻫﺎ ﻭ ﺍﺳﺘﺪﻻﻝ ﺣﺎﺻﻞ ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ، ﺑﻪ ﻣﻨﺎﺑﻊ ﻭ ﻣﺮﺍﺟﻌﻲ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺍﺯ ﺍﻃﻼﻋﺎﺕ ﺁﻧﻬﺎ ﺩﺭ ﭘﮋﻭﻫﺶ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﺍﺭﺟﺎﻋﺎﺕ ﺍﺯ ﻣﻮﺍﺭﺩ ﻣﻬﻢ ﺳﺎﺧﺘﺎﺭ ﻳﻚ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﻋﻠﻤﻲ ﺍﺳﺖ، ﺑﻪ ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺁﻥ، ﭼﮕﻮﻧﮕﻲ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺍﺯ ﺍﻧﺪﻳﺸﻪ‏ﻫﺎﻱ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ ﻣﻌﺮﻓﻲ ﻣﻲ‏ﻧﻤﺎﻳﺪ. ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﻗﺴﻤﺖ ﺑﻪ ﺩﻭ ﺑﺤﺚ ﻣﻬﻢ ﺍﺭﺟﺎﻋﺎﺕ ﺍﺷﺎﺭﻩ ﻣﻲ‏ﺷﻮﺩ ﻛﻪ ﻳﻜﻲ ﺷﻴﻮﻩ ﺍﺭﺟﺎﻉ ﺩﺍﺩﻥ ﺩﺭ ﻣﺘﻦ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺩﻳﮕﺮﻱ ﺷﻴﻮﻩ ﺫﻛﺮ ﻣﻨﺎﺑﻊ ﺩﺭ ﭘﺎﻳﺎﻥ ﻣﻘﺎﻟﻪ.
ﺍﺭﺟﺎﻋﺎﺕ ﺩﺭ ﻣﺘﻦ
ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ ﭼﻴﺰﻱ ﻛﻪ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﺍﺳﺘﻨﺎﺩﺩﺍﺩﻥ ﺩﺭ ﻣﺘﻦ ﺑﺎﻳﺪ ﻣﺸﺨﺺ ﺑﺸﻮﺩ، ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ: ﭼﻪ ﭼﻴﺰﻱ ﺑﺎﻳﺪ ﻣﺴﺘﻨﺪ ﮔﺮﺩﺩ؟ ﻣﻚ ﺑﺮﻧﻲ(23) (1990) ﻣﻮﺍﺭﺩ ﺍﺳﺘﻨﺎﺩﺁﻭﺭﺩﻥ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺷﺮﺡ ﺯﻳﺮ ﺑﻴﺎﻥ ﺩﺍﺷﺘﻪ‏ ﺍﺳﺖ:
• ﺑﺎﻳﺪ ﺍﻧﺪﻳﺸﻪ‏ﻫﺎﻳﻲ ﺭﺍ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺗﻌﻠﻖ ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﻣﺸﺨﺺ ﻛﺮﺩ ﻭ ﺑﺎ ﺫﻛﺮ ﻣﺄﺧﺬ ﻧﺸﺎﻥ ﺩﺍﺩ ﻛﻪ ﺍﺯ ﺁﻥِ ﭼﻪ ﻛﺴﺎﻧﻲ ﻣﻲ‏ﺑﺎﺷﻨﺪ (ﺍﻣﺎﻧﺖ‏ﺩﺍﺭﻱ)؛
• ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ ﻛﻪ ﺍﻓﻜﺎﺭ ﻭ ﺍﻧﺪﻳﺸﻪ‏ﻫﺎﻳﻲ ﺑﺎ ﭼﻬﺎﺭﭼﻮﺏ ﻓﻜﺮﻱ ﻛﺴﺎﻥ ﺩﻳﮕﺮﻱ ﻫﻤﺨﻮﺍﻧﻲ ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﻣﻮﺍﺭﺩ ﺭﺍ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎ ﺫﻛﺮ ﻣﻨﺒﻊ ﻣﺸﺨﺺ ﻛﺮﺩ؛
• ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ ﻛﻪ ﻧﻈﺮﻳﻪ، ﺭﻭﺵ ﻳﺎ ﺩﺍﺩﻩ‏ﺍﻱ ﻣﻮﺭﺩﺑﺤﺚ ﻗﺮﺍﺭ ﻣﻲ‏ﮔﻴﺮﺩ، ﻣﻨﺒﻊ ﺁﻥ ﺭﺍ ﺑﺎﻳﺪ ﺫﻛﺮﻛﺮﺩ ﺗﺎ ﺍﮔﺮ ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ ﺧﻮﺍﺳﺖ ﺍﻃﻼﻋﺎﺕ ﺑﻴﺸﺘﺮﻱ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﺁﻥ ﻛﺴﺐ ﻛﻨﺪ، ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﻪ ﺁﻥ ﻣﺮﺍﺟﻌﻪ ﻛﻨﺪ؛
• ﺑﺎﻳﺪ ﻧﻘﻞ ﻗﻮﻝ‏ﻫﺎﻳﻲ ﺭﺍ ﻛﻪ ﺍﺯ ﻳﻚ ﻣﺘﻦ ﺑﻪ ﺻﻮﺭﺕ ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ ﻭ ﺑﺪﻭﻥ ﺩﺧﻞ ﻭ ﺗﺼﺮﻑ، ﺩﺍﺧﻞ ﮔﻴﻮﻣﻪ ﺁﻭﺭﺩﻩ ﻣﻲ‏ﺷﻮﺩ، ﻣﺴﺘﻨﺪ ﺳﺎﺧﺖ. (ﻣﻚ ﺑﺮﻧﻲ 1990، ﺑﻪ ﻧﻘﻞ ﺍﺯ ﺳﻴﻒ، 1375، ﺹ 39).
ﺑﻨﺎﺑﺮﺍﻳﻦ ﺍﻃﻼﻋﺎﺗﻲ ﻛﻪ ﺑﺮﺍﻱ ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﮔﺎﻥ، ﺍﻃﻼﻋﺎﺕ ﻋﻤﻮﻣﻲ ﺑﻪ ﺣﺴﺎﺏ ﻣﻲ‏ﺁﻳﻨﺪ، ﻻﺯﻡ ﻧﻴﺴﺖ ﻣﺴﺘﻨﺪ ﺷﻮﻧﺪ. ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ، ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺗﻲ ﻣﻲ‏ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺑﻪ ﺁﺛﺎﺭ ﺧﻮﺩ ﺍﺭﺟﺎﻉ، ﺩﻫﺪ ﻛﻪ ﺍﻳﻦ ﺍﺭﺟﺎﻉ ﺑﺮﺍﻱ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﺎﺷﺪ ﻭ ﻧﻘﻞ ﺍﺯ ﺧﻮﺩ، ﻣﻌﻨﺎ ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ ﺩﺭ ﺍﺳﺘﻨﺎﺩﻛﺮﺩﻥ، ﺣﺘﻲ‏ﺍﻻﻣﻜﺎﻥ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﻣﻨﺒﻊ ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ ﻳﺎ ﺗﺮﺟﻤﻪ ﺁﻥ ﺍﺳﺘﻨﺎﺩ ﻛﺮﺩ. ﺗﻨﻬﺎ ﺯﻣﺎﻧﻲ ﺑﻪ ﻣﻨﺎﺑﻊ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺍﺳﺘﻨﺎﺩ ﻣﻲ‏ﺷﻮﺩ ﻛﻪ ﻣﺤﻘﻖ ﺩﺳﺘﺮﺳﻲ ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ ﺑﻪ ﺍﺻﻞ ﺍﺛﺮ ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﻛﻪ ﺩﺭ ﺁﻥ ﺻﻮﺭﺕ ﺑﺎﻳﺪ ﻣﺸﺨﺺ ﻛﺮﺩ ﻛﻪ ﺁﻥ ﻣﻄﻠﺐ ﺍﺯ ﻳﻚ ﻣﻨﺒﻊ ﺩﺳﺖ ﺩﻭﻡ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ. (ﺳﻴﻒ، 1375، ﺹ 40).
ﺷﻴﻮﻩ ﺍﺭﺟﺎﻉ ﺩﺭ ﻣﺘﻦ
ﻫﺮﮔﺎﻩ ﺩﺭ ﻣﺘﻦِ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﻣﻄﻠﺒﻲ ﺍﺯ ﻳﻚ ﻛﺘﺎﺏ ﻳﺎ ﻣﺠﻠﻪ ﻳﺎ.. ﺑﻪ ﺻﻮﺭﺕ ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ ﻳﺎ ﻏﻴﺮ ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ، ﻧﻘﻞ ﺷﻮﺩ، ﺑﺎﻳﺪ ﭘﺲ ﺍﺯ ﺑﻴﺎﻥ ﻣﻄﻠﺐ، ﺁﻥ ﺭﺍ ﻣﺴﺘﻨﺪ ﺳﺎﺧﺖ. ﺍﻳﻦ ﻣﺴﺘﻨﺪﺳﺎﺯﻱ ﺷﻴﻮﻩ‏ﻫﺎﻱ ﻣﺨﺘﻠﻔﻲ ﺩﺍﺭﺩ ﻛﻪ ﺩﺭ ﺍﻳﻨﺠﺎ ﺑﻪ ﺑﺨﺶ‏ﻫﺎﻳﻲ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺍﺷﺎﺭﻩ ﻣﻲ‏ﺷﻮﺩ.
ﺩﺭ ﺍﺳﺘﻨﺎﺩ، ﻧﺎﻡ ﻣﺆﻟﻒ ﻭ ﺻﺎﺣﺐ ﺍﺛﺮ، ﺑﺪﻭﻥ ﺍﻟﻘﺎﺏ «ﺁﻗﺎ»، «ﺧﺎﻧﻢ»، «ﺍﺳﺘﺎﺩ»، «ﺩﻛﺘﺮ»، «ﭘﺮﻭﻓﺴﻮﺭ»،ﺁﻭﺭﺩﻩ ﻣﻲ‏ﺷﻮﺩ، ﻣﮕﺮ ﺩﺭ ﺟﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﻟﻘﺐ ﺟﺰﻭ ﻧﺎﻡ ﻣﺸﺨﺺ ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ(24)، ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺧﻮﺍﺟﻪ ﻧﺼﻴﺮﺍﻟﺪﻳﻦ ﻃﻮﺳﻲ. (ﺩﻫﻨﻮﻱ، 1377، ﺹ 89).
ﻳﻚ ﺍﺛﺮ ﺑﺎ ﻳﻚ ﻣﺆﻟﻒ:
ﭘﺲ ﺍﺯ ﺁﻭﺭﺩﻥ ﻣﺘﻦ، ﺩﺍﺧﻞ ﭘﺮﺍﻧﺘﺰ: ﻧﺎﻡ ﻣﺆﻟﻒ، ﺗﺎﺭﻳﺦ ﺍﻧﺘﺸﺎﺭ، ﺷﻤﺎﺭﻩ ﺻﻔﺤﻪ ﺑﻪ ﺗﺮﺗﻴﺐ ﻣﻲ‏ﺁﻳﺪ ﻭ ﭘﺲ ﺍﺯ ﺁﻥ، ﻧﻘﻄﻪ ﺁﻭﺭﺩﻩ ﻣﻲ‏ﺷﻮﺩ؛ ﻣﺎﻧﻨﺪ: (ﻣﻨﻄﻘﻲ، 1382، ﺹ 27).

مطلب اصلی در کوثربلاگ ارسال شده است.

]]> https://satari313.kowsarblog.ir/ﺳﺎﺧﺘﺎﺭ-ﻣﻘﺎﻟﻪ-ﻣﺒﺘﻨﻲ-ﺑﺮ-ﭘﮋﻭﻫﺶ#comments https://satari313.kowsarblog.ir/?tempskin=_rss2&disp=comments&p=467637 ﮔﺰﺍﺭﺵ ﺭﻭﺵ‏ﺷﻨﺎﺳﻲ ﺗﺤﻘﻴﻖ https://satari313.kowsarblog.ir/ﮔﺰﺍﺭﺵ-ﺭﻭﺵrﺷﻨﺎﺳﻲ-ﺗﺤﻘﻴﻖ 17:18:00 +0430 سه شنبه، 29 فروردین 1396 اعظم ستاری اصول یادگیری 467636@https://kowsarblog.ir/ <p>• ﮔﺰﺍﺭﺵ ﺭﻭﺵ‏ﺷﻨﺎﺳﻲ ﺗﺤﻘﻴﻖ:<br /> «ﺗﺤﻘﻴﻖ» ﻓﺮﺍﻳﻨﺪﻱ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺍﺯ ﻃﺮﻳﻖ ﺁﻥ ﻣﻲ‏ﺗﻮﺍﻥ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﻧﺎﺷﻨﺎﺧﺘﻪ‏ﻫﺎ ﺑﻪ ﺟﺴﺖ ﻭ ﺟﻮ ﭘﺮﺩﺍﺧﺖ ﻭ ﺍﺯ ﺁﻥ، ﺷﻨﺎﺧﺖ ﻻﺯﻡ ﺭﺍ ﻛﺴﺐ ﻛﺮﺩ. ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﻓﺮﺍﻳﻨﺪ ﭼﮕﻮﻧﮕﻲ ﮔﺮﺩﺁﻭﺭﻱ ﺷﻮﺍﻫﺪ ﻭ ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﻳﺎﻓﺘﻪ‏ﻫﺎ «ﺭﻭﺵ‏ﺷﻨﺎﺳﻲ» ﻧﺎﻣﻴﺪﻩ ﻣﻲ‏ﺷﻮﺩ. ﺍﻳﻦ ﺳﺌﻮﺍﻝ ﻛﻪ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺩﺍﺩﻩ‏ﻫﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﮔﺮﺩﺁﻭﺭﻱ ﺷﻮﺩ ﻭ ﻣﻮﺭﺩ ﺗﻔﺴﻴﺮ ﻗﺮﺍﺭ ﮔﻴﺮﺩ، ﺑﻪ ﻃﻮﺭﻱ ﻛﻪ ﺍﺑﻬﺎﻡ ﺣﺎﺻﻞ ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﺣﺪﺍﻗﻞ ﻣﻤﻜﻦ ﻛﺎﻫﺶ ﻳﺎﺑﺪ؟» ﺍﺯ ﻣﻮﺍﺭﺩ ﻣﻬﻢ ﺗﺤﻘﻴﻖ ﻋﻠﻤﻲ ﺍﺳﺖ. (ﺳﺮﻣﺪ ﻭ ﻫﻤﻜﺎﺭﺍﻥ، 1379، ﺹ 22). ﻳﻚ ﺗﺤﻘﻴﻖ ﻋﻠﻤﻲ ﺯﻣﺎﻧﻲ ﻣﻲ‏ﺗﻮﺍﻧﺪ ﻣﻄﺎﻟﺐ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺍﺛﺒﺎﺕ ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ ﻛﻪ ﺍﺯ ﺭﻭﺵ ﮔﺮﺩﺁﻭﺭﻱ ﻣﻨﺎﺳﺒﻲ ﺑﺮﺧﻮﺭﺩﺍﺭ، ﻭ ﺁﻥ ﺭﻭﺵ‏ﻫﺎ ﺩﺭ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﺑﻪ ﺧﻮﺑﻲ ﺑﻴﺎﻥ ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ.<br /> ﺳﺎﺧﺘﺎﺭ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﻋﻠﻤﻲ<br /> ﻧﻮﺷﺘﻦ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﻣﺴﺘﻠﺰﻡ ﺩﺍﺷﺘﻦ ﻃﺮﺣﻲ ﻣﺪﻭَّﻥ ﺍﺳﺖ. ﺩﺭ ﮔﺰﺍﺭﺵ ﻳﻚ ﺗﺤﻘﻴﻖ ﻧﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺭﺯﺵ‏ﻫﺎﻱ ﻣﺤﺘﻮﺍﻳﻲ ﺭﺍ ﻣﺮﺍﻋﺎﺕ ﻛﺮﺩ، ﺑﻠﻜﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺯ ﺳﺎﺧﺘﺎﺭ ﺭﻭﺷﻤﻨﺪﻱ ﻧﻴﺰ ﭘﻴﺮﻭﻱ ﻛﺮﺩ. ﺍﻣﺮﻭﺯﻩ ﺗﺤﻘﻴﻘﺎﺕ ﻓﺮﺍﻭﺍﻧﻲ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﻣﻲ‏ﺷﻮﺩ، ﺍﻣﺎ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺨﺶ ﻛﻮﭼﻜﻲ ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ ﺩﺭ ﻣﻘﺎﻻﺕ ﻣﻨﺘﺸﺮ ﻣﻲ‏ﮔﺮﺩﺩ. ﻳﻜﻲ ﺍﺯ ﺩﻻﻳﻞ ﺁﻥ، ﻋﺪﻡ ﻣﻬﺎﺭﺕ ﻣﺤﻘﻖ ﺩﺭ ﺗﻬﻴﻪ ﻭ ﺗﺪﻭﻳﻦ ﺳﺎﺧﺘﺎﺭﻱ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﻋﻠﻤﻲ ﺍﺳﺖ.<br /> ﺳﺎﺧﺘﺎﺭ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﻭ ﺗﻬﻴﻪ ﮔﺰﺍﺭﺵ ﺍﺯ ﻳﻚ ﭘﮋﻭﻫﺶ ﻋﻠﻤﻲ، ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﺭﻭﺵ ﺑﻪ ﻛﺎﺭ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﺩﺭ ﭘﮋﻭﻫﺶ، ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ ﺍﺳﺖ. ﺩﺍﻧﺸﻤﻨﺪﺍﻥ ﺩﺭ ﻳﻚ ﺗﻘﺴﻴﻢ ﺑﻨﺪﻱ ﻛﻠﻲ، ﺭﻭﺵ‏ﻫﺎﻱ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺷﺪﻩ ﺩﺭ ﻋﻠﻮﻡ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺩﻭ ﺩﺳﺘﻪ ﺗﻘﺴﻴﻢ ﻣﻲ‏ﻛﻨﻨﺪ. ﺭﻭﺵ‏ﻫﺎﻱ ﻛﻤﻲ ﻛﻪ ﺩﺭ ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺯ ﺩﺍﺩﻩ‏ﻫﺎﻱ ﻛﻤّﻲ ﺩﺭ ﺗﺤﻘﻴﻖ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻣﻲ‏ﺷﻮﺩ (ﺗﺤﻘﻴﻘﺎﺕ ﻣﻴﺪﺍﻧﻲ) ﻭ ﺭﻭﺵ‏ﻫﺎﻱ ﻛﻴﻔﻲ ﻛﻪ ﺩﺭ ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺯ ﺩﺍﺩﻩ‏ﻫﺎﻱ ﻛﻴﻔﻲ (ﺗﺤﻘﻴﻘﺎﺕ ﻛﺘﺎﺑﺨﺎﻧﻪ‏ﺍﻱ) ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻣﻲ‏ﺷﻮﺩ.(ﺳﺮﻣﺪ ﻭ ﻫﻤﻜﺎﺭﺍﻥ، 1379، ﺹ 78).<br /> ﻣﺮﺍﺣﻞ ﮔﺰﺍﺭﺵ ﻳﻚ ﭘﮋﻭﻫﺶ (ﻣﻘﺎﻟﻪ) ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﺭﻭﺵ ﺍﺗﺨﺎﺫ ﺷﺪﻩ ﺩﺭ ﺗﺤﻘﻴﻖ، ﺑﺎ ﺗﻔﺎﻭﺕ ﻫﺎﻳﻲ ﺑﻴﺎﻥ ﻣﻲ‏ﮔﺮﺩﺩ.<br /> ﺑﻪ ﺩﻟﻴﻞ ﻳﻜﺴﺎﻥ ﺑﻮﺩﻥ ﻫﺮ ﺩﻭ ﺭﻭﺵ ﺩﺭ ﻣﺮﺍﺣﻞ ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻲ، ﻭ ﺑﺮﺍﻱ ﭘﺮﻫﻴﺰ ﺍﺯ ﺗﻜﺮﺍﺭ ﺩﺭ ﺍﻳﻨﺠﺎ ﻣﺮﺍﺣﻞ ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻲ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺻﻮﺭﺕ ﻣﺠﺰﺍ ﻣﻲ‏ﺁﻭﺭﻳﻢ.<br /> ﻣﺮﺍﺣﻞ ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻲ ﮔﺰﺍﺭﺵ ﭘﮋﻭﻫﺸﻲ<br /> ﻣﻮﺿﻮﻉ ﻳﺎ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﻣﻘﺎﻟﻪ<br /> ﻋﻨﻮﺍﻥ، ﻣﻔﻬﻮﻡ ﺍﺻﻠﻲ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﺭﺍ ﻧﺸﺎﻥ ﻣﻲ‏ﺩﻫﺪ ﻭ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﻃﻮﺭ ﺧﻼﺻﻪ، ﻣﻀﻤﻮﻥ ﺍﺻﻠﻲ ﭘﮋﻭﻫﺶ ﺭﺍ ﻧﺸﺎﻥ ﺩﻫﺪ.<br /> ﻋﻨﻮﺍﻥ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺟﺬﺍﺏ ﺑﺎﺷﺪ، ﻳﻌﻨﻲ ﺑﻪ ﮔﻮﻧﻪ‏ﺍﻱ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﺷﻮﺩ ﻛﻪ ﻧﻈﺮ ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﮔﺎﻥ ﺭﺍ ﻛﻪ ﻣﻌﻤﻮﻻً ﺍﺑﺘﺪﺍ ﻓﻬﺮﺳﺖ ﻋﻨﺎﻭﻳﻦ ﻣﻨﺪﺭﺝ ﺩﺭ ﻳﻚ ﻣﺠﻠﻪ ﻋﻠﻤﻲ ﺭﺍ ﻣﻲ‏ﺧﻮﺍﻧﻨﺪ ﺑﻪ ﺧﻮﺩ ﺟﻠﺐ ﻧﻤﺎﻳﺪ. ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﺑﺎﻳﺪ ﻛﻮﺗﺎﻩ ﻭ ﮔﻮﻳﺎ ﻭ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻴﺎﻧﮕﺮ ﻣﺘﻐﻴﺮﻫﺎﻱ ﺍﺻﻠﻲ ﭘﮋﻭﻫﺶ ﺑﺎﺷﺪ. ﺗﻌﺪﺍﺩ ﻛﻠﻤﺎﺕ ﺩﺭ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﺭﺍ ﺣﺪﺍﻛﺜﺮ ﺩﻭﺍﺯﺩﻩ ﻭﺍﮊﻩ ﺑﻴﺎﻥ ﻛﺮﺩﻩ‏ﺍﻧﺪ. (ﺳﻴﻒ، 1375، ﺹ 12).<br /> ﻧﺎﻡ ﻣﺆﻟﻒ ﻳﺎ ﻣﺆﻟﻔﺎﻥ ﻭ ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ ﻭﺍﺑﺴﺘﻪ<br /> ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﭘﮋﻭﻫﺶ، ﻧﺎﻡ ﻣﺆﻟﻒ ﻳﺎ ﻣﺆﻟﻔﺎﻥ ﺫﻛﺮ ﻣﻲ‏ﺷﻮﺩ ﻭ ﺩﺭ ﺳﻄﺮ ﺯﻳﺮ ﺁﻥ، ﻧﺎﻡ ﺩﺍﻧﺸﮕﺎﻩ ﻳﺎ ﻣﺆﺳﺴﻪ ﻛﻪ ﻫﺮ ﻳﻚ ﺍﺯ ﻣﺆﻟﻔﺎﻥ ﺩﺭ ﺁﻥ ﻣﺸﻐﻮﻝ ﺑﻪ ﻛﺎﺭﻧﺪ، ﻣﻲ‏ﺁﻳﺪ. ﺍﮔﺮ ﭘﮋﻭﻫﺶ ﺑﻪ ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺩﻭ ﻳﺎ ﭼﻨﺪ ﻧﻔﺮ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺑﮕﻴﺮﺩ ﻭ ﻫﻤﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﻳﻚ ﺩﺍﻧﺸﮕﺎﻩ ﻳﺎ ﻣﺆﺳﺴﻪ ﻭﺍﺑﺴﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ، ﻧﺎﻡ ﻣﺆﺳﺴﻪ ﻳﻚ‏ﺑﺎﺭ، ﺁﻥ ﻫﻢ ﺑﻪ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﻧﺎﻡ ﻣﺆﻟﻔﺎﻥ ﺫﻛﺮ ﻣﻲ‏ﺷﻮﺩ. ﺍﻣﺎ ﺍﮔﺮ ﻫﺮ ﻳﻚ ﺍﺯ ﻣﺆﻟﻔﺎﻥ ﺑﻪ ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ ﺧﺎﺻﻲ ﻭﺍﺑﺴﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ، ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻧﺎﻡ ﻫﺮ ﻳﻚ ﺍﺯ ﺁﻧﺎﻥ، ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﻧﺎﻡ ﻣﺆﺳﺴﻪ‏ﺍﻱ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺁﻥ ﻭﺍﺑﺴﺘﻪ‏ﺍﻧﺪ، ﺫﻛﺮ ﺷﻮﺩ. ﺗﺮﺗﻴﺐ ﻗﺮﺍﺭ ﮔﺮﻓﺘﻦ ﻧﺎﻡ ﻣﺆﻟﻔﺎﻥ ﺑﻪ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ، ﻣﻌﻤﻮﻻً ﻣﺘﻨﺎﺳﺐ ﺑﺎ ﻣﻴﺰﺍﻥ ﻣﺸﺎﺭﻛﺖ ﺁﻧﺎﻥ ﺩﺭ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﭘﮋﻭﻫﺶ ﺍﺳﺖ؛ ﺍﻣﺎ ﺍﮔﺮ ﻣﻴﺰﺍﻥ ﻣﺸﺎﺭﻛﺖ ﻫﻤﻪ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺩﺭ ﺍﺟﺮﺍﻱ ﭘﮋﻭﻫﺶ ﻳﻜﺴﺎﻥ ﺑﺎﺷﺪ، ﺍﺳﺎﻣﻲ ﺁﻧﺎﻥ ﺑﻪ ﺗﺮﺗﻴﺐ ﺣﺮﻭﻑ ﺍﻟﻔﺒﺎ ﺩﺭ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﻫﻢ ﻗﺮﺍﺭ ﻣﻲ‏ﮔﻴﺮﺩ. (ﻫﻮﻣﻦ، 1378، ﺹ 84).<br /> ﭼﻜﻴﺪﻩ<br /> ﭼﻜﻴﺪﻩ، ﺧﻼﺻﻪ ﺟﺎﻣﻌﻲ ﺍﺯ ﻣﺤﺘﻮﺍﻱ ﻳﻚ ﮔﺰﺍﺭﺵ ﭘﮋﻭﻫﺸﻲ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﻫﻤﻪ ﻣﺮﺍﺣﻞ ﻭ ﺍﺟﺮﺍﻱ ﺍﺻﻠﻲ ﭘﮋﻭﻫﺶ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ. ﻫﺪﻑ‏ﻫﺎ، ﭘﺮﺳﺶ‏ﻫﺎ، ﺭﻭﺵ‏ﻫﺎ، ﻳﺎﻓﺘﻪ‏ﻫﺎ ﻭ ﻧﺘﺎﻳﺞ ﭘﮋﻭﻫﺶ، ﺑﻪ ﺍﺧﺘﺼﺎﺭ، ﺩﺭ ﭼﻜﻴﺪﻩ ﺁﻭﺭﺩﻩ ﻣﻲ‏ﺷﻮﺩ. ﺩﺭ ﻣﺘﻦِ ﭼﻜﻴﺪﻩ ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺯ ﺫﻛﺮ ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﺗﻮﺿﻴﺢ ﺍﺿﺎﻓﻲ ﺧﻮﺩﺩﺍﺭﻱ ﺷﻮﺩ. ﻣﻄﺎﻟﺐ ﭼﻜﻴﺪﻩ ﺑﺎﻳﺪ ﻓﻘﻂ ﺑﻪ ﺻﻮﺭﺕ ﮔﺰﺍﺭﺵ (ﺑﺪﻭﻥ ﺍﺭﺯﺷﻴﺎﺑﻲ ﻭ ﻧﻘﺪ) ﺍﺯ ﺯﺑﺎﻥ ﺧﻮﺩ ﭘﮋﻭﻫﺸﮕﺮ (ﻧﻪ ﻧﻘﻞ ﻗﻮﻝ) ﺑﻪ ﺻﻮﺭﺕ ﻓﻌﻞ ﻣﺎﺿﻲ ﺗﻬﻴﻪ ﺷﻮﺩ.<br /> ﭼﻜﻴﺪﻩ ﺩﺭ ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺑﺨﺸﻲ ﻛﺎﻣﻞ، ﺟﺎﻣﻊ ﻭ ﻣﺴﺘﻘﻞ ﺍﺯ ﺍﺻﻞ ﮔﺰﺍﺭﺵ ﺩﺭ ﻧﻈﺮ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﻣﻲ‏ﺷﻮﺩ ﻭ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﭘﻴﺶ ﺍﺯ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﮔﺰﺍﺭﺵ، ﭘﮋﻭﻫﺶ ﺗﻬﻴﻪ ﺷﻮﺩ. ﻃﻮﻝ ﭼﻜﻴﺪﻩ ﺑﺮﺍﻱ ﻣﻘﺎﻟﻪ، ﺑﺴﺘﮕﻲ ﺑﻪ ﺭﻭﺵ‏ﻫﺎﻱ ﺧﺎﺹ ﻫﺮ ﻣﺠﻠﻪ ﺩﺍﺭﺩ ﻭ ﻣﻌﻤﻮﻻً ﺑﻴﻦ ﺻﺪ ﺗﺎ 150ﻛﻠﻤﻪ ﭘﻴﺸﻨﻬﺎﺩ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ.<br /> ﻭﺍﮊﮔﺎﻥ ﻛﻠﻴﺪﻱ<br /> ﻣﻌﻤﻮﻻً ﺩﺭ ﺍﻧﺘﻬﺎﻱ ﭼﻜﻴﺪﻩ، ﻭﺍﮊﮔﺎﻥ ﻛﻠﻴﺪﻱ ﭘﮋﻭﻫﺶ ﺭﺍ ﺑﻴﺎﻥ ﻣﻲ‏ﻛﻨﻨﺪ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ ﻛﻤﻚ ﻛﻨﻨﺪ، ﭘﺲ ﺍﺯ ﺧﻮﺍﻧﺪﻥ ﭼﻜﻴﺪﻩ ﻭ ﺁﺷﻨﺎﻳﻲ ﺍﺟﻤﺎﻟﻲ ﺑﺎ ﺭﻭﻧﺪ ﺗﺤﻘﻴﻖ، ﺑﻔﻬﻤﺪ ﭼﻪ ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ ﻭ ﻣﻮﺿﻮﻋﺎﺗﻲ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﻣﻮﺭﺩ ﺗﻮﺟﻪ ﻗﺮﺍﺭ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ. ﻣﻌﻤﻮﻻً ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﺣﺠﻢ ﻭ ﻣﺤﺘﻮﺍﻱ ﻣﻘﺎﻟﻪ، ﭘﻨﺞ ﺗﺎ ﻫﻔﺖ ﻭﺍﮊﻩ ﻛﻠﻴﺪﻱ ﺩﺭ ﻫﺮ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﺑﻴﺎﻥ ﻣﻲ‏ﺷﻮﺩ. (ﺳﺮﻣﺪ، 1379، ﺹ 321).<br /> ﺳﺎﺧﺘﺎﺭ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﻣﺒﺘﻨﻲ ﺑﺮ ﭘﮋﻭﻫﺶ ﻣﻴﺪﺍﻧﻲ<br /> ﺭﻭﺵ‏ﻫﺎ ﻭ ﺍﺻﻮﻝ ﻛﻠﻲ ﻧﺎﻇﺮ ﺑﺮ ﮔﺰﺍﺭﺵ ﻓﻌﺎﻟﻴﺖ ﭘﮋﻭﻫﺸﻲ ﺷﺎﺧﻪ‏ﻫﺎﻱ ﻋﻠﻮﻡ، ﺗﻘﺮﻳﺒﺎ ﺑﻪ ﻃﻮﺭ ﺧﺎﺻﻲ ﺑﻪ ﻛﺎﺭ ﻣﻲ‏ﺭﻭﻧﺪ ﻛﻪ ﻫﻤﮕﻲ ﻣﺘﻜﻲ ﺑﺮ «ﺭﻭﺵ ﻋﻠﻤﻲ» ﺍﺳﺖ. ﺍﻧﺠﻤﻦ ﺭﻭﺍﻥ ﺷﻨﺎﺳﺎﻥ (APA) ﺑﻪ ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺗﺴﻬﻴﻞ ﺩﺭ ﺍﻣﺮ ﺍﻧﺘﻘﺎﻝ ﺭﻭﺵ ﻧﺘﺎﻳﺞ ﭘﮋﻭﻫﺶ، ﺍﻟﮕﻮﻱ ﺍﺳﺘﺎﻧﺪﺍﺭﺩ ﺷﺪﻩ‏ﺍﻱ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﻣﺆﻟﻔﺎﻥ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺩﻩ ﺗﺎ ﺩﺭ ﻣﻮﻗﻊ ﺗﻬﻴﻪ ﮔﺰﺍﺭﺵ ﭘﮋﻭﻫﺸﻲ ﺧﻮﺩ، ﺁﻥ ﺍﺻﻮﻝ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻛﺎﺭ ﮔﻴﺮﻧﺪ ﻭ ﺗﻘﺮﻳﺒﺎ ﻫﻤﻪ ﻣﺠﻠﻪ‏ﻫﺎﻱ ﻣﻌﺘﺒﺮ ﻋﻠﻮﻡ ﺍﻧﺴﺎﻧﻲ ﺩﺭ ﺗﻬﻴﻪ ﻭ ﺗﻨﻈﻴﻢ ﻧﻮﺷﺘﻪ‏ﻫﺎﻱ ﭘﮋﻭﻫﺶ ﺧﻮﺩ ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ ﭘﻴﺮﻭﻱ ﻣﻲ‏ﻛﻨﻨﺪ. (ﻫﻮﻣﻦ،1378،ﺹ 10) ﻛﻪ ﺩﺭ ﺯﻳﺮ ﺑﻪ ﺍﺧﺘﺼﺎﺭ ﺑﻪ ﻣﺮﺍﺣﻞ ﺁﻥ ﺍﺷﺎﺭﻩ ﻣﻲ‏ﮔﺮﺩﺩ.<br /> ﻣﻘﺪﻣﻪ<br /> ﻫﺮ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﻋﻠﻤﻲ ﺑﺎ ﻳﻚ ﻣﻘﺪﻣﻪ ﺷﺮﻭﻉ ﻣﻲ‏ﺷﻮﺩ ﻭ ﺁﻥ، ﺧﻼﺻﻪ‏ﺍﻱ ﺍﺯ ﻓﺼﻞ ﺍﻭﻝ ﻭ ﺩﻭﻡ ﭘﺎﻳﺎﻥ ﻧﺎﻣﻪ‏ﻫﺎ ﻭ ﺭﺳﺎﻟﻪ‏ﻫﺎﺳﺖ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻃﻮﺭ ﻣﺨﺘﺼﺮ ﺑﻪ ﺑﻴﺎﻥ ﻛﻠﻴﺎﺕ ﺗﺤﻘﻴﻖ ﻭ ﺑﺮﺭﺳﻲ ﻣﺨﺘﺼﺮﻱ ﺍﺯ ﭘﻴﺸﻴﻨﻪ ﺁﻥ ﻣﻲ‏ﭘﺮﺩﺍﺯﺩ؛ ﺑﻨﺎﺑﺮﺍﻳﻦ ﺩﺭ ﻣﻘﺪﻣﻪ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﻣﺴﺌﻠﻪ ﺗﺤﻘﻴﻖ ﻭ ﺿﺮﻭﺭﺕ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺁﻥ ﻭ ﺍﻫﺪﺍﻑ ﺁﻥ ﺍﺯ ﻧﻈﺮ ﺑﻨﻴﺎﺩﻱ ﻭ ﻛﺎﺭﺑﺮﺩﻱ ﺑﻪ ﺻﻮﺭﺕ ﻣﺨﺘﺼﺮ ﺑﻴﺎﻥ ﻣﻲ‏ﮔﺮﺩﺩ ﻭ ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﺑﺮﺭﺳﻲ ﺳﻮﺍﺑﻖ ﭘﮋﻭﻫﺸﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻃﻮﺭ ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ ﺑﻪ ﻣﻮﺿﻮﻉ ﺗﺤﻘﻴﻖ ﻣﺮﺗﺒﻂ ﺍﺳﺖ، ﭘﺮﺩﺍﺧﺘﻪ ﻣﻲ‏ﺷﻮﺩ. ﻣﻘﺪﻣﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﻳﻚ ﻣﻨﻄﻖ ﺍﺳﺎﺳﻲ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺗﺤﻘﻴﻖ ﺑﻴﺎﻥ ﻛﻨﺪ ﻭ ﺑﻪ ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ ﻧﺸﺎﻥ ﺩﻫﺪ ﻛﻪ ﭼﺮﺍ ﺍﻳﻦ ﺗﺤﻘﻴﻖ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻣﻨﻄﻘﻲ ﮔﺰﺍﺭﺵ‏ﻫﺎﻱ ﭘﻴﺸﻴﻦ ﺍﺳﺖ. ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺑﺨﺶ ﭘﺲ ﺍﺯ ﻧﺘﻴﺠﻪ‏ﮔﻴﺮﻱ ﺍﺯ ﭘﮋﻭﻫﺶ‏ﻫﺎﻱ ﺑﺮﺭﺳﻲ ﺷﺪﻩ، ﻣﺤﻘﻖ ﺑﺎﻳﺪ ﭘﺮﺳﺶ‏ﻫﺎﻱ ﭘﮋﻭﻫﺶ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺻﻮﺭﺕ ﺍﺳﺘﻔﻬﺎﻣﻲ ﺑﻴﺎﻥ ﻛﺮﺩﻩ ﻭ ﺑﻪ ﺗﻌﺮﻳﻒ ﻣﺘﻐﻴﺮﻫﺎﻱ ﺗﺤﻘﻴﻖ ﺑﻪ ﺻﻮﺭﺕ ﻋﻤﻠﻴﺎﺗﻲ ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﺩ. (ﻫﻮﻣﻦ، 1378، ﺹ 87).<br /> ﺭﻭﺵ<br /> ﻫﺪﻑ ﺍﺳﺎﺳﻲ ﺍﺯ ﺑﻴﺎﻥ ﺭﻭﺵ ﺁﻥ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺑﻪ ﮔﻮﻧﻪ‏ﺍﻱ ﺩﻗﻴﻖ، ﭼﮕﻮﻧﮕﻲ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﭘﮋﻭﻫﺶ، ﮔﺰﺍﺭﺵ ﮔﺮﺩﺩ ﺗﺎ ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﺁﻥ ﺭﺍ ﺗﻜﺮﺍﺭ ﻧﻤﺎﻳﺪ ﻭ ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﺍﻋﺘﺒﺎﺭ ﻧﺘﺎﻳﺞ ﺩﺍﻭﺭﻱ ﻛﻨﺪ؛ ﺑﻨﺎﺑﺮﺍﻳﻦ ﻣﺆﻟﻒ ﺑﺎﻳﺪ ﻫﻤﻪ ﻣﺮﺍﺣﻞ ﺍﺟﺮﺍ، ﺍﺯ ﺟﻤﻠﻪ ﺁﺯﻣﻮﺩﻧﻲ‏ﻫﺎ، ﺍﺑﺰﺍﺭﻫﺎﻱ ﭘﮋﻭﻫﺶ، ﻃﺮﺡ ﭘﮋﻭﻫﺶ، ﺭﻭﺵ ﺍﺟﺮﺍ ﻭ ﺭﻭﺵ ﺗﺤﻠﻴﻞ ﺩﺍﺩﻩ‏ﻫﺎ ﺭﺍ ﺑﻴﺎﻥ ﻛﻨﺪ.<br /> ﻧﺘﺎﻳﺞ<br /> ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺑﺨﺶ، ﺗﻮﺻﻴﻒ ﻛﻼﻣﻲِ ﻣﺨﺘﺼﺮ ﻭ ﻣﻔﻴﺪﻱ ﺍﺯ ﺁﻧﭽﻪ ﺑﻪ ﺩﺳﺖ ﺁﻣﺪﻩ‏ﺍﺳﺖ، ﺍﺭﺍﺋﻪ ﻣﻲ‏ﺷﻮﺩ. ﺍﻳﻦ ﺗﻮﺻﻴﻒ ﻛﻼﻣﻲ ﺑﺎ ﺍﻃﻼﻋﺎﺕ ﺁﻣﺎﺭﻱ ﻣﻮﺭﺩ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ، ﻛﺎﻣﻞ ﻣﻲ‏ﺷﻮﺩ ﻭ ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﺭﻭﺵ ﺁﻥ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺩﺍﺩﻩ‏ﻫﺎ ﺍﺯ ﻃﺮﻳﻖ ﺷﻜﻞ ﻭ ﻧﻤﻮﺩﺍﺭ ﻳﺎ ﺟﺪﻭﻝ، ﻧﻤﺎﻳﺶ ﺩﺍﺩﻩ ﺷﻮﻧﺪ. ﺳﺎﺧﺘﺎﺭ ﺑﺨﺶ ﻧﺘﺎﻳﺞ، ﻣﻌﻤﻮﻻً ﻣﺒﺘﻨﻲ ﺑﺮ ﺗﺮﺗﻴﺐ ﻣﻨﻄﻘﻲ ﭘﺮﺳﺶ‏ﻫﺎ ﻳﺎ ﻓﺮﺿﻴﻪ‏ﻫﺎ ﻭ ﻧﻴﺰ ﻭﺍﺑﺴﺘﻪ ﺑﻪ ﺗﺄﻳﻴﺪ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩﻥ ﻳﺎ ﺗﺄﻳﻴﺪ ﻧﺸﺪﻩ ﺑﻮﺩﻥ ﻓﺮﺿﻴﻪ‏ﻫﺎﺳﺖ. ﺗﺮﺗﻴﺐ ﺑﻴﺎﻥ ﻧﺘﺎﻳﺞ ﻧﻴﺰ ﻳﺎ ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺗﺮﺗﻴﺐ ﺗﻨﻄﻴﻢ ﺳﺆﺍﻝ‏ﻫﺎ ﻳﺎ ﻓﺮﺿﻴﻪ‏ﻫﺎﻱ ﺁﻧﻬﺎﺍﺳﺖ، (ﺳﻴﻒ، 1375، ﺹ 30) ﻳﺎ ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺍﻫﻤﻴﺖ ﺁﻧﻬﺎ. ﺭﻭﺵ ﻣﺘﺪﺍﻭﻝِ ﺑﻴﺎﻥ ﻧﺘﺎﻳﺞ، ﺁﻥ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺍﺑﺘﺪﺍ ﻣﻬﻢ‏ﺗﺮﻳﻦ ﻭ ﺟﺎﻟﺐ‏ﺗﺮﻳﻦ ﻳﺎﻓﺘﻪ‏ﻫﺎ ﻭ ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﺗﺮﺗﻴﺐ، ﻳﺎﻓﺘﻪ‏ﻫﺎﻱ ﻛﻢ ﺍﻫﻤﻴﺖ‏ﺗﺮ ﺍﺭﺍﺋﻪ ﻣﻲ‏ﺷﻮﺩ. (ﻫﻮﻣﻦ، 1378، ﺹ 90).</p><div class="item_footer"><p><small><a href="https://satari313.kowsarblog.ir/ﮔﺰﺍﺭﺵ-ﺭﻭﺵrﺷﻨﺎﺳﻲ-ﺗﺤﻘﻴﻖ">مطلب اصلی</a> در <a href="http://kowsarblog.ir/">کوثربلاگ </a>ارسال شده است.</small></p></div> • ﮔﺰﺍﺭﺵ ﺭﻭﺵ‏ﺷﻨﺎﺳﻲ ﺗﺤﻘﻴﻖ:
«ﺗﺤﻘﻴﻖ» ﻓﺮﺍﻳﻨﺪﻱ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺍﺯ ﻃﺮﻳﻖ ﺁﻥ ﻣﻲ‏ﺗﻮﺍﻥ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﻧﺎﺷﻨﺎﺧﺘﻪ‏ﻫﺎ ﺑﻪ ﺟﺴﺖ ﻭ ﺟﻮ ﭘﺮﺩﺍﺧﺖ ﻭ ﺍﺯ ﺁﻥ، ﺷﻨﺎﺧﺖ ﻻﺯﻡ ﺭﺍ ﻛﺴﺐ ﻛﺮﺩ. ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﻓﺮﺍﻳﻨﺪ ﭼﮕﻮﻧﮕﻲ ﮔﺮﺩﺁﻭﺭﻱ ﺷﻮﺍﻫﺪ ﻭ ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﻳﺎﻓﺘﻪ‏ﻫﺎ «ﺭﻭﺵ‏ﺷﻨﺎﺳﻲ» ﻧﺎﻣﻴﺪﻩ ﻣﻲ‏ﺷﻮﺩ. ﺍﻳﻦ ﺳﺌﻮﺍﻝ ﻛﻪ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺩﺍﺩﻩ‏ﻫﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﮔﺮﺩﺁﻭﺭﻱ ﺷﻮﺩ ﻭ ﻣﻮﺭﺩ ﺗﻔﺴﻴﺮ ﻗﺮﺍﺭ ﮔﻴﺮﺩ، ﺑﻪ ﻃﻮﺭﻱ ﻛﻪ ﺍﺑﻬﺎﻡ ﺣﺎﺻﻞ ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﺣﺪﺍﻗﻞ ﻣﻤﻜﻦ ﻛﺎﻫﺶ ﻳﺎﺑﺪ؟» ﺍﺯ ﻣﻮﺍﺭﺩ ﻣﻬﻢ ﺗﺤﻘﻴﻖ ﻋﻠﻤﻲ ﺍﺳﺖ. (ﺳﺮﻣﺪ ﻭ ﻫﻤﻜﺎﺭﺍﻥ، 1379، ﺹ 22). ﻳﻚ ﺗﺤﻘﻴﻖ ﻋﻠﻤﻲ ﺯﻣﺎﻧﻲ ﻣﻲ‏ﺗﻮﺍﻧﺪ ﻣﻄﺎﻟﺐ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺍﺛﺒﺎﺕ ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ ﻛﻪ ﺍﺯ ﺭﻭﺵ ﮔﺮﺩﺁﻭﺭﻱ ﻣﻨﺎﺳﺒﻲ ﺑﺮﺧﻮﺭﺩﺍﺭ، ﻭ ﺁﻥ ﺭﻭﺵ‏ﻫﺎ ﺩﺭ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﺑﻪ ﺧﻮﺑﻲ ﺑﻴﺎﻥ ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ.
ﺳﺎﺧﺘﺎﺭ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﻋﻠﻤﻲ
ﻧﻮﺷﺘﻦ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﻣﺴﺘﻠﺰﻡ ﺩﺍﺷﺘﻦ ﻃﺮﺣﻲ ﻣﺪﻭَّﻥ ﺍﺳﺖ. ﺩﺭ ﮔﺰﺍﺭﺵ ﻳﻚ ﺗﺤﻘﻴﻖ ﻧﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺭﺯﺵ‏ﻫﺎﻱ ﻣﺤﺘﻮﺍﻳﻲ ﺭﺍ ﻣﺮﺍﻋﺎﺕ ﻛﺮﺩ، ﺑﻠﻜﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺯ ﺳﺎﺧﺘﺎﺭ ﺭﻭﺷﻤﻨﺪﻱ ﻧﻴﺰ ﭘﻴﺮﻭﻱ ﻛﺮﺩ. ﺍﻣﺮﻭﺯﻩ ﺗﺤﻘﻴﻘﺎﺕ ﻓﺮﺍﻭﺍﻧﻲ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﻣﻲ‏ﺷﻮﺩ، ﺍﻣﺎ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺨﺶ ﻛﻮﭼﻜﻲ ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ ﺩﺭ ﻣﻘﺎﻻﺕ ﻣﻨﺘﺸﺮ ﻣﻲ‏ﮔﺮﺩﺩ. ﻳﻜﻲ ﺍﺯ ﺩﻻﻳﻞ ﺁﻥ، ﻋﺪﻡ ﻣﻬﺎﺭﺕ ﻣﺤﻘﻖ ﺩﺭ ﺗﻬﻴﻪ ﻭ ﺗﺪﻭﻳﻦ ﺳﺎﺧﺘﺎﺭﻱ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﻋﻠﻤﻲ ﺍﺳﺖ.
ﺳﺎﺧﺘﺎﺭ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﻭ ﺗﻬﻴﻪ ﮔﺰﺍﺭﺵ ﺍﺯ ﻳﻚ ﭘﮋﻭﻫﺶ ﻋﻠﻤﻲ، ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﺭﻭﺵ ﺑﻪ ﻛﺎﺭ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﺩﺭ ﭘﮋﻭﻫﺶ، ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ ﺍﺳﺖ. ﺩﺍﻧﺸﻤﻨﺪﺍﻥ ﺩﺭ ﻳﻚ ﺗﻘﺴﻴﻢ ﺑﻨﺪﻱ ﻛﻠﻲ، ﺭﻭﺵ‏ﻫﺎﻱ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺷﺪﻩ ﺩﺭ ﻋﻠﻮﻡ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺩﻭ ﺩﺳﺘﻪ ﺗﻘﺴﻴﻢ ﻣﻲ‏ﻛﻨﻨﺪ. ﺭﻭﺵ‏ﻫﺎﻱ ﻛﻤﻲ ﻛﻪ ﺩﺭ ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺯ ﺩﺍﺩﻩ‏ﻫﺎﻱ ﻛﻤّﻲ ﺩﺭ ﺗﺤﻘﻴﻖ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻣﻲ‏ﺷﻮﺩ (ﺗﺤﻘﻴﻘﺎﺕ ﻣﻴﺪﺍﻧﻲ) ﻭ ﺭﻭﺵ‏ﻫﺎﻱ ﻛﻴﻔﻲ ﻛﻪ ﺩﺭ ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺯ ﺩﺍﺩﻩ‏ﻫﺎﻱ ﻛﻴﻔﻲ (ﺗﺤﻘﻴﻘﺎﺕ ﻛﺘﺎﺑﺨﺎﻧﻪ‏ﺍﻱ) ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻣﻲ‏ﺷﻮﺩ.(ﺳﺮﻣﺪ ﻭ ﻫﻤﻜﺎﺭﺍﻥ، 1379، ﺹ 78).
ﻣﺮﺍﺣﻞ ﮔﺰﺍﺭﺵ ﻳﻚ ﭘﮋﻭﻫﺶ (ﻣﻘﺎﻟﻪ) ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﺭﻭﺵ ﺍﺗﺨﺎﺫ ﺷﺪﻩ ﺩﺭ ﺗﺤﻘﻴﻖ، ﺑﺎ ﺗﻔﺎﻭﺕ ﻫﺎﻳﻲ ﺑﻴﺎﻥ ﻣﻲ‏ﮔﺮﺩﺩ.
ﺑﻪ ﺩﻟﻴﻞ ﻳﻜﺴﺎﻥ ﺑﻮﺩﻥ ﻫﺮ ﺩﻭ ﺭﻭﺵ ﺩﺭ ﻣﺮﺍﺣﻞ ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻲ، ﻭ ﺑﺮﺍﻱ ﭘﺮﻫﻴﺰ ﺍﺯ ﺗﻜﺮﺍﺭ ﺩﺭ ﺍﻳﻨﺠﺎ ﻣﺮﺍﺣﻞ ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻲ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺻﻮﺭﺕ ﻣﺠﺰﺍ ﻣﻲ‏ﺁﻭﺭﻳﻢ.
ﻣﺮﺍﺣﻞ ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻲ ﮔﺰﺍﺭﺵ ﭘﮋﻭﻫﺸﻲ
ﻣﻮﺿﻮﻉ ﻳﺎ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﻣﻘﺎﻟﻪ
ﻋﻨﻮﺍﻥ، ﻣﻔﻬﻮﻡ ﺍﺻﻠﻲ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﺭﺍ ﻧﺸﺎﻥ ﻣﻲ‏ﺩﻫﺪ ﻭ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﻃﻮﺭ ﺧﻼﺻﻪ، ﻣﻀﻤﻮﻥ ﺍﺻﻠﻲ ﭘﮋﻭﻫﺶ ﺭﺍ ﻧﺸﺎﻥ ﺩﻫﺪ.
ﻋﻨﻮﺍﻥ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺟﺬﺍﺏ ﺑﺎﺷﺪ، ﻳﻌﻨﻲ ﺑﻪ ﮔﻮﻧﻪ‏ﺍﻱ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﺷﻮﺩ ﻛﻪ ﻧﻈﺮ ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﮔﺎﻥ ﺭﺍ ﻛﻪ ﻣﻌﻤﻮﻻً ﺍﺑﺘﺪﺍ ﻓﻬﺮﺳﺖ ﻋﻨﺎﻭﻳﻦ ﻣﻨﺪﺭﺝ ﺩﺭ ﻳﻚ ﻣﺠﻠﻪ ﻋﻠﻤﻲ ﺭﺍ ﻣﻲ‏ﺧﻮﺍﻧﻨﺪ ﺑﻪ ﺧﻮﺩ ﺟﻠﺐ ﻧﻤﺎﻳﺪ. ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﺑﺎﻳﺪ ﻛﻮﺗﺎﻩ ﻭ ﮔﻮﻳﺎ ﻭ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻴﺎﻧﮕﺮ ﻣﺘﻐﻴﺮﻫﺎﻱ ﺍﺻﻠﻲ ﭘﮋﻭﻫﺶ ﺑﺎﺷﺪ. ﺗﻌﺪﺍﺩ ﻛﻠﻤﺎﺕ ﺩﺭ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﺭﺍ ﺣﺪﺍﻛﺜﺮ ﺩﻭﺍﺯﺩﻩ ﻭﺍﮊﻩ ﺑﻴﺎﻥ ﻛﺮﺩﻩ‏ﺍﻧﺪ. (ﺳﻴﻒ، 1375، ﺹ 12).
ﻧﺎﻡ ﻣﺆﻟﻒ ﻳﺎ ﻣﺆﻟﻔﺎﻥ ﻭ ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ ﻭﺍﺑﺴﺘﻪ
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﭘﮋﻭﻫﺶ، ﻧﺎﻡ ﻣﺆﻟﻒ ﻳﺎ ﻣﺆﻟﻔﺎﻥ ﺫﻛﺮ ﻣﻲ‏ﺷﻮﺩ ﻭ ﺩﺭ ﺳﻄﺮ ﺯﻳﺮ ﺁﻥ، ﻧﺎﻡ ﺩﺍﻧﺸﮕﺎﻩ ﻳﺎ ﻣﺆﺳﺴﻪ ﻛﻪ ﻫﺮ ﻳﻚ ﺍﺯ ﻣﺆﻟﻔﺎﻥ ﺩﺭ ﺁﻥ ﻣﺸﻐﻮﻝ ﺑﻪ ﻛﺎﺭﻧﺪ، ﻣﻲ‏ﺁﻳﺪ. ﺍﮔﺮ ﭘﮋﻭﻫﺶ ﺑﻪ ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺩﻭ ﻳﺎ ﭼﻨﺪ ﻧﻔﺮ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺑﮕﻴﺮﺩ ﻭ ﻫﻤﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﻳﻚ ﺩﺍﻧﺸﮕﺎﻩ ﻳﺎ ﻣﺆﺳﺴﻪ ﻭﺍﺑﺴﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ، ﻧﺎﻡ ﻣﺆﺳﺴﻪ ﻳﻚ‏ﺑﺎﺭ، ﺁﻥ ﻫﻢ ﺑﻪ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﻧﺎﻡ ﻣﺆﻟﻔﺎﻥ ﺫﻛﺮ ﻣﻲ‏ﺷﻮﺩ. ﺍﻣﺎ ﺍﮔﺮ ﻫﺮ ﻳﻚ ﺍﺯ ﻣﺆﻟﻔﺎﻥ ﺑﻪ ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ ﺧﺎﺻﻲ ﻭﺍﺑﺴﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ، ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻧﺎﻡ ﻫﺮ ﻳﻚ ﺍﺯ ﺁﻧﺎﻥ، ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﻧﺎﻡ ﻣﺆﺳﺴﻪ‏ﺍﻱ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺁﻥ ﻭﺍﺑﺴﺘﻪ‏ﺍﻧﺪ، ﺫﻛﺮ ﺷﻮﺩ. ﺗﺮﺗﻴﺐ ﻗﺮﺍﺭ ﮔﺮﻓﺘﻦ ﻧﺎﻡ ﻣﺆﻟﻔﺎﻥ ﺑﻪ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ، ﻣﻌﻤﻮﻻً ﻣﺘﻨﺎﺳﺐ ﺑﺎ ﻣﻴﺰﺍﻥ ﻣﺸﺎﺭﻛﺖ ﺁﻧﺎﻥ ﺩﺭ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﭘﮋﻭﻫﺶ ﺍﺳﺖ؛ ﺍﻣﺎ ﺍﮔﺮ ﻣﻴﺰﺍﻥ ﻣﺸﺎﺭﻛﺖ ﻫﻤﻪ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺩﺭ ﺍﺟﺮﺍﻱ ﭘﮋﻭﻫﺶ ﻳﻜﺴﺎﻥ ﺑﺎﺷﺪ، ﺍﺳﺎﻣﻲ ﺁﻧﺎﻥ ﺑﻪ ﺗﺮﺗﻴﺐ ﺣﺮﻭﻑ ﺍﻟﻔﺒﺎ ﺩﺭ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﻫﻢ ﻗﺮﺍﺭ ﻣﻲ‏ﮔﻴﺮﺩ. (ﻫﻮﻣﻦ، 1378، ﺹ 84).
ﭼﻜﻴﺪﻩ
ﭼﻜﻴﺪﻩ، ﺧﻼﺻﻪ ﺟﺎﻣﻌﻲ ﺍﺯ ﻣﺤﺘﻮﺍﻱ ﻳﻚ ﮔﺰﺍﺭﺵ ﭘﮋﻭﻫﺸﻲ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﻫﻤﻪ ﻣﺮﺍﺣﻞ ﻭ ﺍﺟﺮﺍﻱ ﺍﺻﻠﻲ ﭘﮋﻭﻫﺶ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ. ﻫﺪﻑ‏ﻫﺎ، ﭘﺮﺳﺶ‏ﻫﺎ، ﺭﻭﺵ‏ﻫﺎ، ﻳﺎﻓﺘﻪ‏ﻫﺎ ﻭ ﻧﺘﺎﻳﺞ ﭘﮋﻭﻫﺶ، ﺑﻪ ﺍﺧﺘﺼﺎﺭ، ﺩﺭ ﭼﻜﻴﺪﻩ ﺁﻭﺭﺩﻩ ﻣﻲ‏ﺷﻮﺩ. ﺩﺭ ﻣﺘﻦِ ﭼﻜﻴﺪﻩ ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺯ ﺫﻛﺮ ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﺗﻮﺿﻴﺢ ﺍﺿﺎﻓﻲ ﺧﻮﺩﺩﺍﺭﻱ ﺷﻮﺩ. ﻣﻄﺎﻟﺐ ﭼﻜﻴﺪﻩ ﺑﺎﻳﺪ ﻓﻘﻂ ﺑﻪ ﺻﻮﺭﺕ ﮔﺰﺍﺭﺵ (ﺑﺪﻭﻥ ﺍﺭﺯﺷﻴﺎﺑﻲ ﻭ ﻧﻘﺪ) ﺍﺯ ﺯﺑﺎﻥ ﺧﻮﺩ ﭘﮋﻭﻫﺸﮕﺮ (ﻧﻪ ﻧﻘﻞ ﻗﻮﻝ) ﺑﻪ ﺻﻮﺭﺕ ﻓﻌﻞ ﻣﺎﺿﻲ ﺗﻬﻴﻪ ﺷﻮﺩ.
ﭼﻜﻴﺪﻩ ﺩﺭ ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺑﺨﺸﻲ ﻛﺎﻣﻞ، ﺟﺎﻣﻊ ﻭ ﻣﺴﺘﻘﻞ ﺍﺯ ﺍﺻﻞ ﮔﺰﺍﺭﺵ ﺩﺭ ﻧﻈﺮ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﻣﻲ‏ﺷﻮﺩ ﻭ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﭘﻴﺶ ﺍﺯ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﮔﺰﺍﺭﺵ، ﭘﮋﻭﻫﺶ ﺗﻬﻴﻪ ﺷﻮﺩ. ﻃﻮﻝ ﭼﻜﻴﺪﻩ ﺑﺮﺍﻱ ﻣﻘﺎﻟﻪ، ﺑﺴﺘﮕﻲ ﺑﻪ ﺭﻭﺵ‏ﻫﺎﻱ ﺧﺎﺹ ﻫﺮ ﻣﺠﻠﻪ ﺩﺍﺭﺩ ﻭ ﻣﻌﻤﻮﻻً ﺑﻴﻦ ﺻﺪ ﺗﺎ 150ﻛﻠﻤﻪ ﭘﻴﺸﻨﻬﺎﺩ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ.
ﻭﺍﮊﮔﺎﻥ ﻛﻠﻴﺪﻱ
ﻣﻌﻤﻮﻻً ﺩﺭ ﺍﻧﺘﻬﺎﻱ ﭼﻜﻴﺪﻩ، ﻭﺍﮊﮔﺎﻥ ﻛﻠﻴﺪﻱ ﭘﮋﻭﻫﺶ ﺭﺍ ﺑﻴﺎﻥ ﻣﻲ‏ﻛﻨﻨﺪ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ ﻛﻤﻚ ﻛﻨﻨﺪ، ﭘﺲ ﺍﺯ ﺧﻮﺍﻧﺪﻥ ﭼﻜﻴﺪﻩ ﻭ ﺁﺷﻨﺎﻳﻲ ﺍﺟﻤﺎﻟﻲ ﺑﺎ ﺭﻭﻧﺪ ﺗﺤﻘﻴﻖ، ﺑﻔﻬﻤﺪ ﭼﻪ ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ ﻭ ﻣﻮﺿﻮﻋﺎﺗﻲ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﻣﻮﺭﺩ ﺗﻮﺟﻪ ﻗﺮﺍﺭ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ. ﻣﻌﻤﻮﻻً ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﺣﺠﻢ ﻭ ﻣﺤﺘﻮﺍﻱ ﻣﻘﺎﻟﻪ، ﭘﻨﺞ ﺗﺎ ﻫﻔﺖ ﻭﺍﮊﻩ ﻛﻠﻴﺪﻱ ﺩﺭ ﻫﺮ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﺑﻴﺎﻥ ﻣﻲ‏ﺷﻮﺩ. (ﺳﺮﻣﺪ، 1379، ﺹ 321).
ﺳﺎﺧﺘﺎﺭ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﻣﺒﺘﻨﻲ ﺑﺮ ﭘﮋﻭﻫﺶ ﻣﻴﺪﺍﻧﻲ
ﺭﻭﺵ‏ﻫﺎ ﻭ ﺍﺻﻮﻝ ﻛﻠﻲ ﻧﺎﻇﺮ ﺑﺮ ﮔﺰﺍﺭﺵ ﻓﻌﺎﻟﻴﺖ ﭘﮋﻭﻫﺸﻲ ﺷﺎﺧﻪ‏ﻫﺎﻱ ﻋﻠﻮﻡ، ﺗﻘﺮﻳﺒﺎ ﺑﻪ ﻃﻮﺭ ﺧﺎﺻﻲ ﺑﻪ ﻛﺎﺭ ﻣﻲ‏ﺭﻭﻧﺪ ﻛﻪ ﻫﻤﮕﻲ ﻣﺘﻜﻲ ﺑﺮ «ﺭﻭﺵ ﻋﻠﻤﻲ» ﺍﺳﺖ. ﺍﻧﺠﻤﻦ ﺭﻭﺍﻥ ﺷﻨﺎﺳﺎﻥ (APA) ﺑﻪ ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺗﺴﻬﻴﻞ ﺩﺭ ﺍﻣﺮ ﺍﻧﺘﻘﺎﻝ ﺭﻭﺵ ﻧﺘﺎﻳﺞ ﭘﮋﻭﻫﺶ، ﺍﻟﮕﻮﻱ ﺍﺳﺘﺎﻧﺪﺍﺭﺩ ﺷﺪﻩ‏ﺍﻱ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﻣﺆﻟﻔﺎﻥ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺩﻩ ﺗﺎ ﺩﺭ ﻣﻮﻗﻊ ﺗﻬﻴﻪ ﮔﺰﺍﺭﺵ ﭘﮋﻭﻫﺸﻲ ﺧﻮﺩ، ﺁﻥ ﺍﺻﻮﻝ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻛﺎﺭ ﮔﻴﺮﻧﺪ ﻭ ﺗﻘﺮﻳﺒﺎ ﻫﻤﻪ ﻣﺠﻠﻪ‏ﻫﺎﻱ ﻣﻌﺘﺒﺮ ﻋﻠﻮﻡ ﺍﻧﺴﺎﻧﻲ ﺩﺭ ﺗﻬﻴﻪ ﻭ ﺗﻨﻈﻴﻢ ﻧﻮﺷﺘﻪ‏ﻫﺎﻱ ﭘﮋﻭﻫﺶ ﺧﻮﺩ ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ ﭘﻴﺮﻭﻱ ﻣﻲ‏ﻛﻨﻨﺪ. (ﻫﻮﻣﻦ،1378،ﺹ 10) ﻛﻪ ﺩﺭ ﺯﻳﺮ ﺑﻪ ﺍﺧﺘﺼﺎﺭ ﺑﻪ ﻣﺮﺍﺣﻞ ﺁﻥ ﺍﺷﺎﺭﻩ ﻣﻲ‏ﮔﺮﺩﺩ.
ﻣﻘﺪﻣﻪ
ﻫﺮ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﻋﻠﻤﻲ ﺑﺎ ﻳﻚ ﻣﻘﺪﻣﻪ ﺷﺮﻭﻉ ﻣﻲ‏ﺷﻮﺩ ﻭ ﺁﻥ، ﺧﻼﺻﻪ‏ﺍﻱ ﺍﺯ ﻓﺼﻞ ﺍﻭﻝ ﻭ ﺩﻭﻡ ﭘﺎﻳﺎﻥ ﻧﺎﻣﻪ‏ﻫﺎ ﻭ ﺭﺳﺎﻟﻪ‏ﻫﺎﺳﺖ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻃﻮﺭ ﻣﺨﺘﺼﺮ ﺑﻪ ﺑﻴﺎﻥ ﻛﻠﻴﺎﺕ ﺗﺤﻘﻴﻖ ﻭ ﺑﺮﺭﺳﻲ ﻣﺨﺘﺼﺮﻱ ﺍﺯ ﭘﻴﺸﻴﻨﻪ ﺁﻥ ﻣﻲ‏ﭘﺮﺩﺍﺯﺩ؛ ﺑﻨﺎﺑﺮﺍﻳﻦ ﺩﺭ ﻣﻘﺪﻣﻪ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﻣﺴﺌﻠﻪ ﺗﺤﻘﻴﻖ ﻭ ﺿﺮﻭﺭﺕ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺁﻥ ﻭ ﺍﻫﺪﺍﻑ ﺁﻥ ﺍﺯ ﻧﻈﺮ ﺑﻨﻴﺎﺩﻱ ﻭ ﻛﺎﺭﺑﺮﺩﻱ ﺑﻪ ﺻﻮﺭﺕ ﻣﺨﺘﺼﺮ ﺑﻴﺎﻥ ﻣﻲ‏ﮔﺮﺩﺩ ﻭ ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﺑﺮﺭﺳﻲ ﺳﻮﺍﺑﻖ ﭘﮋﻭﻫﺸﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻃﻮﺭ ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ ﺑﻪ ﻣﻮﺿﻮﻉ ﺗﺤﻘﻴﻖ ﻣﺮﺗﺒﻂ ﺍﺳﺖ، ﭘﺮﺩﺍﺧﺘﻪ ﻣﻲ‏ﺷﻮﺩ. ﻣﻘﺪﻣﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﻳﻚ ﻣﻨﻄﻖ ﺍﺳﺎﺳﻲ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺗﺤﻘﻴﻖ ﺑﻴﺎﻥ ﻛﻨﺪ ﻭ ﺑﻪ ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ ﻧﺸﺎﻥ ﺩﻫﺪ ﻛﻪ ﭼﺮﺍ ﺍﻳﻦ ﺗﺤﻘﻴﻖ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻣﻨﻄﻘﻲ ﮔﺰﺍﺭﺵ‏ﻫﺎﻱ ﭘﻴﺸﻴﻦ ﺍﺳﺖ. ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺑﺨﺶ ﭘﺲ ﺍﺯ ﻧﺘﻴﺠﻪ‏ﮔﻴﺮﻱ ﺍﺯ ﭘﮋﻭﻫﺶ‏ﻫﺎﻱ ﺑﺮﺭﺳﻲ ﺷﺪﻩ، ﻣﺤﻘﻖ ﺑﺎﻳﺪ ﭘﺮﺳﺶ‏ﻫﺎﻱ ﭘﮋﻭﻫﺶ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺻﻮﺭﺕ ﺍﺳﺘﻔﻬﺎﻣﻲ ﺑﻴﺎﻥ ﻛﺮﺩﻩ ﻭ ﺑﻪ ﺗﻌﺮﻳﻒ ﻣﺘﻐﻴﺮﻫﺎﻱ ﺗﺤﻘﻴﻖ ﺑﻪ ﺻﻮﺭﺕ ﻋﻤﻠﻴﺎﺗﻲ ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﺩ. (ﻫﻮﻣﻦ، 1378، ﺹ 87).
ﺭﻭﺵ
ﻫﺪﻑ ﺍﺳﺎﺳﻲ ﺍﺯ ﺑﻴﺎﻥ ﺭﻭﺵ ﺁﻥ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺑﻪ ﮔﻮﻧﻪ‏ﺍﻱ ﺩﻗﻴﻖ، ﭼﮕﻮﻧﮕﻲ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﭘﮋﻭﻫﺶ، ﮔﺰﺍﺭﺵ ﮔﺮﺩﺩ ﺗﺎ ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﺁﻥ ﺭﺍ ﺗﻜﺮﺍﺭ ﻧﻤﺎﻳﺪ ﻭ ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﺍﻋﺘﺒﺎﺭ ﻧﺘﺎﻳﺞ ﺩﺍﻭﺭﻱ ﻛﻨﺪ؛ ﺑﻨﺎﺑﺮﺍﻳﻦ ﻣﺆﻟﻒ ﺑﺎﻳﺪ ﻫﻤﻪ ﻣﺮﺍﺣﻞ ﺍﺟﺮﺍ، ﺍﺯ ﺟﻤﻠﻪ ﺁﺯﻣﻮﺩﻧﻲ‏ﻫﺎ، ﺍﺑﺰﺍﺭﻫﺎﻱ ﭘﮋﻭﻫﺶ، ﻃﺮﺡ ﭘﮋﻭﻫﺶ، ﺭﻭﺵ ﺍﺟﺮﺍ ﻭ ﺭﻭﺵ ﺗﺤﻠﻴﻞ ﺩﺍﺩﻩ‏ﻫﺎ ﺭﺍ ﺑﻴﺎﻥ ﻛﻨﺪ.
ﻧﺘﺎﻳﺞ
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺑﺨﺶ، ﺗﻮﺻﻴﻒ ﻛﻼﻣﻲِ ﻣﺨﺘﺼﺮ ﻭ ﻣﻔﻴﺪﻱ ﺍﺯ ﺁﻧﭽﻪ ﺑﻪ ﺩﺳﺖ ﺁﻣﺪﻩ‏ﺍﺳﺖ، ﺍﺭﺍﺋﻪ ﻣﻲ‏ﺷﻮﺩ. ﺍﻳﻦ ﺗﻮﺻﻴﻒ ﻛﻼﻣﻲ ﺑﺎ ﺍﻃﻼﻋﺎﺕ ﺁﻣﺎﺭﻱ ﻣﻮﺭﺩ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ، ﻛﺎﻣﻞ ﻣﻲ‏ﺷﻮﺩ ﻭ ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﺭﻭﺵ ﺁﻥ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺩﺍﺩﻩ‏ﻫﺎ ﺍﺯ ﻃﺮﻳﻖ ﺷﻜﻞ ﻭ ﻧﻤﻮﺩﺍﺭ ﻳﺎ ﺟﺪﻭﻝ، ﻧﻤﺎﻳﺶ ﺩﺍﺩﻩ ﺷﻮﻧﺪ. ﺳﺎﺧﺘﺎﺭ ﺑﺨﺶ ﻧﺘﺎﻳﺞ، ﻣﻌﻤﻮﻻً ﻣﺒﺘﻨﻲ ﺑﺮ ﺗﺮﺗﻴﺐ ﻣﻨﻄﻘﻲ ﭘﺮﺳﺶ‏ﻫﺎ ﻳﺎ ﻓﺮﺿﻴﻪ‏ﻫﺎ ﻭ ﻧﻴﺰ ﻭﺍﺑﺴﺘﻪ ﺑﻪ ﺗﺄﻳﻴﺪ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩﻥ ﻳﺎ ﺗﺄﻳﻴﺪ ﻧﺸﺪﻩ ﺑﻮﺩﻥ ﻓﺮﺿﻴﻪ‏ﻫﺎﺳﺖ. ﺗﺮﺗﻴﺐ ﺑﻴﺎﻥ ﻧﺘﺎﻳﺞ ﻧﻴﺰ ﻳﺎ ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺗﺮﺗﻴﺐ ﺗﻨﻄﻴﻢ ﺳﺆﺍﻝ‏ﻫﺎ ﻳﺎ ﻓﺮﺿﻴﻪ‏ﻫﺎﻱ ﺁﻧﻬﺎﺍﺳﺖ، (ﺳﻴﻒ، 1375، ﺹ 30) ﻳﺎ ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺍﻫﻤﻴﺖ ﺁﻧﻬﺎ. ﺭﻭﺵ ﻣﺘﺪﺍﻭﻝِ ﺑﻴﺎﻥ ﻧﺘﺎﻳﺞ، ﺁﻥ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺍﺑﺘﺪﺍ ﻣﻬﻢ‏ﺗﺮﻳﻦ ﻭ ﺟﺎﻟﺐ‏ﺗﺮﻳﻦ ﻳﺎﻓﺘﻪ‏ﻫﺎ ﻭ ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﺗﺮﺗﻴﺐ، ﻳﺎﻓﺘﻪ‏ﻫﺎﻱ ﻛﻢ ﺍﻫﻤﻴﺖ‏ﺗﺮ ﺍﺭﺍﺋﻪ ﻣﻲ‏ﺷﻮﺩ. (ﻫﻮﻣﻦ، 1378، ﺹ 90).

مطلب اصلی در کوثربلاگ ارسال شده است.

]]> https://satari313.kowsarblog.ir/ﮔﺰﺍﺭﺵ-ﺭﻭﺵrﺷﻨﺎﺳﻲ-ﺗﺤﻘﻴﻖ#comments https://satari313.kowsarblog.ir/?tempskin=_rss2&disp=comments&p=467636 چکیده چیست https://satari313.kowsarblog.ir/چکیده-چیست-1 17:08:00 +0430 سه شنبه، 29 فروردین 1396 اعظم ستاری اصول یادگیری 467633@https://kowsarblog.ir/ <p>چکیده چیست ؟ چگونه چکیده نویسی کنیم ؟</p> <p>چکیده ی یک مقاله ،فشرده ی یک مقاله است که آن را با حداقل کلمات ممکن معرفی می کند .چکیده ها عمدتاً بردو نوعند :تمام نما و راهنما :نوع معمول در مجلات ،چکیده ی تمام نماست که کامل تر و دقیق تر است .چکیده با دیگر انواع نوشتار تفاوت دارد و نوشتن یک چکیده ی خوب مستلزم آموزش و تمرین است .<br /> مقاله ی حاضر سعی دارد با نگاهی به تاریخچه چکیده نویسی و تعاریف و انوع چکیده ،خواننده را به اهمیت چکیده و چکیده نویسی واقف سازد و فرآیندی عملی را برای نوشتن یک چکیده ی مؤثر معرفی کند</p> <p>برای نویسنده ای که مقاله ای را می نگارد ،نوشتن چکیده ای برای آن مقاله ،به نظر کاری ساده و پیش پا افتاده می نماید .متأسفانه برخی نویسندگان مقالات ،توجه لازم را به اهمیت چکیده نداشته ،برای نوشتن آن وقت لازم را مصروف نمی دارند و هنگام ارائه مقاله به مجله ،صرفاً برای رفع تکلیف ،چند جمله ای را بدون صرف وقت لازم به روی کاغذ می آورند ؛در حالی که ،چکیده یک مقاله ،معرف مقاله و نویسنده ی مقاله است .در دنیای امروز که با انفجار اطلاعات مواجه ایم ،خواننده ،محقق ناچار به گزیده خوانی است و در این راه قطعاً ابتدا چکیده را می خواند و سپس تصمیم می گیرد اصل مقاله را بخواند یا نخواند ؛لذا لازم است نویسنده توجه کافی به نوشتن چکیده مبذول دارد و در صورت نیاز،برای این کار آموزش ببیند و به تمرین بپردازد زیرا که چکیده نویسی با نگارش معمولی فرق دارد و مستلزم آموزش و یادگیری است (مهدوی 1367).</p><div class="item_footer"><p><small><a href="https://satari313.kowsarblog.ir/چکیده-چیست-1">مطلب اصلی</a> در <a href="http://kowsarblog.ir/">کوثربلاگ </a>ارسال شده است.</small></p></div> چکیده چیست ؟ چگونه چکیده نویسی کنیم ؟

چکیده ی یک مقاله ،فشرده ی یک مقاله است که آن را با حداقل کلمات ممکن معرفی می کند .چکیده ها عمدتاً بردو نوعند :تمام نما و راهنما :نوع معمول در مجلات ،چکیده ی تمام نماست که کامل تر و دقیق تر است .چکیده با دیگر انواع نوشتار تفاوت دارد و نوشتن یک چکیده ی خوب مستلزم آموزش و تمرین است .
مقاله ی حاضر سعی دارد با نگاهی به تاریخچه چکیده نویسی و تعاریف و انوع چکیده ،خواننده را به اهمیت چکیده و چکیده نویسی واقف سازد و فرآیندی عملی را برای نوشتن یک چکیده ی مؤثر معرفی کند

برای نویسنده ای که مقاله ای را می نگارد ،نوشتن چکیده ای برای آن مقاله ،به نظر کاری ساده و پیش پا افتاده می نماید .متأسفانه برخی نویسندگان مقالات ،توجه لازم را به اهمیت چکیده نداشته ،برای نوشتن آن وقت لازم را مصروف نمی دارند و هنگام ارائه مقاله به مجله ،صرفاً برای رفع تکلیف ،چند جمله ای را بدون صرف وقت لازم به روی کاغذ می آورند ؛در حالی که ،چکیده یک مقاله ،معرف مقاله و نویسنده ی مقاله است .در دنیای امروز که با انفجار اطلاعات مواجه ایم ،خواننده ،محقق ناچار به گزیده خوانی است و در این راه قطعاً ابتدا چکیده را می خواند و سپس تصمیم می گیرد اصل مقاله را بخواند یا نخواند ؛لذا لازم است نویسنده توجه کافی به نوشتن چکیده مبذول دارد و در صورت نیاز،برای این کار آموزش ببیند و به تمرین بپردازد زیرا که چکیده نویسی با نگارش معمولی فرق دارد و مستلزم آموزش و یادگیری است (مهدوی 1367).

مطلب اصلی در کوثربلاگ ارسال شده است.

]]> https://satari313.kowsarblog.ir/چکیده-چیست-1#comments https://satari313.kowsarblog.ir/?tempskin=_rss2&disp=comments&p=467633